Adhyaya 1

Verse 1

लिङ्गपुराण, १-१०८ (ग्रेतिल्) लिङ्गपुराण, १-१०८ हेअदेर् थिस् फ़िले इस् अन् ह्त्म्ल् त्रन्स्फ़ोर्मतिओन् ओफ़् स_लिग्गपुरन१-१०८।xम्ल् wइथ् अ रुदिमेन्तर्य् हेअदेर्। फ़ोर् अ मोरे एxतेन्सिवे हेअदेर् प्लेअसे रेफ़ेर् तो थे सोउर्चे फ़िले। दत एन्त्र्य्: मेम्बेर्स् ओफ़् थे सन्स्क्नेत् प्रोजेच्त् चोन्त्रिबुतिओन्: मेम्बेर्स् ओफ़् थे सन्स्क्नेत् प्रोजेच्त् दते ओफ़् थिस् वेर्सिओन्: २०२०-०७-३१ सोउर्चे: बोम्बय् : वेन्कतेस्वर स्तेअम् प्रेस्स् १९०६। पुब्लिस्हेर्: गऺत्तिन्गेन् रेगिस्तेर् ओफ़् एलेच्त्रोनिच् तेxत्स् इन् इन्दिअन् लन्गुअगेस् (ग्रेतिल्), सुब् गऺत्तिन्गेन् लिचेन्चे: थिस् ए-तेxत् wअस् प्रोविदेद् तो ग्रेतिल् इन् गोओद् फ़ैथ् थत् नो चोप्य्रिघ्त् रिघ्त्स् हवे बेएन् इन्फ़्रिन्गेद्। इफ़् अन्योने wइस्हेस् तो अस्सेर्त् चोप्य्रिघ्त् ओवेर् थिस् फ़िले, प्लेअसे चोन्तच्त् थे ग्रेतिल् मनगेमेन्त् अत् ग्रेतिल्(अत्)सुब्(दोत्)उनि-गोएत्तिन्गेन्(दोत्)दे। थे फ़िले wइल्ल् बे इम्मेदिअतेल्य् रेमोवेद् पेन्दिन्ग् रेसोलुतिओन् ओफ़् थे च्लैम्। दिस्त्रिबुतेद् उन्देर् अ च्रेअतिवे चोम्मोन्स् अत्त्रिबुतिओन्-नोन्चोम्मेर्चिअल्-स्हरेअलिके ४।० इन्तेर्नतिओनल् लिचेन्से। इन्तेर्प्रेतिवे मर्कुप्: रेमर्क्स् नोतेस्: थिस् फ़िले हस् बेएन् च्रेअतेद् ब्य् मस्स् चोन्वेर्सिओन् ओफ़् ग्रेतिल्ऽस् सन्स्क्रित् चोर्पुस् फ़्रोम् लिप्१_औ।ह्त्म् । दुए तो थे हेतेरोगेनेइत्य् ओफ़् थे सोउर्चेस् थे हेअदेर् मर्कुप् मिघ्त् बे सुबोप्तिमल्। फ़ोर् थे सके ओफ़् त्रन्स्परेन्च्य् थे हेअदेर् ओफ़् थे लेगच्य् फ़िले इस् दोचुमेन्तेद् इन् थे <नोते> एलेमेन्त् बेलोw: लिन्ग-पुरन, पर्त् १ (अध्य्। १-१०८) बसेद् ओन् थे एदितिओन् बोम्बय् : वेन्कतेस्वर स्तेअम् प्रेस्स् १९०६ इन्पुत् ब्य् मेम्बेर्स् ओफ़् थे सन्स्क्नेत्-प्रोजेच्त् (www।सन्स्क्नेत्।ओर्ग्) रेविसेद् ब्य् ओलिवेर् हेल्ल्wइग् अच्चोर्दिन्ग् तो थे एद्। चल्चुत्त, १९६० (गुरुमन्दल् सेरिएस् नो। xव्) तेxत् wइथ् पद मर्केर्स् थिस् ग्रेतिल् वेर्सिओन् हस् बेएन् चोन्वेर्तेद् फ़्रोम् अ चुस्तोम् देवनगरि एन्चोदिन्ग्। चोन्सेक़ुएन्त्ल्य्, मन्य् wओर्द् बोउन्दरिएस् अरे नोत् मर्केद् ब्य् स्पचेस्। रेविसिओन्स्: २०२०-०७-३१: तेइ एन्चोदिन्ग् ब्य् मस्स् चोन्वेर्सिओन् ओफ़् ग्रेतिल्ऽस् सन्स्क्रित् चोर्पुस् तेxत् नमो रुद्राय हरये ब्रह्मणे परमात्मने प्रधानपुरुषेशाय सर्गस्थित्यन्तकारिणे

