Adhyaya 8

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीय उपोद्धातपादे काश्यपेयवर्णनं नाम सप्तमो ऽध्यायः सूत उवाच एवं प्रजासु सृष्टासु कश्यपेन महात्मना / प्रतिष्ठितासु सर्वासु चरासु स्थावरासु च

هكذا في «شري برهماندا مهاپورانا»، في القسم الأوسط الذي رواه فايُو، في «أوبودّهاتا-بادا» الثالث، الفصل السابع المسمّى «وصف الكاشيپَيَة». قال سوتا: لما خلق كشيَپَ العظيمُ الخلائق، واستقرّت جميعها في المتحرّك والساكن.

Verse 2

अभिषिच्याधिपत्येषु तेषां मुख्यान्प्रजापतिः / ततः क्रमेण राज्यानि आदेष्टुमुपचक्रमे

أجرى براجاپتي طقس التتويج على رؤسائهم في ولاياتهم، ثم شرع على الترتيب في تنظيم الممالك وإصدار أوامرها.

Verse 3

द्विजानां वीरुधां चैव नक्षत्राणां ग्रहैः सह / यज्ञानां तपसां चैव सोमं राज्ये ऽभ्यषेचयत्

وعلى الدويجَة، وعلى النبات والكروم، وعلى الكواكب مع المنازل النجمية، وعلى القرابين والتقشّف، أجرى براجاپتي تتويج سوما للملك.

Verse 4

बृहस्पतिं तु विश्वेषां ददावङ्गिरसां पतिम् / भृगूणामधिपं चैव काव्यं राज्ये ऽभ्यषेचयत्

فعيَّن بْرِهَسْپَتِي، سيدَ آلِ أَنْغِيرَس، رئيسًا للڤِشْوِيدِڤَة، وأجرى تتويجَ المُلك لكافْيَا (شُكْرَآچارْيَا) سيدِ آلِ بْهْرِغُو.

Verse 5

आदित्यानां पुनर्विष्णुं वसूनामथ पावकम् / प्रजापतीनां दक्षं च मरुतामथ वासवम्

وجعل لِلآدِتْيَةِ ڤِشنو، ولِلفَسُو بَاوَكَ (أَغْنِي)، ولِلبْرَجَاپَتِي دَكْشَ، ولِلمَرُوت وَاسَڤَ (إِندْرَ) سادةً ورؤساء.

Verse 6

दैत्यानामथ राजानं प्रह्रादं दितिनन्दनम् / नारायणं तु साध्यानां रुद्रणां च वृषध्वजम्

وجعل ملكَ الدَّيْتْيَةِ پرهلادَ ابنَ دِتي، وعيَّن نارايَنةَ سيدًا للسادهيَة، وجعل وِرِشَذْوَجَ (شِڤا) رئيسًا للرودرا.

Verse 7

विप्रचित्तिं च राजानं दानवानामथादिशत् / अपां च वरुणं राज्ये राज्ञां वैश्रवणं तथा

وأمر بأن يكون ڤِپْرَچِتِّي ملكًا للداناڤا، وجعل ڤَرُونَةَ حاكمًا على مملكة المياه، وكذلك جعل ڤَيْشْرَڤَنَةَ (كُبِيرَ) سيدًا على الملوك.

Verse 8

यक्षाणां राक्षसानां च पार्थिवानां धनस्य च / वैवस्वतं पितॄणां च यमं राज्ये ऽभ्यषेचयत्

وجعل حاكمًا على اليكشا والراكشسا، وعلى الملوك الأرضيين وعلى الثروة أيضًا؛ ثم أجرى تتويجَ ڤَيْڤَسْوَتَ يَمَ ليكون ملكًا على الآباء (پِتْرِ).

Verse 9

सर्वभूतपिशाचाना गिरिशं शूलपाणिनम् / शैलानां हिमवन्तं च नदीनामथ सागरम्

ولجميع البهوتا والبيشاتشا أقام «گِريشا» حاملَ الرمح الثلاثي؛ وجعل بين الجبال «هِمَوان»، وبين الأنهار «الساغر» (المحيط) سيدًا.

Verse 10

गन्धर्वाणामधिपतिं चक्रे चित्ररथं तथा / उच्चैःश्रवसमश्वानां राजानं चाभ्यषेचयत्

وجعل «چتررث» سيدًا للغندرفا؛ وفي الخيل مسح «أُتشَّيَشْرَفَس» بالمسحة الملكية وأقامه ملكًا.

Verse 11

मृगाणामथ शार्दूलं गोवृषं च ककुद्मिनाम् / पक्षिणामथ सर्वेषां गरुडं पततां वरम्

وفي الوحوش أقام «شاردولا» (النمر)؛ وفي ذوات القرون أقام الثور؛ وفي جميع الطيور أقام «غَرودا» أفضلَ الطائرين.

Verse 12

गन्धानां मरुतां चैव भूतानामशरीरिणाम् / समकालबलानां च वायुं बलवतां वरम्

وفي العطور، وفي المروت، وفي الكائنات غير المتجسدة، بل وفيمن تتساوى قوتهم في زمانهم—أقام «فايو» سيدًا للأقوياء وأفضلهم.

