Adhyaya 52: The Manifestation of Nilalohita (Rudra) and the Allocation of His Names, Abodes, Consorts, and Lineages

Verse 1

इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे दुः सहोत्पत्तिसमापनं नामैकपञ्चाशौऽध्यायः द्विपञ्चाशोऽध्यायः— मार्कण्डेय उवाच । इत्येष तामसः सर्गो ब्रह्मणोऽव्यक्तजन्मनः । रुद्रसर्गं प्रवक्ष्यामि तन्मे निगदतः शृणु ॥

وهكذا ينتهي، في «شري ماركاندييا بورانا»، الفصل الحادي والخمسون المسمّى «خاتمة أصل Duḥsaha». وقال ماركاندييا: «هكذا تَختَتِمُ هذه الخليقةُ التامَسِيّة (tāmasa) لبراهما، الذي كان مولده من غير المتجلّي (Avyakta). والآن سأصف الخلق المتصل برودرا؛ فاستمعوا وأنا أُعلِنُه.»

Verse 2

तनयाश्च तथैवाष्टौ पत्न्यः पुत्राश्च ते तथा । कल्पादावात्मनस्तुल्यं सुतं प्रध्यायतः प्रभोः ॥

وكذلك كان له ثمانية أبناء، وكانت لهم أيضًا زوجات وأبناء. وفي مطلع الكَلْبَة (kalpa)، إذ كان الربّ براهما (Brahmā) متأمّلًا، تَصَوَّرَ/تَجَلّى ابنٌ يماثله في الطبيعة.

Verse 3

प्रादुरासीदथाङ्के ’स्य कुमारो नीललोहितः । रुरोद सुस्वरं सो ’थ द्रवंश्च द्विजसत्तम ॥

ثم ظهر في حجره غلامٌ يُدعى نيلالوهِيتا (Nīlalohita). فبكى بصوتٍ عالٍ، وأخذ يركض هنا وهناك أيضًا، يا خيرَ ذوي المولدَين.

Verse 4

किं रोदिषीति तं ब्रह्मा रुदन्तं प्रत्युवाच ह । नाम देहीति तं सो ’थ प्रत्युवाच जगत्पतिम् ॥

قال براهما له وهو يبكي: «لِمَ تبكي؟» فأجاب ربَّ العالم: «امنحني اسمًا».

Verse 5

रुद्रस्त्वं देव ! नाम्नासि मा रोदीर्धैर्यमावह । एवमुक्तस्ततः सो ’थ सप्तकृत्वो रुरोद ह ॥

«اسمُك رودرا (Rudra)، أيها الإله؛ لا تبكِ—تَماسَك.» ومع أنه قيل له ذلك، فقد بكى سبعَ مراتٍ أخرى.

Verse 6

ततो ’न्यानि ददौ तस्मै सप्त नामानि वै प्रभुः । स्थानानि चैषामष्टानां पत्नीः पुत्रांश्च वै द्विज ॥

ثم منحَه الربُّ سبعةَ أسماءٍ أخرى. كما عيَّن مساكنَ هؤلاء الثمانية، مع زوجاتهم وأبنائهم، يا براهمن.

Verse 7

भवं शर्वं तथेशानं तथा पशुपतिं प्रभुः । भीममुग्रं महादेवमुवाच स पितामहः ॥

أعلن الجدّ الأكبر (براهما) الأسماء: بهافا، شارفا، إيشانا، باشوباتي، بهيما، أوغرا، وماهاديفا (إضافةً إلى رودرا).

Verse 8

चक्रे नामान्यथैतानि स्थानान्येषाञ्चकार ह । सूर्यो जलं मही वह्निर्वायुराकाशमेव च ॥

وهكذا ثبّت تلك الأسماء، وجعل لها مقاماتٍ أيضًا: الشمس، والماء، والأرض، والنار، والريح، وكذلك الفضاء (الأثير).

Verse 9

दीक्षितो ब्राह्मणः सोम इत्येतास्तनवः क्रमात् । सुवर्चला तथैवोमा विकेशी चापरा स्वधा ॥

«المتلقّي للديكشا (الزاهد)، والبرهمن، وسوما»—فهؤلاء (مع ما سبق) هم المقامات على الترتيب. وقريناتُهم: سوفرتشالا، وكذلك أوما، وفيكيشي، وأخرى تُدعى سفَدها.

Verse 10

स्वाहा दिशस्तथा दीक्षा रोहिणी च यथाक्रमम् । सूर्यादीनां द्विजश्रेष्ठ ! रुद्राद्यैर्नामभिः सह ॥

وأما (القرينات الباقيات) فهنّ: سفاهَا، والجهات (ديشَه)، وديكشا، وروهِني، على الترتيب—مع الأسماء التي تبتدئ برودرا للمجموعة التي تبتدئ بالشمس، يا أفضلَ البرهمنة.

