Adhyaya 46: The Rite of the Āṣāḍha Bright-Fortnight Dvādaśī Fast and the Installation (Nyāsa) of the Fourfold Manifestation

Verse 1

दुर्वासा उवाच । आषाढेऽप्येवमेवं तु संकल्प्य विधिना नरः । अर्चयेत् परमं देवं गन्धपुष्पैरनेकशः ॥ ४६.१ ॥

杜尔婆娑（Durvāsā）说：“在阿沙荼月（Āṣāḍha）亦复如是：人当依所规定之仪轨立下祭仪之誓愿（saṅkalpa），并以诸香与诸花屡次礼敬至上神。”

Verse 2

वासुदेवाय पादौ तु कटिं संकर्षणाय च । प्रद्युम्नायेति जठरं अनिरुद्धाय वै उरः ॥ ४६.२ ॥

“（当作安置/奉献）双足归于婆苏提婆（Vāsudeva）；腰部归于僧羯罗沙那（Saṃkarṣaṇa）；腹部称‘归于普拉丢摩那（Pradyumna）’；而胸部则归于阿尼卢陀（Aniruddha）。”

Verse 3

चक्रपाणयेति भुजौ कण्ठं भूपतये तथा । स्वनाम्ना शङ्खचक्रौ तु पुरुषायेति वै शिरः ॥ ४६.३ ॥

“（应当安置）双臂称‘归于持轮者（Cakrapāṇi）’；喉部亦称‘归于大地之主（Bhūpati）’。螺（śaṅkha）与轮（cakra）当以其本名称呼；而头部则称‘归于普鲁沙（Puruṣa）’。”

Verse 4

एवमभ्यर्च्य मेधावी प्राग्वत्तस्याग्रतो घटम् । विन्यस्य वस्त्रसंयुक्तं तस्योपरि ततो न्यसेत् । काञ्चनं वासुदेवं तु चतुर्व्यूहं सनातनम् ॥ ४६.४ ॥

如是礼拜既毕，智者行者应依前所说，于其前安置一水壶；并以布帛相配而置之，继而于其上安奉金质的婆苏提婆（Vāsudeva）像——即永恒四重显现（caturvyūha）之圣相。

Verse 5

तमभ्यर्च्य विधानॆन गन्धपुष्पादिभिः क्रमात् । प्राग्वत् तं ब्राह्मणे दद्यात् वेदवादिनि सुव्रते । एवं नियमयुक्तस्य यत्पुण्यं तच्छृणुष्व मे ॥ ४६.५ ॥

依仪轨次第以香、花等供品礼敬彼尊后，应如前所述，将此供施与诵持吠陀、持戒清净的婆罗门。今当听我宣说：如是具足戒律之人所获功德为何。

Verse 6

वसुदेवोऽभवद् राजा यदुवंशविवर्धनः । देवकी तस्य भार्या तु समानव्रतधारिणी ॥ ४६.६ ॥

婆苏提婆成为国王，增盛雅度族之宗脉。提婆吉为其王后，乃与夫同持相应誓戒与修持之贤妇。

Verse 7

सा त्वपुत्राऽभवत् साध्वी पतिधर्मपरायणा । तस्य कालेन महता नारदोऽभ्यगमद् गृहम् ॥ ४६.७ ॥

然而她仍无子嗣——为人贞善，专心奉行对夫之法（夫妇之 dharma）。经久岁月之后，那罗陀来到他们的家中。

Verse 8

वासुदेवेनासौ भक्त्या पूजितो वाक्यमब्रवीत् । वासुदेव शृणुष्व त्वं देवकार्यं ममानघ । श्रुत्वैतां च कथां शीघ्रमागतोऽस्मि तवान्तिकम् ॥ ४६.८ ॥

他受婆苏提婆以虔敬供养后，便说道：“婆苏提婆啊，无过者，请听我这项天界之事。闻此缘起，我遂迅速来到你面前。”

Verse 9

पृथिवी देवसमितौ मया दृष्टा यदूत्तम । गत्वा च जल्पती भारं न शक्ताऽऽहितुं सुराः ॥ ४६.९ ॥

噢，夜度族中最尊者，我曾在诸天的集会中见到大地女神；她前来诉说苦难：诸神无法承受那沉重的负担。

Verse 10

सौभकंसजरासन्धाः पुनर्नरक एव च । कुरुपाञ्चालभोजाश्च बलिनो दानवाः सुराः । पीडयन्ति समेतां मां तान् हनध्वं सुरोत्तमाः ॥ ४६.१० ॥

苏婆、甘萨、迦罗散陀，以及那罗迦也在其中；又有俱卢、般遮罗与婆阇诸族——强盛的达那婆与形似天神却怀敌意者——聚集起来压迫我。噢，诸天中最胜者，请诛灭他们。

Verse 11

एवमुक्ताः पृथिव्या ते देवा नारायणं गताः । मनसा स च देवेशः प्रत्यक्षस्तत्क्षणात् बभौ ॥ ४६.११ ॥

诸神既受大地女神如此陈述，便前往那罗延；而那位天神之主被心中祈请，立刻在当下亲自显现。

Verse 12

उवाच च सुरश्रेष्ठः स्वयं कार्यमिदं सुराः । साधयामि न सन्देहो मर्त्यं गत्वा मनुष्यवत् ॥ ४६.१२ ॥

于是诸天中最尊者说道：“诸神啊，此事由我亲自成办，毫无疑虑——我将前往凡世，在人间以人的方式行事。”

Verse 13

किंत्वाषाढे शुक्लपक्षे या नारी सह भर्तृणा । उपोष्यति मनुष्येषु तस्या गर्भे भवाम्यहम् ॥ ४६.१३ ॥

然而在人间，凡有女子与其夫同守斋戒（优婆婆娑），于阿沙陀月的白半月行此誓者，我将于她的胎中降生为化身。

Verse 14

एवमुक्त्वा गतो देवः स्वयं चाहमिहागतः । उपदिष्टं तु भवतोऽपुत्रस्य विशेषतः । उपोष्य लभते पुत्रं सहभार्यो न संशयः ॥ ४६.१४ ॥

说完这些话，神祇便离去；而我亲自来到此处。此教诲尤其为你这无子之人而说：以斋戒之力，必得一子——与妻同得其福——毫无疑虑。

Verse 15

एतां च द्वादशीं कृत्वा वासुदेवस्तथाप्तवान् । महतिं च श्रियं प्राप्तः पुत्रपौत्रसमन्वितः ॥ ४६.१५ ॥

又因遵行此“十二日斋”（Dvādaśī）之仪，婆苏提婆亦得其果：获得广大福祉与昌盛，并具足子孙后代。

Verse 16

भुक्त्वा राज्यश्रियं सोऽथ गतः परमिकां गतिम् । एष ते विधिरुद्दिष्ट आषाढे मासि वै मुने ॥ ४६.१६ ॥

享受了王权福泽之辉煌后，他遂证得至上归趣。此法已为你宣说，噢牟尼（圣贤），当在阿沙陀月（Āṣāḍha）修行。