Verse 13

सर्वेषां दंष्ट्रिणां शेषं नागानामथ वासुकिम् / सरीसृपाणां सर्पाणां पन्नगानां च तक्षकम्

وفي جميع ذوي الأنياب أقام «شِيشا»؛ وفي الناغا أقام «فاسُكي»؛ وفي الزواحف والحيات والبنّاغا أقام «تَكشَكَ».

Verse 14

सागराणां नदीनां च मेघानां वर्षितस्य च / आदित्यानामन्यतमं पर्जन्यमभिषिक्तवान्

وأجرى عليه طقس التتويج المقدّس لِـ«برجنيَة» أحد الآدِتْيَة، فجعلَه سيّدَ البحار والأنهار ومطرِ السحاب.

Verse 15

सर्वाप्सरोगणानां च कामदेवं तथा प्रभुम् / ऋतूनामथ मासानामार्त्तवानां तथैव च

وأقام كاماديفا ربًّا على جميع جموع الأبسارات، وكذلك أقام سيّدًا على الفصول والأشهر ودورة الفصول (آرتّوان).

Verse 16

यक्षाणां च विपक्षाणां मुहूर्त्तानां च पर्वणाम् / कलाकाष्ठाप्रमाणानां गतेरयनयोस्तथा

ونظّم الياكشا وخصومهم، والمُهورتات والأعياد (پَروَ)، ومقاييس الزمن كالكَلا والكاشتها، وكذلك الحركة والأيَنَين.

Verse 17

गणितस्याथ योगस्य चक्रे संवत्सरं प्रभुम् / प्रजापतेर्विरजसः पूर्वस्यां दिशि विश्रुतम्

ثم أقام «ربّ السَّمْوَتْسَر» سيّدًا على الحساب واليوغا، وهو المنسوب إلى براجابتي وِيرَجَس، المشهور في الجهة الشرقية.

Verse 18

पुत्रं नाम्ना सुधन्वानं राजानं सो ऽभ्यषेचयत् / दक्षिणास्यां दिशि तथा कर्दमस्य प्रजापतेः

وأجرى طقس التتويج المقدّس لابن براجابتي كَردَمَة، الملك المسمّى «سُدَهنْوا»، في الجهة الجنوبية.

Verse 19

पुत्रां शङ्खपदं नाम राजानं सोभ्यषेचयत् / पस्चिमस्यां दिशि तथा रजसः पुत्रमच्युतम्

ثم أقام طقس التتويج لابنه المسمّى شانخَپَدَ ملكًا؛ وكذلك في جهة الغرب ثبّت أَچْيُتَ، ابنَ رَجَس، حاكمًا.

Verse 20

केतुमन्तं महात्मानं राजानं चाभ्यषेचयत् / तथा हिरण्यरोमाणं पर्जन्यस्य प्रजापतेः

كما أقام طقس التتويج للملك العظيم كيتومنت؛ وكذلك لهِرَنيَروما، ابنِ براجابتي پَرجَنْيَة.

Verse 21

उदीच्यां दिशि दुर्द्धर्षपुत्रं राज्ये ऽभ्यषेचयत् / मनुष्याणामधिपतिं चक्रे वैवस्वतं मनुम्

وفي جهة الشمال توَّج ابنَ دُردھرش ليتولى المُلك؛ وجعل فَيْوَسْوَتَ مانو سيدًا على البشر.

Verse 22

तैरियं पृथिवी सर्वा सप्तद्वीपा सपत्तना / यथाप्रदेशमद्यापि धर्मेण परिपाल्यते

وبهم صارت هذه الأرض كلها—بجزرها السبع ومدنها—تُصان وتُدار إلى اليوم، كلٌّ بحسب إقليمه، على نهج الدَّرْمَا.

Verse 23

स्वायंभुवेन्तरे पूर्वं ब्रह्मणा ते ऽभिषेचिताः / नृपाश्चैते ऽभिषिच्यन्ते मनवो ये भवन्ति वै

في منونتر سْوَايَمْبُهُو قديمًا كان براهما قد أجرى لهم طقس التتويج؛ وهؤلاء الملوك يُتوَّجون على يد من يصيرون مانو حقًّا.

Verse 24

मन्वन्तरेष्वतीतेषु गता ह्येतेषु पार्थिवाः / एवमन्ये ऽभिषिच्यन्ते प्राप्ते मन्वन्तरे पुनः

في المانفنتارات الماضية مضى هؤلاء الملوك الأرضيون؛ وكذلك إذا حلّ مانفنتارا جديد يُمسَح غيرهم من جديد بالتتويج المقدّس.

Verse 25

अतीतानागताः सर्वे स्मृता मन्वन्तरेश्वराः / राजसूये ऽभिषिक्तश्च पृथु रेभिर्नरोत्तमः

جميع سادة المانفنترا، ماضين وآتين، قد ذُكروا في السِّير؛ وفي راجاسويا مُسِحَ بريثو، خيرُ الرجال، على يد رِشيّات رِبهي.

