Adhyaya 18

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते पूर्वभागे द्वितीये ऽनुषङ्गपादे किंपुरुषादिवर्षवर्णनं नाम सप्तदशो ऽध्यायः सूत उवाच मध्ये हिमवतः पृष्ठे कैलासो नाम पर्वतः / तस्मिन्निवसति श्रीमान्कुबेरः सह राक्षसैः

هكذا في «شري برهماندا مهاپورانا»، في القسم الأوّل الذي نطق به ڤايو، في الأنوṣنگپاد الثاني، الفصل السابع عشر المسمّى «وصف كِمپورُشَة وسائر الأقاليم». قال سوتا: في وسط ظهر هِمَوَت يقوم جبل يُدعى كَيْلاس؛ وفيه يقيم كُبِيرا ذو المجد مع الرّاكشَسَة.

Verse 2

अप्सरोनुचरो राजा मोदते ह्यलकाधिपः / कैलासपादात्संभूतं पुण्यं शीतजलं शुभम्

ذلك الملك، سيّد ألكا، تحفّ به الأبسرا، يهنأ ويفرح؛ ومن قدم كَيْلاس ينبع ماءٌ طاهرٌ باردٌ مبارك.

Verse 3

मदं नाम्ना कुमुद्वत्त्त्सरस्तूदधिसन्निभम् / तस्माद्दिव्यात्प्रभवति नदी मन्दाकिनी शुभा

وبحيرة تُدعى «مَدَ» مملوءة بزهور الكُمُد تبدو كأنها محيط؛ ومن تلك البحيرة الإلهية تنبثق نهر مَنداكِني المباركة.

Verse 4

दिव्यं च नन्दनवनं तस्यास्तीरे महद्वनम् / प्रागुत्तरेम कैलासाद्दिव्यं सर्वौंषधि गिरिम्

على ضفته يوجد بستان نندَنَ الإلهي وغابة عظيمة. وفي الشمال الشرقي من كَيْلاسا يقوم جبل سماوي مملوء بكل الأعشاب الشافية.

Verse 5

रत्नधातुमयं चित्रं सबलं पर्वतं प्रति / चन्द्रप्रभो नाम गिरिः सुशुभ्रो रत्नसन्निभः

ذلك الجبل مصنوع من معادن الجواهر، بديع الألوان شديد الصلابة. يُدعى «تشندراپرابها»، ناصع البياض متلألئ كالجوهرة.

Verse 6

तस्य पादे महाद्दिव्यं स्वच्छोदं नाम तत्सरः / तस्माद्दिव्यात्प्रभवति स्वच्छोदा नाम निम्नगा

عند سفح ذلك الجبل بحيرة سماوية عظيمة تُدعى «سْوَتشّودا». ومن تلك البحيرة الإلهية تنبع نهرٌ يُسمّى «سْوَتشّودى».

Verse 7

तस्यास्तीरे महद्दिव्यं वनं चैत्ररथं शुभम् / तस्मिन् गिरौ निवसति मणिभद्रः सहानुगः

وعلى ضفته غابة سماوية عظيمة مباركة تُدعى «تشَيْترَرَثا». وعلى ذلك الجبل يقيم مَنيبهدرا مع أتباعه.

Verse 8

यक्षसेनापतिः क्रूरो गुह्यकैः परिवारितः / पुण्या मन्दाकिनी चैव नदी स्वच्छोदका च या

ذلك قائد جند الياكشا الشديد البأس تحيط به جماعة الغُهيَكَة. وهناك يجري نهر مَنداكِني المقدّس، وكذلك نهر سْوَتشّودَكا ذو المياه الصافية.

Verse 9

महीमण्डलमध्येन प्रविष्टे ते महोदधिम् / कैलासाद्दक्षिणे प्राच्यां शिवसत्त्वौषधिं गिरिम्

عبرا وسط دائرة الأرض ودخلا المحيط العظيم، ثم أبصرا إلى الجنوب الشرقي من كَيْلاش جبلاً مفعماً بالأعشاب الدوائية ذات السِّمَة الشيفية.