سلامٌ وخضوعٌ لرودرا—هارا—برهمن، الذاتِ العُليا؛ ولربِّ البرادهانا (الطبيعةِ الأولى) والبوروشا (مبدأِ الوعي)، مُجري الخلقِ والحفظِ والفناء.

Verse 2

नारदो ऽभ्यर्च्य शैलेशे शङ्करं सङ्गमेश्वरे हिरण्यगर्भे स्वर्लीने ह्य् अविमुक्ते महालये

وبعد أن عبد نارادا شَنْكَرَا على الوجه اللائق—سيِّد الجبل (شايلِيشا)، وسيِّد الملتقى (سَنْغَمِيشْفَرَا)، وهيرانياغربها، والساكنَ مندمجًا في العالم السماوي، والمقامَ العظيم المسمّى أڤيمُكْتَا—مضى في أوراده المقدّسة.

Verse 3

रौद्रे गोप्रेक्षके चैव श्रेष्ठे पाशुपते तथा विघ्नेश्वरे च केदारे तथा गोमायुकेश्वरे

في راودرا، وفي غوبريكشَكَ، وفي الأسمى (شريشْثَ)، وفي باشوباتا، وكذلك في فيغنيشْفَرَا؛ وفي كيدارا أيضًا، وفي غومَايُوكِيشْفَرَا—يُعبَد الربّ في هذه المقامات المقدّسة متجلّيًا في هيئة اللِّينغا.

Verse 4

हिरण्यगर्भे चन्द्रेशे ईशान्ये च त्रिविष्टपे शुक्रेश्वरे यथान्यायं नैमिषं प्रययौ मुनिः

وبعد أن قدّم الحكيمُ تبجيلاً—وفق ما تقتضيه السنن المقدّسة—لهيرانياغربها (برهما)، ولتشاندرا بوصفه ربًّا، ولإيشانا، وللآلهة في سڤرغا (تريڤيشْتَپَا)، ولشوكرِيشْفَرَا، مضى إلى نَيْمِيشَا.

Verse 5

नैमिषेयास्तदा दृष्ट्वा नारदं हृष्टमानसाः समभ्यर्च्यासनं तस्मै तद्योग्यं समकल्पयन्

حينئذٍ رأى حكماءُ نَيْمِيشَارَنْيَا نارادا فابتهجت قلوبُهم؛ فأكرموه على الوجه اللائق وهيّأوا له مقعدًا يليق به.

Verse 6

सो ऽपि हृष्टो मुनिवरैर् दत्तं भेजे तदासनम् सम्पूज्यमानो मुनिभिः सुखासीनो वरासने

فَرِحًا قَبِلَ المَقْعَدَ الّذي قَدَّمَهُ أَفْضَلُ المُنِيّين؛ وَلَمّا أُكْرِمَ تَكْرِيمًا لائقًا مِن قِبَلِهِم جَلَسَ مُسْتَرِيحًا عَلَى ذاكَ المَقْعَدِ السَّامِي—مُؤَهَّلًا لِنَقْلِ شِيفا-تَتْفَا، حَيْثُ يَتَجَلّى البَتِي ويُهْدَى البَشُو لِتَجَاوُزِ البَاشَا.

Verse 7

चक्रे कथां विचित्रार्थां लिङ्गमाहात्म्यमाश्रिताम् एतस्मिन्नेवकाले तु सूतः पौराणिकः स्वयम्

وفي ذلك الحين بعينه، ألّف سوتا نفسه—راوي البورانا—حكايةً بديعةَ المعنى، قائمةً على المهاطميا، أي العظمة السامية لِشِيفا-لِنْغا.

Verse 8

जगाम नैमिषं धीमान् प्रणामार्थं तपस्विनाम् तस्मै साम च पूजां च यथावच्चक्रिरे तदा

مَضَى الحَكِيمُ إلى نَيْمِشَا قاصدًا السُّجودَ تَبْجِيلًا لِلزُّهّادِ مِنَ الرِّشِيّين؛ فحينئذٍ قَدَّموا له التَّحِيّاتِ اللَّطِيفَةَ وأقاموا العبادةَ على وَفْقِ القاعدةِ المقدّسة كما ينبغي.