Verse 26

वेददृष्टेन विधिना ह्यधिराजः प्रतापवान् / एतानुत्पाद्य पुत्रांस्तु प्रजासन्तानकारणात्

وبالمنهج الذي دلّت عليه الفيدا، أنجب الملك الأعلى ذو البأس أولئك الأبناء لأجل دوام نسل الرعية واستمرارها.

Verse 27

पुनरेव महा भागः प्रजानां पतिरीश्वरः / कश्यपो गोत्रकामस्तु चचार परमं तपः

ثم عاد كاشيابا، ذو الحظ العظيم، سيدُ الخلائق كأنه إيشڤرا، راغبًا في تأسيس غوترا، فمارس أسمى أنواع التَّقشّف.

Verse 28

पुत्रौ गोत्रकरौ मह्यं भवेतामिति चिन्तयन् / तस्यप्रध्यायमानस्य कश्यपस्य महात्मनः

وهو يفكّر: «ليكن لي ابنان يُنشئان الغوترا»، كان كاشيابا العظيم الروح غارقًا في التأمّل العميق.

Verse 29

ब्रह्मणोंऽशौ सुतौ पश्चात्प्रादुर्भूतौ महौजसौ / वत्सारश्चासितश्चैव तावुभौ ब्रह्म वादना

ثمّ ظهر من جزءٍ من براهما ابنان عظيمَا البأس والضياء: فاتسارا وأَسِيتا؛ وكانا كلاهما من الناطقين بعلم البرهمن.

Verse 30

वत्सारान्निध्रुवो जज्ञे रेभ्यश्च सुहमायशाः / रेभ्यस्य रैभ्यो विज्ञेयो निध्रुवस्य निबोधत

من فاتسارا وُلد نِدھرو، ومن رِبھْيَ وُلد الابن ذو الصيت سُهَما-يَشَس؛ وابن رِبھْيَ يُعرَف باسم رَيبھْيَ—فاعلموا نسب نِدھرو.

Verse 31

च्यवनस्य सुकन्याया सुमेधाः समपद्यत / निध्रुवस्य तु या पत्नी माता वै कुण्डपायिराम्

من سوكنيا زوجة تشيَفَنا وُلد سُميَدھا؛ وأما زوجة نِدھرو فهي بعينها أمُّ كُنْدَپايِرام.

Verse 32

असितस्यैकपर्णायां ब्रह्मिष्ठः समपद्यत / शाण्डिल्यानां वरः श्रीमान् देवलः सुमहायशाः

من إيكَپَرنا زوجة أَسِيتا وُلد برهمِشْثَ؛ وظهر دِيفَلا، الميمون ذو المجد العظيم، أفضلَ الشاندِليّين.

Verse 33

निध्रुवाः शाण्डिला रैभ्यास्त्रयः पक्षास्तु काश्यपाः / वज्रिप्रभृतयो देवा देवास्तस्य प्रजा स्विमाः

نِدھرو، وشاندِلا، ورَيبھْيَ—هذه ثلاثُ شعبٍ من نسل كاشْيَپَ؛ والآلهة مثل وَجرِي وسواهم يُذكَرون على أنهم رعيته.

Verse 34

चतुर्युगे त्वतिक्रान्ते मनोर्ह्येकादशे प्रभोः / अथावशिष्टे तस्मिंस्तु द्वापरे संप्रर्त्तिते

فلما انقضت اليوغات الأربع وحلّ، يا ربّ، العهد الحادي عشر لمانو، عندئذٍ في ذلك الدوابارا الباقي جرى هذا التسلسل وابتدأ.

Verse 35

मरुत्तस्य नरिष्यं तस्तस्य पुत्रो दमः किल / राज्यवर्द्धनकस्तस्य सुधृतिस्तत्सुतो नरः

كان ابنُ مَرُتَّ نَرِشْيَنْتَ، وابنه يُقال له دَمَ. وابنُ دَمَ هو راجْيَ وَرْدْهَنَكَ، وابنه ذلك الإنسان هو سُدْهْرِتي.

Verse 36

केवलश्च ततस्तस्य बन्धुमान्वेगवांस्ततः / बुधस्तस्या भवद्यस्या तृणबिन्दुर्महीपतिः

ثم كان له ابنٌ يُدعى كِيفَلا، ثم بَنْدُهُمان، ثم وَيْغَوان. وكان ابنه بُدْهَ، الذي كان ابنه الملكُ على الأرض تِرْنَبِنْدُو.

Verse 37

त्रेतायुगमुखे राजा तृतीये स बभूव ह / तस्य चेलविला कन्यालंबुषागर्भसंभवा

في مطلع يوجا التريتا، في المنونتر الثالث، صار ملكًا. وكانت له ابنة تُدعى تشيلَفِيلا، مولودة من رحم الأبسرا لَمبوشا.

Verse 38

तस्यां जातो विश्रवास्तु वौलस्त्यकुलवर्द्धनः / बृहस्पतिबृर्हत्कीर्तिर्देवाचार्यस्तु कीर्त्तितः

ومنها وُلِدَ فيشرَفا، مُنمّي سلالة فاولستيا. وأما بْرِهَسْبَتي فمذكورٌ ذا مجدٍ عظيم، وهو آچاريا الآلهة ومعلّمهم.

