विष्णोः संप्लवनार्थाय प्राणिनां च हिताय वै । गंगा गया कुरुक्षेत्रं नैमिषं पुष्कराणि च
viṣṇoḥ saṃplavanārthāya prāṇināṃ ca hitāya vai | gaṃgā gayā kurukṣetraṃ naimiṣaṃ puṣkarāṇi ca
لأجل غاية فيشنو في حفظ العالم، ولأجل خير الكائنات الحيّة حقًّا، تُجعل هناك أيضًا قوى غانغا، وغايا، وكوروكشيترا، ونايميṣa، وبوشكرا حاضرة.
Īśvara (Śiva)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra as Tīrtha-sāra
Type: kshetra
Scene: A symbolic procession of five great tīrthas personified—Gaṅgā-devī, Gayā as a śrāddha-altar with piṇḍas, Kurukṣetra as a dharma-field with banners, Naimiṣa as a forest-āśrama with sages, Puṣkara as a lotus lake—merging as streams of light into Prabhāsa under Viṣṇu’s overseeing presence.
Tīrthas exist for loka-hita (the good of beings), concentrating divine grace so pilgrims can access vast merit in one sacred region.
Prabhāsa-kṣetra as a convergence-place said to include the sanctity of Gaṅgā, Gayā, Kurukṣetra, Naimiṣa, and Puṣkara.
No explicit ritual is stated; the verse frames the theological reason for tīrtha presence and their welfare-bestowing function.