जागृतश्चातिदुःखेन कथं पापं न हास्यति । इत्थंस जागरं कृत्वा शिवरात्र्यां नरेश्वरः
jāgṛtaścātiduḥkhena kathaṃ pāpaṃ na hāsyati | itthaṃsa jāgaraṃ kṛtvā śivarātryāṃ nareśvaraḥ
إنْ سَهِرَ المرءُ مُتَيَقِّظًا ولو مع شِدَّةِ العناء، فكيف لا يَضْمَحِلُّ الإثم؟ هكذا، يا سيِّدَ الناس، بإقامةِ سَهَرِ شيفاراتري…
Skanda (deduced; instructive address 'nareśvara')
Listener: nareśvara (king)
Scene: A king or noble devotee keeps an all-night vigil on Śivarātri—lamp-lit shrine, liṅga adorned with bilva, attendants weary yet steadfast; the mood is austere devotion.
Austerity performed with resolve—especially Śivarātri night vigil—acts as a powerful purifier of sin.
The Revā (Narmadā) tīrtha setting of Adhyāya 209, in the Bhāreśvara context.
Jāgaraṇa (staying awake in devotional vigil) on Śivarātri.