Verse 10

मनः शिलामयं दिव्यं चित्राङ्गं पर्वतं प्रति / लोहितो हेमशृङ्गश्च गिरिः सूर्यप्रभो महान्

كان ذلك الجبل كأنه من حجر «مَنَهْشِلا» الإلهي، ذو ألوان وأعضاء بديعة؛ وكان الجبل العظيم المسمّى «لوهِت» و«هِيمَشِرِنْغ» متلألئاً بضياء كضياء الشمس.

Verse 11

तस्य पादे महद्दिव्यं लोहितं नाम तत्सरः / तस्मात्पुण्यः प्रभवति लौहित्यः स नदो महान्

عند سفح ذلك الجبل كان هناك بحيرة عظيمة سماوية تُدعى «لوهِت»؛ ومنها ينبثق النهر العظيم المبارك المسمّى «لَوهِتْيَ».

Verse 12

देवारण्यं विशोकं च तस्य तीरे महद्वनम् / तस्मिन्गिरौ निवसति यक्षो मणिधरो वशी

وعلى ضفته غابة عظيمة تُدعى «ديفارَنيا» و«فيشوك»؛ وعلى ذلك الجبل يقيم اليكشا «مَنِيدْهَرَ» المتحكّم بنفسه.

Verse 13

सौम्यैः मुधार्मिकैश्चैव गुह्यके परिवारितः / कैलासाद्दक्षिणे पार्श्वे क्रूरसत्त्वौषधिर्गिरिः

وهو محاط بالغُهْيَكَة الودعاء ذوي الدَّرْم المعتدل؛ وعلى الجانب الجنوبي من كَيْلاش يقوم جبل يُدعى «كْرُورَسَتّْوَأَوْشَذِي».

Verse 14

वृत्रकायात्किलोत्पन्नमञ्जनं त्रिककुं प्रति / सर्वधातुमयस्तत्र सुमहान्वैद्युतो गिरिः

من جسد فِرترا نشأ الأنجن متوجّهًا نحو تريككو؛ وهناك جبل عظيم لامع كالبَرق، مؤلَّف من شتّى المعادن.

Verse 15

तस्य पादे कलः पुण्यं मानसं सिद्धसेवितम् / तस्मात्प्रभवेते पुण्या सरयूर्लोकविश्रुता

وعند قدمه بحيرة مانَسَ المقدّسة المسماة ‘كَلَ’، يخدمها السِدّه؛ ومنها تنبثق نهر سَرَيُو الطاهر، المشهور في العالم.

Verse 16

तस्यास्तीरे वन दिव्यं वैभ्राजं नाम विश्रुतम् / कुबेरा नुचरस्तत्र प्रहेतितनयो वशी

وعلى ضفة (سَرَيُو) غابةٌ سماوية مشهورة تُدعى «فَيبھراج»؛ وهناك يقيم وَشي ابنُ پرهيتي، وهو من أتباع كُبيرا.

Verse 17

ब्रह्मपितो निवसति राक्षसो ऽनन्तविक्रमः / अतरिक्षचरैर्घोरैर्यातुधानशतैर्वृतः

هناك يقيم راكشس ذو بأسٍ لا نهاية له، ابنُ برهمَپِتا؛ وهو محاط بمئاتٍ من اليَاتودهانا الرهيبين، السائرين في الفضاء.

Verse 18

अपरेण तु कैलासात्पुण्यसत्त्वौषधिर्गिरिः / अरुणः पर्वतश्रेष्ठो रुक्मधातुमयः शुभः

وعلى الجانب الآخر من كَيْلاش جبلٌ مقدّس حافل بالبركة والأعشاب الشافية، يُدعى «أَرُن»؛ وهو خيرُ الجبال، ميمونٌ، مؤلَّف من معدن رُكمَ اللامع كالذهب.

Verse 19

भवस्य दयितः श्रीमान्पर्वतो मेघसन्निभः / शातकैंभमयैः शुभ्रैः शिलाजालैः समावृतः

ذلك الجبل المهيب، حبيبُ بهافا، يلوح كالسحاب؛ وقد اكتسى بشباكٍ من صخورٍ بيضاء مباركة مصوغةٍ من ذهب شاتاكومبها.

Verse 20

शातसंख्यैस्तापनीयैः शृङ्गैर्दिवमिवोल्लिखन् / मुञ्जवास्तु महादिव्यो दुर्गः शैलो हिमाचितः

بمئات القمم من الذهب الخالص كأنه يخدش السماء؛ ذلك الجبل الحصين شديد القداسة المسمّى مُنجواستو مكسوّ بالثلج.