Verse 9

नैमिषेयास्तु शिष्याय कृष्णद्वैपायनस्य तु अथ तेषां पुराणस्य शुश्रूषा समपद्यत

ثم إنّ حكماء نَيْمِشَارَنْيَا، وقد صاروا خَدَمًا مُخْلِصين لتلميذ كِرِشْنَ دْوَيْبَايَنَ (فْياسا)، نالوا شوقًا مُبَجِّلًا لسماع ذلك البورانا، لكي تُتَلَقّى على وجهها الحقّ حقيقةُ البَتِي (شِيفا) المُحَرِّرِ للپَشُو من البَاشَا.

Verse 10

दृष्ट्वा तम् अतिविश्वस्तं विद्वांसं रोमहर्षणम् अपृच्छंश्च ततः सूतम् ऋषिं सर्वे तपोधनाः

ولمّا رأوا رُوماهَرْشَنَةَ، وهو بالغُ الثقةِ عالِمٌ، سأل جميعُ الرِّشِيّين الأغنياءِ بالزُّهدِ ذلكَ السُّوتا الرائي—ليُعْرَفَ بوضوحٍ طريقُ الوصولِ إلى الرَّبِّ الأسمى (البَتِي) ونَيْلُ الحُرِّيّةِ من القَيْد (البَاشَا).

Verse 11

पुराणसंहितां पुण्यां लिङ्गमाहात्म्यसंयुताम् नैमिषेया ऊचुः त्वया सूत महाबुद्धे कृष्णद्वैपायनो मुनिः

قال حكماء نيميشارانيا: «يا سوتا ذا العقل العظيم، إنَّ السَّمهيتا البورانية المقدَّسة، المقرونة بعظمة اللِّينغا، قد لقَّنك إيّاها الموني كريشنا-دْوَيْبايانا (فياسا).»

Verse 12

उपासितः पुराणार्थं लब्धा तस्माच्च संहिता तस्माद्भवन्तं पृच्छामः सूत पौराणिकोत्तमम्

ولمّا تدارستَ مقاصد البورانات على وجهها ونلتَ بهذه السَّمهيتا، فإنّا نسألك الآن، يا سوتا، يا أرفعَ أهل المعرفة بالبورانا، لكي تُعرَف بوضوح حقيقةُ پَتي (شيفا)، وخلاصُ پَشو (النفس المقيَّدة)، وقطعُ پاشا (قيد العبودية).

Verse 13

पुराणसंहितां दिव्यां लिङ्गमाहात्म्यसंयुताम् नारदो ऽप्यस्य देवस्य रुद्रस्य परमात्मनः

وهذه السَّمهيتا البورانية الإلهية، المقرونة بعظمة اللِّينغا—قد أعلنها ناردَة أيضًا، في شأن ذلك الإله رودرا، الذاتِ العليا.

Verse 14

क्षेत्राण्यासाद्य चाभ्यर्च्य लिङ्गानि मुनिपुङ्गवः इह संनिहितः श्रीमान् नारदो ब्रह्मणः सुतः

وبعد أن بلغ المواضع المقدّسة (كشيترا) والمزارات (تيرثا) وعبدَ لِنغات شيفا على الوجه اللائق، كان أفضلُ الحكماء—ناردَة الممجَّد، ابنُ براهما—حاضرًا هنا.

Verse 15

भवभक्तो भवांश्चैव वयं वै नारदस्तथा अस्याग्रतो मुनेः पुण्यं पुराणं वक्तुमर्हसि

أنتَ من عُبّاد بهافا (شيفا)، وأنتَ حقًّا ثابتٌ في بهافا-بهاكتي؛ ونحن أيضًا—وناردَة كذلك—على هذا النهج. فلذلك، بحضرة هذا الموني، يليق بك أن تشرح البورانا المقدّسة ذات الفضل، الموجَّهة إلى شيفا.

Verse 16

सफलं साधितं सर्वं भवता विदितं भवेत् एवमुक्तः स हृष्टात्मा सूतः पौराणिकोत्तमः

«لقد أثمر كلُّ شيء، وتمَّ كلُّ أمرٍ على الوجه اللائق—فليكن ذلك معلومًا لك علمًا تامًّا». فلما خوطب هكذا، فرح سوتا، أفضلُ شارحي البورانا، في قلبه وتهيّأ للكلام.