Verse 39

कन्यां तस्योपयेमे स नाम्ना वै देववर्णिनीम् / पुष्पोत्कटां च वाकां च सुते माल्यवतस्तथा

تزوّج الفتاة المسماة ديفَفَرْنِني؛ وكانت لمالْيَفَت ابنتان هما بُشْبُوتْكَتا وڤاكا أيضًا.

Verse 40

कैकसीं मालिनः कन्यां तासां तु शृणुत प्रजाः / ज्येष्ठं वैश्रवणं तस्य सुषुवे देववर्णिनी

يا أيها الناس، اسمعوا: كانت كايكسي ابنة مالِن؛ وقد ولدت ديفَفَرْنِني له ابنه الأكبر فَيْشْرَفَنَة.

Verse 41

दिव्येन विधिना युक्तमार्षेण च श्रुतेन च / राक्षसेन च रूपेण आसुरेण बलेन च

كان موافقًا للنظام الإلهي، ولشروتي الرِّشيين أيضًا؛ ذا هيئة راكشسا، وبقوة آسورية.

Verse 42

त्रिपादं सुमहा कायं स्थूलशीर्षं महाहनुम् / अष्टदंष्ट्रं हरिछ्मश्रुं शङ्कुकर्णं विलोहितम्

كان ذا ثلاث قوائم، عظيم الجسد، غليظ الرأس، شديد الفكّ؛ ذو ثمانية أنياب، بلحية خضراء، وأذنين كالمخروط، محمرّ اللون.

Verse 43

ह्रस्वबाहुं प्रबाहुं च पिगलं सुद्विभीषणम् / वैवर्त्तज्ञानसंपन्नं संबुद्धं चैव संभवात्

كانت له أذرع قصيرة وأخرى طويلة؛ لونه أصهب مائل للصفرة، شديد الرهبة؛ ممتلئًا بمعرفة «ڤَيْڤَرْتّا»، مستنيرًا منذ مولده.

Verse 44

पिता दृष्ट्वाब्रवीत्तं तु कुबेरो ऽयमिति स्वयम् / कुत्सायां क्विति शब्दो ऽयं शरीरं बेरमुच्यते

فلما رآه الأب قال بنفسه: «هذا هو كُبِيرا». وفي معنى الذمّ ترد لفظة «كْوِ»، ويُسمّى الجسد «بِيرا».

Verse 45

कुबेरः कुशरीरत्वान्नाम्ना वै तेन सोंऽकितः / यस्माद्विश्रवसो ऽपत्यं सादृश्याद्विश्रवा इव

ولِسوء هيئته (كُ-شَرِيرَة: جسد غير حسن) وُسِم بالاسم نفسه «كُبِيرا». لأنه ابنُ فيشرافَس، وبسبب الشَّبَه كأنه فيشرافا ذاته.

Verse 46

तस्माद्वैश्रवणो नाम नाम्ना तेन भविष्यति / ऋद्रयां कुबेरो ऽजनयद्विश्रुतं नलकूबरम्

فلذلك سيُعرَف أيضًا باسم «فَيْشْرَوَنَة». ومن رِدرا أنجب كُبِيرا الابنَ المشهور نَلَكوبَرَ.

Verse 47

रावणं कुम्भकर्णं च कन्यां शूर्पणखीं तथा / विभीषणचतुर्थांस्तु कैकस्यजनयत्सुतान्

أنجبت كَيْكَسي: رافَنا، وكُمْبَهكَرْنا، والابنة شُورْپَنَخا، والرابع وِبْهيشَنا.

Verse 48

शङ्कुकर्णो दशग्रीवः पिङ्गलो रक्तमूर्द्धजः / चतुष्पाद्विंशतिभुजो महाकायो महाबलः

كان شَنْكُكَرْنَ، ذا العشرِ رُؤوس، أصفرَ مائلًا إلى السُّمرة، أحمرَ الشَّعر؛ رباعيَّ القوائم، ذا عشرين ذراعًا، عظيمَ الجسد، شديدَ البأس.

Verse 49

जात्यञ्ज ननिभो दंष्ट्री लोहितग्रीव एव च / राक्षसेनौजसा युक्तो रूपेण च बलेन च

كان كجاتْيَنْجَ ونَنِيبْهَ: ذا أنيابٍ مهيبة وعنقٍ أحمر؛ موصولًا بسطوة جيش الرَّاكْشَسَة، قويًّا في الهيئة والقوة.

Verse 50

सत्त्वबुद्धिजितैर्चङ्क्षरा असैरेव रावणः / विसर्गदारुणः क्रूरो रावणो द्रावणस्तु सः

كان هو رافَنَة بعينه، مع الأسورة المسمَّين چَنْكْشَرَة، قاهري السَّتْوَة والعقل؛ شديد الفظاعة في أفعاله، قاسي الطبع—رافَنَة، بل حقًّا «دْرَافَنَة» مُثير الرعب.

Verse 51

हिरण्यकशिपुर्ह्यासीद्रावणः पूर्वजन्मनि / चतुर्युगानि राजाभूत् त्रयोदश स राक्षसः

في الميلاد السابق كان رافَنَة هو هِرَنيَكَشِپُو؛ وقد ملك ذلك الراکشس ثلاث عشرة «چَتُرْيُگَة» متتابعة.