Verse 21

तस्मिन्गिरौ निवसति गिरीशो धूम्रलोचनः / तस्या पादात्प्रभवति शैलोदं नाम तत्सरः

على ذلك الجبل يقيم جِريشا ذو العينين كلون الدخان؛ ومن قدمه ينبثق الغدير المسمّى شَيلودا.

Verse 22

तस्मात्प्रभवते पुण्या शिलोदा नाम निम्रगा / सा चक्षुः सीतयोर्मध्ये प्रविष्टा लवणोदधिम्

ومن هناك تنبع النهر المباركة المسماة شِلودا؛ تجري بين نهري چكشو وسيتا ثم تدخل البحر المالح.

Verse 23

तस्यास्तीरे वनं दिव्यं विश्रुतं सुरभीति वै / सव्योत्तरेण कैलासाच्छिवः सत्त्वौषधिर्गिरिः

وعلى ضفتها غابة سماوية مشهورة تُدعى سُرَبهي؛ وإلى جهة اليسار-الشمال من كايلاسا يقوم جبل يُسمّى شِيفا، غنيّ بأعشاب السَّتْوَة.

Verse 24

गौरं नाम गिरिश्रेष्ठं हरितालमयं प्रति / हिरण्यशृङ्गः सुमहान् दिव्यो मणिमयो गिरिः

كان الجبلُ الأسمى المسمّى «غاورا» ملوَّنًا بلون الهَرِيتالا؛ ذو قِمَمٍ ذهبية، عظيمًا جدًّا، جبلاً إلهيًّا كأنه من الجواهر.

Verse 25

तस्या पादे महाद्दिव्यं शुभं काञ्चनवालुकम् / रम्यं बिन्दुसरो नाम यत्र राजा भगीरथः

وعند سفحه موضعٌ عظيمٌ قدسيٌّ مبارك، ذو رمالٍ ذهبية؛ فيه بحيرةٌ بهيّة تُدعى «بِندوسَر»، حيث أقام الملكُ بهاجيراثا.

Verse 26

गङ्गनिमित्तं राजर्षिरुवास बहुलाः समाः / दिवं यास्यन्ति ते बुर्वे गङ्गतोयपरिप्लुताः

ومن أجل الغانغا أقام الملكُ الناسكُ سنينَ كثيرة هناك. أقول: إن الذين يبتلّون بماء الغانغا يمضون إلى السماء.

Verse 27

मदीय इति निश्चित्य समाहितमनाः शिवे / तत्र त्रिपयगा देवी प्रथमं तु प्रतिष्ठिता / सोमपादात्प्रसूता सा सप्तधा प्रतिपद्यते

وقد عزم قائلاً: «إنه لي»، وجمع قلبه على شِيفا؛ فهناك استقرّت الإلهة تريپثَغا (الغانغا) أولاً. وُلدت من قدم سوما، فصارت تجري سبعَ شعبٍ.

Verse 28

यूपा मणिमयास्तत्र वितताश्च हिरण्मयाः / तत्रेष्ट्वा तु गतः सिद्धिं शक्रः सर्वैः सुरैः सह

وكانت هناك يوبات (أعمدة القربان) من الجواهر ممتدّة، وهي أيضًا ذهبية لامعة. وبعد أن أقام شَكرا (إندرا) القربان هناك، نال الكمال مع جميع السورَة (الآلهة).

Verse 29

दिवि च्छायापथो यस्तु अनुनक्षत्रमण्डलः / दृश्यते भास्वरो रात्रौ देवी त्रिपथगा तु सा

في السماء يظهر ليلًا ذلك المسار الظليل الذي يتبع دائرة النجوم متلألئًا؛ إنها الإلهة تريپثاغا، سالكة الطرق الثلاث.

Verse 30

अन्तरिक्षं दिवञ्चैव भावयन्ती सुरापगा / भवोत्तमाङ्गे पतिता संरूद्धा यौगमायया

كانت سوراپغا تُطهِّر الفضاء والسماء، فسقطت على قمة رأس بهافا (شيفا) فاحتُبست بقوة اليوغا-مايا.