Verse 11

शनैश्चरस्तथा शुक्रो लोहिताङ्गो मनोजवः । स्कन्दः सर्गो ’थ सन्तानो बुधश्चानुक्रमात् सुतः ॥

وكان أبناؤهم، على الترتيب: شَنَيْشْچَرَ، وشُكْرَ، ولوهيتانغا، ومانوجافا، وسكاندا، وسَرْغا، وسانتانا، وبوده.

Verse 12

एवम्प्रकारो रुद्रोऽसौ सतीं भार्यामविन्दत । दक्षकोपाच्च तत्याज सा सती स्वं कलेवरम् ॥

وهكذا نال رودرا (Rudra) ساتي (Satī) زوجةً له. غير أنّ غضب دكشا (Dakṣa) جعلها مرفوضة؛ فتركت ساتي تلك جسدها هي نفسها.

Verse 13

हिमवद्दुहिता साभून्मेनायां द्विजसत्तम । तस्या भ्राता तु मैनाकः सखाम्भोधेरनुत्तमः ॥

يا أفضلَ ذوي الولادتين، صارت ابنةَ هيمَفَت (Himavat)، مولودةً من مينا (Menā). وكان أخوها مايناكا (Maināka)، الصديقَ الذي لا يُضاهى للمحيط.

Verse 14

उपयेमे पुनश्चैनामनन्यां भगवान्भवः । देवौ धाताविधातारौ भृगोः ख्यातिरसूयत ॥

ثم إنَّ بهافا (Bhava)، المبارك وهو شيفا (Śiva)، تزوّجها مرةً أخرى، تلك التي لا نظير لها. وخياتي (Khyāti)، زوجة بهريغو (Bhṛgu)، أنجبت الإلهين دهاطر (Dhātṛ) وفيدهاطر (Vidhātṛ).

Verse 15

श्रियञ्च देवदेवस्य पत्नी नारायणास्य या । आयातिर्नियतिश्चैव मेरोः कन्ये महात्मनः ॥

وكذلك شري (Śrī)—وهي زوجة نارايانا (Nārāyaṇa)، إلهِ الآلهة. وأيضًا آياتي (Āyāti) ونيياتي (Niyati) هما ابنتا ميرو (Meru) العظيمِ النفس.

Verse 16

धाताविधात्रोस्ते भार्ये तयोर्जातौ सुतावुभौ । प्राणश्चैव मृकण्डुश्च पिता मम महायशाः ॥

وكان لدهاطر (Dhātṛ) وفيدهاطر (Vidhātṛ) زوجتان؛ ومنهما وُلِد ابنان—برانا (Prāṇa) ومريكاندو (Mṛkaṇḍu)، أبي الجليل المشهور.

Verse 17

मनस्विन्यामहं तस्मात् पुत्रो वेदशिरा मम । धूम्रवत्यां समभवत् प्राणस्यापि निबोध मे ॥

من ماناسفيني وُلِد لي ابنٌ اسمه فيداشيراس. ومن دهومرافاتي وُلِد أيضًا ابنٌ لِبرانا—فاعلم ذلك عني.

Verse 18

प्राणस्य द्युतिमान् पुत्र उत्पन्नस्तस्य चात्मजः । अजराश्च तयोः पुत्राः पौत्राश्च बहवोऽभवन् ॥

وُلِد دْيُوتِيمَان ابنُ برانا، وكان له هو أيضًا ابن. ومن هذين وُلد أبناء يُدعون أَجارا، وكذلك أحفاد كثيرون.

Verse 19

पत्नी मरीचेः सम्भूतिः पौर्णमासमसूयत । विराजाः पर्वतश्चैव तस्य पुत्रौ महात्मनः ॥

سَمْبُهُوتِي زوجةُ مَرِيتشي أنجبت بَوْرْنَمَاسا. وكان فيراجا وبارفاتا هما الابنين لذلك العظيم النفس.

Verse 20

तयोः पुत्रांस्तु वक्ष्येऽहं वंशसंकीर्तने द्विज । स्मृतिश्चाङ्गिरसः पत्नी प्रसूता कन्यकास्तथा ॥

سأذكر الآن أبناءهم في تلاوة الأنساب، أيها المولود مرتين. وسمريتي زوجةُ أنغيراس أنجبت أيضًا بنات.

Verse 21

सिनीवाली कुहूश्चैव राका भानुमती तथा । अनसूया तथैवात्रेर् जज्ञे पुत्रानकल्मषान् ॥

سِينِيفَالِي وكُهُو، وراكَا وبْهَانُومَتِي—هؤلاء هنّ البنات. وكذلك أنَسُويَا زوجةُ أَتْرِي أنجبت أبناءً منزَّهين عن الدنس.

Verse 22

सोमं दुर्वाससं चैव दत्तात्रेयञ्च योगिनम् । प्रीत्यां पुलस्त्यभार्यायां दत्तोऽन्यस्तत्सुतोऽभवत् ॥

وُلِدَ سوما (Soma) ودورفاساس (Durvāsas) واليوغي دَتّاتريا (Dattātreya)؛ فهؤلاء هم الأبناء الذين وُلدوا. ومن بريتي (Prīti) زوجة بولاستيا (Pulastya) وُلِدَ ابنٌ آخر يُدعى دَتّا (Datta)؛ فصار ابنَها.

