Shloka 22
अभश्रत्थामाके द्वारा पाण्डव-सेनापर नारायणास्त्रका प्रयोग जनेश्वर! पाण्डव-महारथी जैसे-जैसे युद्ध करते थे, वैसे-ही-वैसे उस अस्त्रका वेग बढ़ता जाता था ।। वध्यमानास्तदास्त्रेण तेन नारायणेन वै | दहाुमानानलेनेव सर्वतो<भ्यर्दिता रणे,उस नारायणास्त्रसे घायल हुए सैनिक रणभूमिमें ऐसे पीड़ित हुए मानो सब ओरसे आगमें झुलस रहे हों
sañjaya uvāca | aśvatthāmnā kṛte dvāraḥ pāṇḍava-senāparā narāyaṇāstrasya prayogaḥ, janeśvara | pāṇḍava-mahārathā yathā-yathā yuddham akurvata tathā-tathā tasya astrasya vegaḥ vardhamāna eva | vadhyamānās tadāstreṇa tena nārāyaṇena vai | dāhyamānānaleneva sarvato 'bhyarditā raṇe ||
قال سنجيا: «يا سيد الناس! لما أطلق أشفَتّھاما سلاح نارايانا على جيش الباندافا، كان اندفاعه يشتدّ بقدر ما كان عظماء فرسان المركبات من الباندافا يواصلون القتال بضراوة. وقد عُذِّب الجنود في ساحة المعركة من كل جانب حين أصابتهم نارايانا-أسترا، كأنما تُلْهَبهم النار إحراقًا من كل جهة».
संजय उवाच