Verse 31

तस्या ये बिन्दवः केचित् क्रुद्धायाः पतिता भुवि / कृतं तु तैर्बिदुसरस्ततो बिन्दुसरः स्मृतम्

سقطت بعض قطرات الإلهة الغاضبة على الأرض؛ فتكوَّن منها غدير «بيدوسر»، ولذلك ذُكر باسم «بِندوسر».

Verse 32

ततो निरूद्धा सा देवी भवेन स्मयता किल / चिन्तयामास मनसा शङ्करक्षेपमं प्रति

ثم حُبست الإلهة على يد بهافا (شيفا) وهو يبتسم؛ ففكّرت في قلبها في حيلةٍ لطرح شنكر بعيدًا.

Verse 33

भित्त्वा विशामि पातालं स्रोतसागृह्य शङ्करम् / ज्ञात्वा तम्या अभिप्रायं क्रूरं देव्याश्चिकीर्षितम्

«سأشقّ طريقًا إلى پاتالا وأدخلها، وأجرف شنكر بتياري»—هكذا عُرف قصد الإلهة القاسي وما أرادت فعله.

Verse 34

तिरोभावयितुं बुद्धिरासीदङ्गेषु तां नदीम् / तस्यावलेपं ज्ञात्वा तु नद्याःक्रुद्धस्तुशङ्करः

خطر له أن يُخفي ذلك النهر في أعضائه؛ فلما علم كبرياء النهر غضب شنكر غضبًا شديدًا.

Verse 35

न्यरुपाच्च शिरस्येनां वेगेन पततीं भुवि / एतस्मिन्नेव काले तु दृष्ट्वा राजानमग्रतः

وأوقف النهرَ وهو يهوي إلى الأرض بعنف على رأسه؛ وفي تلك اللحظة نفسها، إذ رأى الملك أمامه…

Verse 36

धमनीसंततं क्षीणं क्षुधया व्याकुलेन्द्रियम् / अनेन तोषितश्चाहं नद्यर्थं पूर्वमेव तु

حواسّ مضطربة من الجوع وجسد واهن حتى العروق—بهذا قد رضيتُ؛ وأما لأجل أمر النهر فقد كنتُ راضيًا من قبل.

Verse 37

बुद्धास्य वरदानं च कोपं नियतवांस्तु सः / ब्रह्मणो वचनं श्रुत्वा धारय स्वर्णदीमिति

تذكّر العطية التي منحها لبوذا فكبح غضبه؛ ولمّا سمع قول براهما: «احمل سْوَرْنَدي»، امتثل.

Verse 38

ततो विसर्जयामास संरुद्धां स्वेन तेजसा / नदीं भगीरथस्यार्थे तपसोग्रेण तोषितः

ثم أطلق النهر الذي كان قد حبسه بسطوعه؛ من أجل غاية بهغيرثا، إذ رضي بتقشفه الشديد.

Verse 39

ततो विसृज्यमानायाः स्रोत स्तत्सप्तधा गतम् / तिस्रः प्ताचीमिमुखं प्रतीचीं तिस्र एव तु

ثم لما أُطلقت تلك المياه انقسم مجرى النهر إلى سبعة فروع؛ ثلاثة اتجهت نحو الشرق، وثلاثة نحو الغرب.

Verse 40

नद्याः स्रोतस्तु गङ्गायाः प्रत्यपद्यत सप्तधा / नलिनी ह्लादिनी चैव पावनी चैव प्राच्यगाः

وانقسم مجرى نهر الغانغا إلى سبعة؛ فكانت ناليني وهلاديني وبافاني ثلاثة فروعٍ جرت نحو الشرق.

Verse 41

सीता चक्षुश्च सिन्धुश्च प्रतीचीन्दिशमास्थिताः / सप्तमी त्वन्वगात्तासां दक्षिणेन भगीरथम्

وأما سيتا وتشَكشو وسِندهو فاستقرت في جهة الغرب؛ وأما السابعة فاتبعت بهغيرثا مارّةً من جنوب تلك الفروع.

Verse 42

तस्माद्भागीरथी या सा प्रविष्टा लवणोदधिम् / सप्तैता भावयन्तीदं हिमाह्वं वर्षमेव तु

لذلك فإن فرع بهاغيرثي الذي دخل المحيط المالح، مع سائر الفروع، هذه السبعة جميعًا تُطهِّر وتُخصِب هذا الإقليم-الورش المسمّى «هِما».