Verse 52

ताः पञ्चकोट्यो वर्षाणां संख्याताः संख्यया द्विजाः / नियुतान्येकषष्टिं च शरदां गणितानि वै

يا معشر الدِّوِجَة، إن عدد تلك السنين يُحصى بخمس «كوطِي»؛ وأما فصول الشَّرَد فمحسوبة بواحدٍ وستين «نِيُوتَة».

Verse 53

षष्टिं चैव सहस्राणि वर्षाणां वै स रावणः / देवतानामृषीणां च घोरं कृत्वा प्रजागरम्

ذلك رافَنَة طوال ستين ألف سنة أقام على الآلهة والريشيين «پْرَجَاغَرَ» مروِّعًا—إزعاجًا وسهرًا قاسيًا لا ينقطع.

Verse 54

त्रेतायुगे चतुर्विंशे रावणस्तपसः क्षयात् / रामं दाशरथिं प्राप्य सगणः क्षयमीयिवान्

في الحقبة الرابعة والعشرين من يوجا تريتا، لما فنيت ثمرة تقشّف رافانا، لقي شري راما ابن دشرث، فهلك مع جنده وأتباعه.

Verse 55

महोदरः प्रहस्तश्च महापार्श्वः खरस्तथा / पुष्पोत्कटायाः पुत्रास्ते कन्या कुम्भीनसी तथा

مَهُودَرَةُ وبْرَهَسْتَةُ ومَهَاپَارْشْوَةُ وخَرَ—هؤلاء أبناء بُشْپوتْكَطَا، وكانت لها أيضًا ابنة تُدعى كُمْبِهينَسِي.

Verse 56

त्रिशिरा दूषणश्चैव विद्युज्जिह्वः सराक्षसः / कन्यानुपालिका चैव वाकायाः प्रसवः स्मृतः

تريشِرا ودوشَنَةُ والراكشس وِديُجّجِهْوَ—هؤلاء أيضًا؛ وكَنيانُپالِكا تُذكَر على أنها من نسل واكا.

Verse 57

इत्येते क्रूर कर्माणः पौलस्त्या राक्षसा दश / दारुणाभिजनाः सर्वे देवैरपि दुरासदाः

وهكذا فإن هؤلاء العشرة من راكشسات نسل پَولستيا كانوا ذوي أعمالٍ قاسية؛ جميعهم من سلالةٍ مروّعة، عسيري المنال حتى على الآلهة.

Verse 58

सर्वे लब्धवराः शूराः पुत्रपौत्रैः समन्विताः / यक्षाणां चैव सर्वेषां पौलस्त्या चे च राक्षसाः

كانوا جميعًا أبطالًا نالوا العطايا، محاطين بالأبناء والأحفاد؛ وكانوا معدودين بين جميع اليكشات وراكشسات نسل پَولستيا (ذوي الشأن).

Verse 59

आगस्त्यवैश्वामित्राणां क्रूराणां ब्रह्मरक्षसाम् / वेदाध्ययनशीलानां तपोव्रतनिषेविणाम्

أولئك البرهماراكشسا القساة من سلالتي أغاستيا وڤيشواميترا، المواظبون على تلاوة الفيدا، الملتزمون بالتقشف والنذور المقدسة.

Verse 60

तेषामैडविडो राजा पौलस्त्यः सव्यपिङ्गलः / इतरे ये यज्ञजुषस्ते वै रक्षोगणास्त्रयः

وكان فيهم ملكُ سلالةِ أيدَڤيد، بولستيا الملقّب بسڤيَپِنغَلا؛ وأما الآخرون الذين ينالون نصيبَ اليَجْن، فهُم ثلاثُ فِرَقٍ من الرّاكشسا.

Verse 61

यातुधाना ब्रह्मधाना वार्त्ताश्चैव दिवाचराः / निशाचरगणास्तेषां चत्वारः कविभिः स्मृताः

ياتودھانا، وبرهمدھانا، وڤارتّا، ودِواچر—فهذه أربعُ طوائفَ من جماعاتِ النشّارة (سُكّان الليل) كما ذكرها الشعراء.

Verse 62

पौलस्त्या नैरृताश्चैव आगस्त्याः कौशिकास्तथा / इत्येताः सप्त तेषां वै जातयो राक्षसाः स्मृताः

پولستیہ، ونَیرِرت، وآغستیہ، وكوشِک—وهكذا تُذْكَرُ لهم سبعُ جَاتياتٍ بوصفها أصولَ الرّاكشسا.

Verse 63

तेषां रुपं प्रवक्ष्यामि स्वाभाव्येन व्यवस्थितम् / वृत्ताक्षाः पिङ्गलाश्चैव महाकाया महोदराः

وسأصف الآن هيئتهم كما استقرّت بطبيعتهم: عيونٌ مستديرة، ولونٌ پِنغَل (أصفر مائل إلى الحمرة)، وأجسادٌ عظيمة وبطونٌ ضخمة.

