Sukta 128

Mantra 1

ममाग्ने वर्चो विहवेष्वस्तु वयं त्वेन्धानास्तन्वं पुषेम । मह्यं नमन्तां प्रदिशश्चतस्रस्त्वयाध्यक्षेण पृतना जयेम ॥

يا أغني، ليكن بريقُ قوّتي غالبًا في نداءاتِ الصدام؛ وإذ نوقدُك في داخلنا، فلنُنمِّ كيانَنا المتجسِّد. ولتنحنِ لي الجهاتُ الأربع؛ وتحتَ سيادتِك بوصفك أَدْهْيَكْشَا (المشرفَ الحاكم) لنَغْلِبِ المعارك.

Mantra 2

मम देवा विहवे सन्तु सर्व इन्द्रवन्तो मरुतो विष्णुरग्निः । ममान्तरिक्षमुरुलोकमस्तु मह्यं वातः पवतां कामे अस्मिन् ॥

لتكن جميعُ الآلهةِ معي في صدامِ النداءات—الماروت مع إندرا، وفيشنو، وأغني. وليكن لي الأنتاريكشا (الفضاءُ بين السماء والأرض) مَجالًا فسيحًا؛ وليهبَّ لي ڤاتا في هذه الرغبة (الطالبةِ للتحقّق).

Mantra 3

मयि देवा द्रविणमा यजन्तां मय्याशीरस्तु मयि देवहूतिः । दैव्या होतारो वनुषन्त पूर्वेऽरिष्टाः स्याम तन्वा सुवीराः ॥

فيَّ ليضعِ الآلهةُ وفرتَهم؛ وفيَّ لتكن البركة، وفيَّ النداءُ الإلهي. وليعملِ الهوتارُ الإلهيون القُدماءُ لأجلِنا؛ ولْنَكُنْ غيرَ مُصابين في أجسادِنا، أغنياءَ بقوى البطولة.

Mantra 4

मह्यं यजन्तु मम यानि हव्याकूतिः सत्या मनसो मे अस्तु । एनो मा नि गां कतमच्चनाहं विश्वे देवासो अधि वोचता नः ॥

فلتُقَدَّمْ عنّي القرابينُ التي هي لي؛ ولتكنْ نيّةُ قلبي صادقة. ولا يَلْحَقْني إثمٌ البتّة، على أيّ وجهٍ كان؛ يا جميعَ الآلهة، تكلّموا نيابةً عنّا وفوقنا (لنصرةِ حقّنا).

Mantra 5

देवीः षळुर्वीरुरु नः कृणोत विश्वे देवास इह वीरयध्वम् । मा हास्महि प्रजया मा तनूभिर्मा रधाम द्विषते सोम राजन् ॥

أيتها الإلهات، اجعلنَ لنا ستَّ فسحاتٍ فسيحة؛ ويا جميعَ الآلهة، هنا اجعلونا ذوي بأسٍ وبطولة. لا نَسقُطْ عن الذرّية، ولا عن قُوانا المتجسّدة؛ ولا تُسلِّمونا إلى المُبغِض، يا سوما، أيها الملك.

Mantra 6

अग्ने मन्युं प्रतिनुदन्परेषामदब्धो गोपाः परि पाहि नस्त्वम् । प्रत्यञ्चो यन्तु निगुतः पुनस्तेऽमैषां चित्तं प्रबुधां वि नेशत् ॥

يا أغني، ادفعْ غضبَ الآخرين إلى الوراء؛ أيها الحارسُ الذي لا يُخدَع، احفظْنا من كلّ جانب. وليرجعِ الأعداءُ الخفيّون أدراجَهم؛ وقُربَكَ ليتبدّدْ فكرُهم، ولتتفرّقْ يقظتُهم.

Mantra 7

धाता धातॄणां भुवनस्य यस्पतिर्देवं त्रातारमभिमातिषाहम् । इमं यज्ञमश्विनोभा बृहस्पतिर्देवाः पान्तु यजमानं न्यर्थात् ॥

لِيَحْفَظْ دْهَاتَا، سَيِّدُ أُسُسِ العَالَمِ، الحَامِي الإِلَهِيُّ الغَالِبُ عَلَى هَجَمَاتِ العَدَاوَةِ؛ وَلْيَحْفَظِ الأَشْفِنَانِ كِلَاهُمَا، وَبْرِهَسْبَتِي، وَالآلِهَةُ هٰذَا اليَجْنَا وَاليَجَمَانَا مِنَ الأَذَى وَمِنْ سُوءِ التَّوْجِيهِ وَالخَطَإِ فِي القَصْدِ.

Mantra 8

उरुव्यचा नो महिषः शर्म यंसदस्मिन्हवे पुरुहूतः पुरुक्षुः । स नः प्रजायै हर्यश्व मृळयेन्द्र मा नो रीरिषो मा परा दाः ॥

لِيَمْنَحْنَا الجَبَّارُ الوَاسِعُ النُّفُوذِ مَلْجَأً فِي هٰذَا النِّدَاءِ—إِنْدْرَا، المُسْتَدْعَى مِنَ الكَثِيرِينَ، المُكَثِّرُ لِلكَثِيرِ. لِأَجْلِ نَسْلِنَا وَلِأَجْلِ صَيْرُورَتِنَا، يَا إِنْدْرَا ذَا الجِيَادِ المُشْرِقَةِ، تَرَأَّفْ؛ لَا تُؤْذِنَا، وَلَا تَطْرَحْنَا بَعِيدًا.

Mantra 9

ये नः सपत्ना अप ते भवन्त्विन्द्राग्निभ्यामव बाधामहे तान् । वसवो रुद्रा आदित्या उपरिस्पृशं मोग्रं चेत्तारमधिराजमक्रन् ॥

لِيَتَبَدَّدْ مَنْ هُمْ خُصُومُنَا؛ مَعَ إِنْدْرَا وَأَغْنِي نَدْفَعُهُمْ إِلَى الأَسْفَلِ. إِنَّ الفَاسُو وَالرُّودْرَا وَالآدِتْيَا قَدْ جَعَلُوا المَلِكَ الأَعْلَى الشَّدِيدَ—الرَّاقِبَ الَّذِي يَبْلُغُ فَوْقَ (كُلِّ شَيْء)—لِحِرَاسَتِنَا.