Verse 43

प्रसूताः सप्त नद्यस्ताः शुभा बिन्दु सरोद्भवाः / नानादेशान्प्लावयन्त्यो मलेच्छप्रायास्तु सर्वशः

تلك الأنهار السبعة المباركة وُلدت من بحيرة بِندو؛ فكانت تُغمر بلادًا شتّى، وتمتد في كل جهة حتى إلى الأقاليم التي يغلب عليها المليتشّا.

Verse 44

उपगच्छन्ति ताः सर्वा यतो वर्षति वासवः / शिलीन्ध्रान्कुन्त लांश्चीनान्बर्बरान्यवनाध्रकान्

حيثما يُنزل فاسافا (إندرا) الغيث، تتجه تلك المياه كلّها إلى هناك—فتسقي بلاد شيليندرا وكونتلا والصين والبرابر واليافانا-آدھراكا.

Verse 45

पुष्कराश्च कुलिन्दांश्च अचोंलद्विचराश्च ये / कृत्वा त्रिधा सिंहवन्तं सीतागात्पश्चिमोद धिम्

وعبرَتْ أراضي بُشْكَر وكُليند ومن يُدعون أچولا-دْوِچَرا؛ فقسمت سيتا جبل سِمْهَفَنْتَ إلى ثلاث مجارٍ، ثم مضت إلى المحيط الغربي.

Verse 46

अथ चीनमरूंश्चैव तालांश्च मसमूलिकान् / भद्रास्तुषारांल्लाम्याकान्बाह्लवान्पारटान्खशान्

ثم إلى بلاد الصين ومَرو، وكذلك تال ومَسَمُوليكا؛ وإلى بهدرا وتُشارا ولامْيَكا وباهْلَفا وبارَطا وخَشا.

Verse 47

एताञ्जनपदां श्चक्षुः प्रावयन्ती गतोदधिम् / दरदांश्च सकाश्मीरान् गान्धरान् रौरसान् कुहान्

تسقي هذه الأقاليم كأنها عينٌ ناظرة حتى بلغت البحر؛ ومرّت أيضًا ببلاد درَد وكشمير وغاندھارا ورَورَسا وكُها.

Verse 48

शिवशैलानिन्द्रपदान्वसतीश्च विसर्जमान् / सैन्धवान्रन्ध्रकरकाञ्छमठाभीररोहकान्

وتجاوزت شيفاشيلا وإندرابادا ومواطن السكنى؛ فبلغت أيضًا بلاد السَّيندهَفا ورَندھرَكَرَكا وتشَمَٺا وآبْهِيرا وروهَكا.

Verse 49

शुनासुखांश्चोर्द्धमरून्सिन्धुरेतान्निषेवते / गन्धर्वकिन्नरान्यक्षान्रक्षोविद्याधरोरगान्

إن نهر الغانغا المقدّس يمرّ ويطهّر بلاد شوناسُخا وأُردھڤا-مرو وسِندھو وغيرها، كما يطهّر مواطن الغندرفا والكنّرا والياكشا والراكشسا والڤيدياڌرا والناگا.

Verse 50

कलापग्रामकांश्चैव पारदांस्तद्गणान् खशान् / किरातांश्चपुलिन्दांश्च कुरून् सभरतानपि

كما تُطهِّر الكالاپَغرامَكا، والبارَدا مع أتباعهم، والخَشَ، والكِراتَ، والبُلِندَ، وكذلك الكُرو والبهارتا.

Verse 51

पञ्चालान्काशिमत्स्यां श्च मगधाङ्गांस्तथैव च / सुह्मोत्तरांश्च वङ्गांश्च ताम्रलिप्तांस्तथैव च

وتُطهِّر أيضًا بلاد بانچالا وكاشي ومَتسْيَة، ومغدها وأَنگا؛ وكذلك سُهْمُوتَّرَة، وَنگا، وتامْرَلِپتا.

Verse 52

एताञ्जनपदान्मान्यान्गङ्गा भावयते शुभान् / ततः प्रतिहता विन्ध्यात्प्रविष्टा लवणोदधिम्

تجعل الغانغا هذه الأقاليم الموقّرة مباركةً وطاهرة؛ ثم لما اعترضها جبل وِندھيا دخلت في البحر المالح، لَونوددهي.