Verse 64

अष्टदंष्ट्राः शङ्कुकार्णा ऊर्द्ध्वरोमाण एव च / आकर्णा हारितस्याश्च मुञ्जधूम्रोर्ध्वमूर्धजाः

لديهم ثمانية أنياب، وآذان مثل المسامير، وشعر أجسادهم منتصب. تمتد أفواههم إلى آذانهم، وشعر رؤوسهم دخاني اللون مثل عشب المونجا ومنتصب لأعلى.

Verse 65

स्थूलशीर्षाः सिताभाश्च ह्रस्वसक्थिप्रबाहवः / ताम्रास्या लंबजिह्वोष्ठा लंबभ्रूस्थूलनासिकाः

رؤوسهم ضخمة، ولونهم أبيض لامع، وأفخاذهم وسواعدهم قصيرة. وجوههم نحاسية اللون، وألسنتهم وشفاههم متدلية، وحواجبهم طويلة وأنوفهم غليظة.

Verse 66

नीलाङ्गा लोहितग्रीवा गंभीराक्षा विभीषणाः / महाघोरस्वराश्चैव विकटोद्बद्धपिण्डिकाः

أجسادهم زرقاء، ورقابهم حمراء، وعيونهم غائرة، وهم مرعبون. أصواتهم مخيفة للغاية، وعضلات سيقانهم مشوهة ومعقودة.

Verse 67

स्थूलाश्च तुङ्गनासाश्च शिलासंहनना दृढाः / दारुणाभिजनाः क्रूराः प्रायशः क्लिष्टकर्मिणः

إنهم ضخام الجثة، ذوو أنوف بارزة، وأجساد صلبة كالحجارة ومتينة. هم من أصل قاسي، قساة القلوب، وغالباً ما يقومون بأعمال شاقة ومؤلمة.

Verse 68

सकुण्डलाङ्गदापीडा मुकुटोष्णीषधारिणः / विचित्राभरणाश्चित्रमाल्यगन्धानुलेपनाः

يرتدون الأقراط وعصابات الذراع والتيجان والعمائم. يتزينون بمجوهرات عجيبة وأكاليل متنوعة ومعاجين عطرية.

Verse 69

अन्नादाः पिशितादाश्च पुरुषादाश्च ते स्मृताः / इत्येतद्रूपसाधर्म्यं राक्षसानां स्मृतं बुधैः

ذُكر أنهم آكلو الطعام وآكلو اللحم وآكلو البشر؛ وهكذا بيّن الحكماء ما يتشابه من هيئة الرَّاكْشَسَة وصفاتهم.

Verse 70

न समास्ते बले बुद्धौ युद्धे माया कृते तदा / पुलहस्य मृगाः पुत्राः सर्वे व्यालाश्च दंष्ट्रिणः

حينئذٍ في القوة والعقل والقتال—ولو استُعملت المايا—لم يكن لأحدٍ مُكافئ؛ فأبناء پُلَہ كانوا من المِرْگ، وجميع الوحوش الضارية كانت ذات أنياب حادّة.

Verse 71

भूताः सर्प्पाः पिशाचाश्च सृमरा हस्तिनस्तथा / वानराः किन्नराश्चेव मायुः किंपुरुषास्तथा

وظهرَتْ أيضًا البُهوت، والحَيّات، والبيشاشا؛ والسِرمَرا، والفيلة؛ وكذلك القِرَدة، والكِنَّرة، والمايُو، والكِمبورُشَة.

Verse 72

प्रागप्येते परिक्रान्ता मया क्रोधवशान्वयाः / अनपत्यः क्रतुर्ह्यस्मिन्स्मृतो वैवस्वतेंऽतरे

من قبلُ، وقد سرتُ في سلالةٍ خاضعةٍ للغضب، كنتُ قد تجاوزتُ هؤلاء؛ وفي هذا المنونتر الفَيْوَسْوَتي يُذكر كْرَتُو أنه بلا نسل.

Verse 73

न तस्य पत्न्यः पुत्रा वा तेजः संक्षिव्य च स्थितः / अत्रेर्वशं प्रवक्ष्यामि तृतीयस्य प्रजापतेः

لم تكن له زوجات ولا أبناء؛ فقبضَ تَيجَهُ وأقام. والآن سأذكر سلالة أَتْرِي، ثالثِ البراجاپتي.

Verse 74

तस्य पत्न्यस्तु सुन्दर्यों दशैवासन्पतिव्रताः / बद्राश्वस्य घृताच्यां वै दशाप्सरसि सूनवः

كانت له عشر زوجات جميلات ثابتات على عفّة الزوجة ووفائها. وأنجب بدراشوا من الحورية غِرتاتشي عشرة أبناء.

Verse 75

भद्रा शूद्रा च मद्रा च शालभा मलदा तथा / बला हला च सप्तैता या च गोचपलाः स्मृताः

بهدرى، شودرى، مدرى، شالبهى، ملدا، بلا، هلا—هؤلاء سبع؛ ويُذكر أيضًا اسم ‘غوتشابلا’.

