Sukta 10.23
यदा वज्रं हिरण्यमिदथा रथं हरी यमस्य वहतो वि सूरिभिः । आ तिष्ठति मघवा सनश्रुत इन्द्रो वाजस्य दीर्घश्रवसस्पतिः ॥
yadā́ vájraṃ híraṇyam íd áthā ráthaṃ hárī yám asya váhato ví sūríbhíḥ | ā́ tíṣṭhati maghávā sánāśruta índro vā́jasya dīrgháśravasaḥ pátiḥ ||
حين يُهَيَّأُ الوَجْرَا الذَّهَبِيُّ، ثُمَّ العَرَبَةُ الَّتِي تَحْمِلُهَا «هَرِيَّاهُ» الاثْنَانِ، بَيْنَ الرُّؤَاةِ المُنِيرِينَ، عِنْدَئِذٍ يَجْلِسُ إِندْرا السَّخِيُّ، المَشْهُورُ مُنْذُ القِدَمِ—سَيِّدُ «فَاجَا» (الغَلَبَةِ/القُوَّةِ الظَّافِرَةِ)، وَمَالِكُ الصِّيتِ البَعِيدِ المَدَى.
Curious about the meaning, context, or a word? Ask, and continue the conversation in the Vedapath app.
A free Google sign-in keeps your chat saved across web and the app.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.