Verse 53

ततश्च ह्लादिनी पुण्य प्राचीमभिमुखा ययौ / प्रावयन्त्युपभागांश्च नैषधांश्च त्रिगर्त कान्

ثم إن النهر المبارك هْلادِني اتجه نحو الشرق، وجعل يفيض مطهِّرًا أقاليم أُپبھاگا ونيشَڌا وتِرگرتا.

Verse 54

धीवरानृषिकांश्चैव तथा नीलमुखानपि / केकरानौष्टकर्णांश्च किरातानपि चैव हि

ورأى أيضًا الدِّهيفَرة والرِّشيكَة، وكذلك ذوي الوجوه الزرقاء؛ ورأى الكِكَرَة وذوي الشفاه والآذان الغريبة، والكِيراتَ كذلك.

Verse 55

कालोदरान्विवर्णाश्च कुमारान्स्वर्णभूमिकान् / आमण्डलं समुद्रस्य तिरोभूतांश्च पूर्वतः

ورأى الكالودرة وذوي الألوان الشاحبة، وكُمارا أرض الذهب؛ ورأى نطاق البحر وقد توارى من جهة المشرق.

Verse 56

ततस्तु पावनी चापि प्राचीमेव दिशं ययौ / सुपथान्पावयं तीह त्विन्द्रद्युम्नसरोपि च

ثم مضت پاوَني إلى جهة المشرق؛ فطهّرت هناك السُّبُلَ الحسنة، وطهّرت أيضًا بحيرة إندرَديومنَ.

Verse 57

तथा खरपथांश्चैव वेत्रशङ्कुपथानपि / मध्यतोजानकिमथो कुथप्रावरणान्ययौ

وطهّرت كذلك خرپثا وويتْرشَنْكُپثا؛ ثم مضت إلى الوسط، إلى جانكي وديار كُثْپرآورَنَ.

Verse 58

इन्द्रद्वीप समुद्रं तु प्रविष्टां लवणोदधिम् / ततस्तु नलिनी प्रायात् प्राचीमाशां जवेन तु

ودخلت بحر إندرَدْوِيپَة حتى بلغت لَوَڻودَڌي، أي المحيط المالح؛ ثم انطلقت نلِني مسرعةً نحو جهة المشرق.

Verse 59

तोमरान्भावयन्तीह हंसमार्गान्सहैहयान् / पूर्वन्देशांश्च सेवन्ती भित्त्वा सा बहुधागिरीन्

هنا كانت تُلهِم حَمَلَةَ الرِّماح، ومع قومِ الهيهيا تسلكُ «مسالكَ الإوزّ»، قاصدةً بلادَ المشرق، وقد شقّت جبالًا كثيرة ومضت.

Verse 60

कर्णप्रावरणान्प्राप्य संगत्या श्वमुखानपि / सिकतापर्वतमरुं गत्वा विद्याधरान्ययौ

ولمّا بلغتَ ديارَ «كرن-برآورَنة»، وأخذت في صحبتها حتى ذوي الوجوه الكلبية، مضت إلى صحراء جبل «سِكِتا» ووصلت إلى طائفةِ الفِديادهَرة.

Verse 61

नगमण्डलमध्येन प्रविष्टा लवणोदधिम् / तासां नद्युपनद्यश्च शतशो ऽथ सहस्रशः

وعبرَ وسطِ نطاقِ الجبال دخلنَ البحرَ المالح؛ وكانت أنهارُهنّ وروافدُهنّ بالمئات، بل بالآلاف.

Verse 62

उपगच्छन्ति ताः सर्वा यतो वर्षति वासवः / वक्वौकसायास्तीरे तु वनं सुरभि विश्रुतम्

وكلُّها تقصدُ الموضعَ الذي يُنزل فيه فاسَفَة (إندرا) المطر؛ وعلى ضفاف نهر «فكفوكسا» تقوم غابةٌ ذائعةُ الصيت تُدعى «سوربهي» عَطِرةُ الأرجاء.

