ईश्वर उवाच । तं शप्तुमुद्यतं दृष्ट्वा छायासंज्ञा दिनाधिपम् । भयेन कंपती देवी यथावृत्तं महासती
īśvara uvāca | taṃ śaptumudyataṃ dṛṣṭvā chāyāsaṃjñā dinādhipam | bhayena kaṃpatī devī yathāvṛttaṃ mahāsatī
قال الإيشڤرا: لما رأت سيدةُ الآلهة تشايا-سَمْجْنْيا (Chāyā‑Saṃjñā) ربَّ النهار مُعِدًّا لِلَّعن، ارتجفت خوفًا—وهي العفيفة العظيمة—وتهيّأت لتقصَّ ما جرى.
Īśvara (narrator)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Audience within the māhātmya frame
Scene: Sūrya, blazing and authoritative, lifts his hand in a gesture of impending curse; before him Chāyā-Saṃjñā trembles, her posture folded inward, ready to narrate the hidden events.
When faced with the consequences of wrongdoing, truth is eventually brought forth; confession restores dharmic order.
Prabhāsakṣetra is the overarching māhātmya setting.
None.