Verse 76

तथा तामरसा चैव रत्नकूटा च तादृशः / तत्र यो वंशकृच्चासौ तस्य नाम प्रभाकरः

وكذلك تامرسَا ورَتنكوطا كانا على الشاكلة نفسها. وهناك كان مُنشئ السلالة يُدعى برابهاكرا.

Verse 77

मद्रायां जनयामास सोमं पुत्रं यशस्विनम् / स्वर्भानुना हते सूर्ये पतमाने दिवो महीम्

وفي مَدرا أنجب سَوما، ابنًا ذا مجد. حين ضرب سْوَربهانو الشمس، وكادت أن تهوي من السماء إلى الأرض.

Verse 78

तमो ऽभिभूते लोके ऽस्मिन्प्रभा येन प्रवर्त्तिता / स्वस्ति तेस्त्विति चौक्तो वै पतन्निह दिवाकरः

لما غشي هذا العالمَ الظلامُ، كان هو الذي أجرى النور. فخاطبه الدِّواكر وهو يهوي هنا قائلاً: «لتكن لك السلامة والبركة».

Verse 79

ब्रह्मर्षेर्वचनात्तस्य न पपात दिवो महीम् / अत्रिश्रेष्ठानि गोत्राणि यश्चकार महातपाः

بكلمة ذلك البراهمارشي لم تسقط الأرض من السماء. وقد أقام صاحب التنسك العظيم أرفعَ أنساب أَتري.

Verse 80

यज्ञेष्वनिधनं चैव सुरैर्यस्य प्रवर्तितम् / स तासु जनयामास पुत्रानात्मसमानकान्

وفي القرابين أقام الآلهة له سنّة «أَنِدْهَنَ» (غير الفانية)، فأنجب فيهن أبناءً مماثلين لذاته.

Verse 81

दश तान्वै सुमहता तपसा भावितः प्रभुः / स्वस्त्यात्रेया इति ख्याता ऋषयो वेदपारगाः

وصقل الربّ أولئك العشرة بتقشّف عظيم جدًّا. فاشتهروا باسم «سْفَسْتْيَاتْرَيَ»، رِشِيّين بلغوا غاية الإحاطة بالويدا.

Verse 82

तेषां द्वौ ख्यातयशसौ ब्रह्मिष्ठौ सुमहौजसौ / दत्तो ह्यनुमतो ज्येष्ठो दुर्वासास्तस्य चानुजः

وكان فيهم اثنان ذوا صيتٍ ومجد، راسخان في البراهمن عظيمي البأس: دَتّا الأكبر (أَنُمَتَ)، وأخوه الأصغر دُروَاسا.

Verse 83

यवीयसी सुता तेषामबला ब्रह्मवादिनी / अत्राप्युदाहरन्तीमं श्लोकं पौराणिकाः पुरा

وكانت ابنتهم الصغرى «أَبَلا» متكلّمةً بالبراهمن. وهنا أيضًا يورد علماء البورانا منذ القدم هذا الشلوك استشهادًا.

Verse 84

अत्रेः पुत्रं महात्मानं शान्तात्मानमकल्मषम् / दत्तात्रेयं तनुं विषणोः पुराणज्ञाः प्रजक्षते

دَتّاتريا، ابن أتري، ذو النفس العظيمة الهادئة الخالية من الدنس؛ يقرّ أهل معرفة البورانا أنه تجلّي الجسد (تنو) للإله فيشنو.

Verse 85

तस्य गोत्रान्वयज्जाताश्चत्वारः प्रथिता भुवि / श्यावाश्वा मुद्गलाश्चैव वाग्भूतकगवि स्थिराः

وفي سلالة غوترته وُلدت أربعة فروع اشتهرت في الأرض: شياواشوا، مودغلا، فاغبهوتكا، وغافيستِرا.

Verse 86

एते ऽत्रीणां तु चत्वारः स्मृताः पक्षा महौजसः / काश्यपो नारदश्चैव पर्वतो ऽरुन्धती तथा

وهؤلاء يُذكرون كالأجنحة الأربعة ذوي القوة العظيمة في نسل أتري: كاشيابا، نارَد، بارڤتا، وأرُندھتي.

Verse 87

जज्ञिरे मानसा ह्येते ऽरुधत्यास्तन्निबोधत / नारदस्तु वसिष्ठायारुन्धती प्रत्यपादयत्

هؤلاء جميعًا وُلدوا ولادةً ذهنية (مانسا) من أرُندھتي—فاعلموا ذلك. وأما نارَد فقد سلّم أرُندھتي إلى فَسِشْتَه.

Verse 88

ऊर्द्ध्वरेता महातेजा दक्षशापात्तु नारदः / पुरा देवासुरे तस्मिन्संग्रामे तारकामये

وبسبب لعنة دكشا صار نارَد أُردھوريتا (حافظًا للعفة) ذا بهاء عظيم؛ وذلك قديمًا في تلك الحرب بين الديوة والأسورة، حرب تاركامايه.

Verse 89

अनावृष्ट्या हते लोके व्यग्रे शस्ते सुरैः सह / वसिष्ठस्तपसा धीमाञ्जीवयामास वै प्रजाः

لما أُهلك العالم بانقطاع المطر واضطرب الناس مع الآلهة، أحيا الحكيم فَسِشْتَهُ الرعية بقوة تَپَسِهِ وزهده.