Verse 23

पूर्वजन्मनि सोऽगस्त्यः स्मृतः स्वायम्भुवेऽन्तरे । कर्दमश्चार्ववीरश्च सहिष्णुश्च सुतत्रयम् ॥

وفي ميلادٍ سابق يُذكَر أنّه كان أغاستيا (Agastya) في عهد سْفايَمبهوفا مَنْفَنْتَرا (Svāyambhuva Manvantara). وكان له ثلاثة أبناء: كَردَما (Kardama)، وآرفافيرا (Ārvavīra)، وسَهِشْنُو (Sahiṣṇu).

Verse 24

क्षमा तु सुषुवे भार्या पुलहस्य प्रजापतेः । क्रतोस्तु सन्नतिर्भार्या बालखिल्यानसूयत ॥

كْشَما (Kṣamā)، زوجة البراجابتي بولاها (Pulaha)، أنجبت ذرية. وسَنَّتي (Sannati)، زوجة كراتو (Kratu)، أنجبت البالاخيليّات (Bālakhilyas).

Verse 25

षष्टिर्यानि सहस्राणि ऋषीणामूर्ध्वरेतसाम् । ऊर्जायान्तु वसिष्ठस्य सप्ताजायन्त वै सुताः ॥

وكان هناك ستون ألفًا من الرِّشي (ṛṣi) من أهل الأُوردْهْفَرِتَس (ūrdhvaretas)، العفّاف الذين يصونون طاقتهم التوليدية. ومن أُورجا (Ūrjā)، زوجة فَسِشْتَه (Vasiṣṭha)، وُلِدَ حقًّا سبعةُ أبناء.

Verse 26

रजोगात्रोर्ध्वबाहुश्च सबलश्चानघस्तथा । सुतपाः शुक्ल इत्येते सर्वे सप्तर्षयः स्मृताः ॥

راجوغاترا (Rajogātra)، وأُوردْهْفاباهو (Ūrdhvabāhu)، وسابالا (Sabala)، وأناغا (Anagha)، وسوتابا (Sutapā)، وشوكلا (Śukla)—هؤلاء جميعًا يُذكَرون بوصفهم الرِّشي السبعة (saptarṣis).

Verse 27

योऽसावग्निरभीमानी ब्रह्मणस्तनयोऽग्रजः । तस्मात् स्वाहा सुतान् लेभे त्रीन् उदारौजसो द्विज ॥

ذلك أغني—أبهيماني—ابنُ براهما، وهو الأكبر: منه نالت سْفَاهَا ثلاثةَ أبناء، أيها المولودُ مرتين، ذوي طاقةٍ بهيّة.

Verse 28

पावकं पवमानञ्च शुचिं चापि जलाशिनम् । तेषान्तु सन्ततावन्ये चत्वारिंशच्च पञ्च च ॥

وهم: بافاكا، وبافامانا، وشوتشي—ويُدعى أيضًا جَلاشِن. وفي نسلهم كان آخرون—خمسةٌ وأربعون عددًا.

Verse 29

कथ्यन्ते बहुशश्चैते पिता पुत्रत्रयञ्च यत् । एवमेकोनपञ्चाशद् दुर्जयाः परिकीर्तिताः ॥

وهؤلاء يُذكرون مرارًا—أي الأب وثلاثة الأبناء. وهكذا تُحصى تسعةٌ وأربعون من «دُرْجَيا» (Durjayā).

Verse 30

पितरो ब्रह्मणा सृष्टा ये व्याख्याता मया तव । अग्निष्वात्ता बर्हिषदोऽनग्नयः साग्नयश्च ये ॥

أمّا الآباء (Pitṛ) الذين خلقهم براهما—وقد شرحتهم لك—فهم: أغنيشفاتّا (Agniṣvātta)، وبارهِشاد (Barhiṣad)، والذين بلا نار، والذين مع نار.

Verse 31

तेभ्यः स्वधा सुते जज्ञे मेनां वै धारिणीं तथा । ते उभे ब्रह्मवादिन्यौ योगिन्यौ चाप्युभे द्विज ॥

ومنهم وَلَدَتْ سْفَذَا ابنتين: مِينَا وكذلك دَهَارِينِي. وكلتاهما براهمَفادينِي (مُبَيِّنَتان للبراهمان) وكلتاهما يوغينِي، أيها المولودُ مرتين.

Verse 32

उत्तमज्ञानसम्पन्ने सर्वैः समुदिते गुणैः । इत्येषा दक्षकन्यानां कथितापत्यसन्ततिः । श्रद्धावान् संस्मरन्नित्यं प्रजावानभिजायते ॥

مُتَّصِفون بمعرفةٍ رفيعة، ومتحلّون بجميع الفضائل على أكمل وجه—هكذا وُصِفَت سلالةُ الذرية المنحدرة من بنات دكشا (Dakṣa). ومن يذكر ذلك كلَّ يومٍ بإيمانٍ صادق يُبارَك بالنسل والذرية.