Verse 63

हिरण्यशृङ्गे वसति विद्वान्कौबेरको वशी / यज्ञोपेतश्च सुमहानमितौजाः सुविक्रमः

في «هِرَنيَشِرِنْغَة» يقيمُ العالِمُ القاهرُ لنفسه «كاوبيرَكَة»؛ مُتَحَلِّيًا باليَجْنَة، عظيمَ الشأن، لا يُحَدُّ بأسُه، جليلَ الإقدام.

Verse 64

तत्रत्यैस्तैः परिवृतौ विद्वद्भिर्ब्रह्मराक्षसैः / कुबेरानुचरा ह्येते चत्वारस्तु समाः स्मृताः

هناك كانوا مُحاطين ببراهماراكشاسا من أهل العلم؛ وهؤلاء أتباع كُبيرا، وقد ذُكر الأربعة أنهم متساوون.

Verse 65

एवमेव तु विज्ञेया ऋद्धिः पर्वतवासिनाम् / परस्परेण द्विगुणा धर्मतः कामतोर्ऽथतः

وهكذا تُعرَف رخاءُ سكان الجبال؛ فهو يتضاعف فيما بينهم بحسب الدَّرما، والكاما، والأرثا.

Verse 66

हेमकूटस्य पृष्ठे तु वर्चोवन्नामतः सरः / मनस्विनीप्रभवति तस्माज्ज्योतिष्मती च या

على ظهر جبل هيمكوطَة بحيرة تُدعى «ورچوڤان»؛ منها تنبثق «مناسْوِني»، ومنها كذلك تولد «جيوْتِشمتي».

Verse 67

अवगाढे ह्युभयतः समुद्रौ पूर्वपश्चिमौ / सरो विष्णुपदं नाम निषधे पर्वतोत्तमे

ومن الجانبين، شرقًا وغربًا، يكتنفه بحرٌ عميق؛ وعلى جبل نِشدھة الأسمى بحيرة تُدعى «فيشنوبدا».

Verse 68

तस्माद्द्वयं प्रभवति गान्धर्वी नाकुली च तैः / मेरोः पार्श्वात्प्रभवति ह्रदश्चन्द्रप्रभो महान्

ومنها ينبثق نهران: «غاندهرفي» و«ناكولي»؛ ومن جانب جبل ميرو يظهر الغدير العظيم المسمّى «چندربربها».

Verse 69

तत्र जंबूनदी पुण्या यस्या जांबूनदं स्मृतम् / पयोदं तु सरो नीले सुशुभ्रं पुण्डरीकवत्

هناك نهرٌ مقدّس يُدعى جمبوندي، ويُذكر ذهبُه باسم «جامبونَد». وفي أرض نيلا بحيرة تُسمّى «بايودا»، بيضاء ناصعة كزهرة اللوتس «پوندارِيكا».

Verse 70

पुण्डरीका पयोदा य तस्मान्नद्यौ विनिर्गते / श्वेतात्प्रवर्त्तते पुण्यं सरयूर्मानसाद्ध्रुवम्

نهرَا «پوندارِيكا» و«بايودا» يخرجان من تلك البحيرة. ومن بحيرة «شفيتا» ينبثق النهر المقدّس «سَرَيو» يقيناً، من «مانَسا».

Verse 71

ज्योत्स्ना च मृगाकामा च तस्माद्द्वे संबभूवतुः / सरः कुरुषु विख्यातं पद्ममीनद्विजाकुलम्

ومن هناك وُلد نهران: «جيوتسنا» و«مِرگاكاما». وفي بلاد كورو بحيرة مشهورة، غاصّة باللوتس والأسماك والطيور.

Verse 72

रुद्रकान्तमिति ख्यातं निर्मितं तद्भवेन तु / अन्ये चाप्यत्र विख्याताः पद्मामीनद्विजाकुलाः

وتُعرف تلك البحيرة باسم «رُدرَكانتا»، وقد تكوّنت بفعل منشئها نفسه. وهنا أيضاً بحيرات أخرى مشهورة، عامرة باللوتس والأسماك والطيور.

Verse 73

नाम्ना ह्रदा जया नाम द्वादशोदधिसन्निभाः / तेभ्यः शान्ता य माध्वी च द्वे नद्यौ संबभूवतुः

توجد اثنتا عشرة بحيرة تُدعى «جَيا»، واسعة كالمحيط. ومن تلك البحيرات وُلد نهران: «شانتَا» و«مادھوي».