Verse 17

अभिवाद्याग्रतो धीमान् नारदं ब्रह्मणः सुतम् नैमिषेयांश्च पुण्यात्मा पुराणं व्याजहार सः

وبعد أن حيّا بتحية الإجلال الحكيمَ نارادا، ابنَ براهما، وكذلك الحكماءَ الأطهار في نيميشَارَنيّا الحاضرين أمامه، شرع الراوي طاهرُ النفس في شرح البورانا.

Verse 18

सूत उवाच नमस्कृत्य महादेवं ब्रह्माणं च जनार्दनम् मुनीश्वरं तथा व्यासं वक्तुं लिङ्गं स्मराम्यहम्

قال سوتا: بعد أن انحنيتُ ساجدًا لماهاديفا، ولبراهما وجناردانا (فيشنو)، وكذلك لسيّد المونِيّين ولفياسا، فإني الآن أستحضر اللِّينغا الأسمى لأجل بيانه—ذلك اللِّينغا هو «پَتي»، مُحرِّرُ الـpaśu (النفوس المقيّدة) من الـpāśa (القيود).

Verse 19

शब्दं ब्रह्मतनुं साक्षाच् छब्दब्रह्मप्रकाशकम् वर्णावयवम् अव्यक्तलक्षणं बहुधा स्थितम्

الصوتُ نفسُه هو، على الحقيقة، جسدُ البراهمان مباشرةً—وهو المُظهِر لـ«شَبْدَ-براهمان». وهو مؤلَّفٌ من الحروف وأجزائها، موسومٌ بسِمة غير المتجلّي (avyakta)، ومع ذلك يقيم في صورٍ وطرائق شتّى.

Verse 20

अकारोकारमकारं स्थूलं सूक्ष्मं परात्परम् ओङ्काररूपम् ऋग्वक्त्रं समजिह्वासमन्वितम्

هو الألف والواو والميم (A وU وM)—الظاهرُ والخفيّ، السامي فوق السامي—وصورتُه عينُها هي الأومكارا (Oṁ). وجهُه هو الرِّغفيدا، وله لسانٌ مكتملٌ للإنشاد المقدّس.

Verse 21

यजुर्वेदमहाग्रीवम् अथर्वहृदयं विभुम् प्रधानपुरुषातीतं प्रलयोत्पत्तिवर्जितम्

أنحني ساجداً للربّ الشامل لكلّ شيء، الذي عنقه الجليل هو اليجورفيدا وقلبه هو الأتهرفافيدا—المتعالي على برادهانا (الطبيعة الأولى) وبوروشا (مبدأ الوعي الفردي)، والذي لا تمسّه نشأةٌ ولا فناء.

Verse 22

तमसा कालरुद्राख्यं रजसा कनकाण्डजम् सत्त्वेन सर्वगं विष्णुं निर्गुणत्वे महेश्वरम्

بالتَّمَس يُعرَف باسم كالارودرا؛ وبالرَّجَس يُعرَف بالمولود من البيضة الذهبية (براهما)؛ وبالسَّتْفَة يُعرَف بفيشنو الشامل؛ وفي حالته المتعالية وراء الغونات، هو ماهيشڤرا.

Verse 23

प्रधानावयवं व्याप्य सप्तधाधिष्ठितं क्रमात् पुनः षोडशधा चैव षड्विंशकम् अजोद्भवम्

إذ ينفذ في البرادهانا وأجزائها، يستقرّ على ترتيبٍ سباعيّ على التوالي؛ ثم يعود فيصير ستةَ عشرَ وجهاً؛ ثم يبرز المبدأ ذو الستة والعشرين وجهاً، غير المولود وغير المصنوع.

Verse 24

सर्गप्रतिष्ठासंहारलीलार्थं लिङ्गरूपिणम् प्रणम्य च यथान्यायं वक्ष्ये लिङ्गोद्भवं शुभम्

وبعد أن سجدتُ على الوجه اللائق للربّ الذي يتخذ هيئة اللِّنگا لأجل ليلته الإلهية في الخلق والإقامة والفناء، فسأعرض الآن الظهور المبارك للِّنگا (لينغودبهافا).