Verse 90

अनेकफलमूलिन्य औषधीश्च प्रवर्तयन् / तास्तेन जीवयामास कारुण्यादौषधेन सः

وأجرى نباتاتٍ دوائية كثيرة الثمر والجذور؛ وبالرحمة أبقى الجميع أحياء بتلك الأدوية وقوتها.

Verse 91

अरुन्धत्यां वसिष्टस्तु शक्तिमुत्पादय त्सुतम् / स्वाङ्गज जनयच्छक्तिरदृश्यन्त्यां पराशरम्

أنجب فَسِشْتَهُ من أَرُندَهَتي ابناً اسمه شَكتي؛ ثم أنجب شَكتي من أَدِرشْيَنْتي ابنه الصلبي بَرَاشَرَ.

Verse 92

काल्यां पराशराज्जज्ञे कृष्णद्वैपायनः प्रभुः / द्वैपायनादरण्यां वै शुको जज्ञे गुणान्वितः

ومن كالي وباراشَر وُلد الرب كريشنا-دْوَيْپايَنَ (فياس)؛ ومن دْوَيْپايَنَ وأَرَنْيا وُلد شُكَهُ المتحلّي بالفضائل.

Verse 93

उदपद्यन्त षडिमे पीवर्यां शुकसूनवः / भूरिश्रवाः प्रभुः शंभुः कृष्णो गौरश्च पञ्चमः

ومن پيوَري وُلد أبناء شُكَهُ الستة: بْهُورِيشرَوا، پْرَبْهُو، شَمْبْهُو، كريشنا، والخامس غَوْر؛ (ومعهم آخر).

Verse 94

कन्या कीर्तिमती चैव योगमाता धृतव्रता / जननी ब्रह्मदत्तस्य पत्नी सा त्वणुहस्य च

كانت الفتاة كيرتيمتي هي «يوغاماتا» ثابتة النذر؛ وهي أمّ برهمدَتّا، وزوجة أنوها أيضًا.

Verse 95

श्वेताः कृष्णाश्च पौराश्च श्यामधूम्राश्च चण्डिनः / ऊष्मादा दारिकाश्चैव नीलाश्चैव पराशराः

ومن طوائف «باراشرا» ذُكر: شفيتا، وكريشنا، وبورا، وشيامَدهومرا، وتشاندِن؛ وكذلك أوشمادا، ودارِكا، ونِيلا.

Verse 96

पराशराणामष्टौ ते पक्षाः प्रोक्ता महात्मनाम् / अत ऊर्द्ध्व निबोध त्वमिन्द्रप्रमति संभवम्

هكذا ذُكرت الفروع الثمانية لأولئك العظام من آل باراشرا. والآن فاسمع نشأة إندربرمتي.

Verse 97

वसिष्ठस्य कपिञ्जल्यां घृताच्यामुदपद्यत / कुणीति यः समाख्यात इन्द्रप्रमतिरुच्यते

ومن فَسِشْتَه، في كَبِنْجَلا، وُلد من رحم غِرتاتشي من اشتهر باسم «كُني»؛ وهو الذي يُدعى إندربرمتي.

Verse 98

पृथोः सुतायां संभूतः पुत्रस्तस्याभवद्वसुः / उपमन्युः सुतस्तस्य यस्येमे ह्यौपमन्यवः

ومن ابنة پṛthu وُلد له ابنٌ اسمه فَسو. وابن فَسو هو أُپمنيو، ومن نسله يُدعى هؤلاء «أوپمنيوَفَ».

Verse 99

मित्रावरुणयोश्चैव कुण्डिनेयाः परिश्रुताः / एकार्षेयास्तथा चान्ये वसिष्ठा नाम विश्रुताः

في سلالة مِترا وفَرونا اشتهر الكُندينيّة؛ وكذلك آخرون من سَنَدِ رِشي واحد عُرفوا واشتهروا باسم «فَسِشْتَه».

Verse 100

एते पक्षा वसिष्ठानां स्मृता ह्येकादशैव तु / इत्येते ब्रह्मणः पुत्रा मानसा अष्ट विश्रुताः

تُذكَر فروعُ فَسِشْتَه هذه بأنها إحدى عشرة؛ وهكذا اشتهر أبناءُ براهما الثمانية المولودون من الذهن.

Verse 101

भ्रातरः सुमहाभागा येषां वंशाः प्रतिष्ठिताः / त्रींल्लोकान्धारयन्तीमान्देवर्षिगणसंकुलान्

إنهم إخوة ذوو حظ عظيم، قد استقرت أنسابهم وثبتت؛ وهم الذين يسندون العوالم الثلاثة المكتظة بجماعات الرِّشي الإلهيين.

Verse 102

तेषां पुत्राश्च पौत्राश्च शतशो ऽथ सहस्रशः / व्याप्ता येस्तु त्रयो लोकाः सूर्यस्येव गभस्तिभिः

أبناؤهم وأحفادهم بالمئات بل بالآلاف؛ وبهم امتلأت العوالم الثلاثة كما تنتشر أشعة الشمس.