Verse 74

यानि किंपुरुषाद्यानि तेषु देवो न वर्षति / उद्भिदान्युदकान्यत्र प्रवहन्ति सरिद्वराः

في بلاد كِمْبُرُشَ وأمثالها لا يُنزل الإله (السحاب) مطرًا؛ وهناك تجري مياهٌ تنبع من النبات، وتنساب الأنهار الفاضلة جريانًا دائمًا.

Verse 75

ऋषभो दुन्दुभिश्चैव धूम्नश्च सुमहागिरिः / पूर्वायता महापर्वा निमग्ना लवणाभसि

رِشبَه ودُندُبهي وذُومْنَ—وهي جبال عظيمة جدًّا—امتدّت نحو الشرق ثم غاصت في المحيط المالح.

Verse 76

चन्द्रः काकस्तथा द्रोणः सुमहान्तः शिलोच्चयाः / उदग्याता उदीच्यान्ता अवगाढा महोदधिम्

تشندرا وكاكا ودرونا—وهي كتل صخرية جبليّة عظيمة—امتدّت نحو الشمال ثم غاصت في المحيط العظيم.

Verse 77

सोमकश्च वराहश्च नारदश्च महीधरः / प्रतीच्यामायतास्ते वै प्रविष्टा लवणोदधिम

سومَكَ وڤَرَاهَ ونارَدَ—تلك الجبال—امتدّت نحو الغرب ثم دخلت في المحيط المالح.

Verse 78

चक्रो बलाहकश्चैव मैनाको यश्च पर्वतः / आयतास्ते महाशैलाः समुद्रं दक्षिणं प्रति

تشَكْرَ وبَلاهَكَ ومَيْنَاكَ—تلك الجبال العظيمة—امتدّت نحو البحر الجنوبي.

Verse 79

चक्रमैनाकयोर्मध्य विदिशं दक्षिणां प्रति / तत्र संवर्त्तको नाम सो ऽग्निः पिबति तज्जलम्

بين تشاكرا ومَيْنَاك، متجهًا نحو الجنوب؛ هناك نارٌ تُدعى «سَمْفَرْتَّكَ» تشرب ذلك الماء.

Verse 80

नाम्ना समुद्रवासस्तु और्वःस वडवामुखः / द्वादशैते प्रविष्टा हि पर्वता लवणोदधिम्

والمعروف باسم «سَمُدْرَواس» هو أوروَسَ فَدَفَامُخ؛ وهذه الجبال الاثنا عشر قد دخلت البحرَ المالح.

Verse 81

महेन्द्रभयवित्रस्ताः पक्षच्छे दभयात्पुरा / यदेतद्दृश्यते चन्द्रे श्वेते कृष्णशशाकृति

في القديم، إذ ارتعدوا خوفًا من مهيندرا وخشيةَ قطع الأجنحة، ظهرت في القمر الأبيض هيئةُ الأرنب الأسود كما تُرى.

Verse 82

भारतस्य तु वर्षस्य भेदास्ते नव कीर्त्तिताः / इहोदितस्य दृश्यन्ते यथान्ये ऽन्यत्र चोदिते

لقد ذُكرت أقسامُ بهارتَفَرْشَ التسعة؛ وما قيل هنا يُرى كما قيل عن الأقسام الأخرى في مواضع أخرى.

Verse 83

उत्तरोत्तरमेतेषां वर्षमुद्दिश्यते गुणैः / आरोग्यायुः प्रमाणानां धर्मतः कामतोर्ऽथतः

وتُذكر هذه الأقاليم على التدرّج بفضائل أسمى—العافية، ومقدار العمر، وتحقيق الدَّرْمَة والكَامَة والأَرْثَة.

Verse 84

समन्वितानि भूतानि पुण्यैरेतैस्तु भागशः / वसंति नानाजातीनि तेषु वर्षेषु तानि वै / इत्येषा धारयन्तीदं पृथ्वी विश्वं जगत्स्थितम्

إنّ جميع الكائنات، وقد تآلفت بهذه الأنصبة من البرّ والقداسة، تقيم بحسب نصيبها في تلك الفَرْشات (الورشات)؛ وفيها تسكن أجناس شتّى. وهكذا تحمل الأرض هذا العالم والكون القائم.