Adhyaya 338

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देविकातटसंस्थितम् । जालेश्वरेति विख्यातं सुरासुरनमस्कृतम्

自在天（Īśvara）说道：其后，噢大女神，应前往德维迦河畔之圣地；彼处名闻为“阇勒湿伐罗”（Jāleśvara），为诸天与阿修罗同所礼敬。

Verse 2

मन्वन्तरे चाक्षुषे च सम्प्राप्ते द्वापरे युगे । नाम्ना जालेश्वरं लिंगं देविकातटसंस्थितम्

在恰克舒沙（Cākṣuṣa）摩奴万塔罗之时，当兜婆罗纪来临，德维迦河畔安立一尊名为“阇勒湿伐罗”（Jāleśvara）的林伽。

Verse 3

पूज्यते नागकन्याभिर्न तत्पश्यंति मानवाः । महा तेजोमणिमयं चंद्रबिंबसमप्रभम् । स्मरणात्तस्य देवस्य ब्रह्महत्या प्रणश्यति

它为那伽之女所供奉，然世人不得得见。其体由大光明宝珠之辉铸成，灿然如满月之轮。唯以忆念彼神，梵杀之罪（brahmahatyā）即得消灭。

Verse 4

देव्युवाच । कथं जालेश्वरं नाम कस्मिन्काले बभूव तत्

女神说道：它为何名为“阇勒湿伐罗”（Jāleśvara）？又是在何时出现的？

Verse 5

साधुभिः सह संवासात्के गुणाः परिकीर्त्तिताः । के लोकाः कानि पुण्यानि तत्सर्वं शंस मे प्रभो

主啊，与诸圣者同住，会被称颂生起哪些德行？由此可得何等世界，又能积聚何等福德？愿你将这一切尽告于我。

Verse 6

ईश्वर उवाच । अत्रैवोदाहरंतीममितिहासं पुरातनम् । नाभागस्य च संवादमापस्तंबतपोनिधेः

自在天（Īśvara）说道：就在此处，我将引述一则古老的圣传——即那婆伽（Nābhāga）与阿帕斯坦婆（Āpastamba）这位苦行宝藏之间的对话。

Verse 7

महर्षिरात्मवान्पूर्वमापस्तंबो द्विजाग्रणीः । उपावसन्सदा रम्भो बभूव भगवांस्तदा

往昔，大圣仙阿帕斯坦婆（Āpastamba）自制其心，为二次生者中之最胜，恒常修持斋戒；彼时他因苦行之力而光辉炳然，令人敬仰。

Verse 8

नित्यं क्रोधं च लोभं च मोहं द्रोहं विसृज्य सः । देविकासरितो मध्ये विवेश सलिलाशये

他日日舍离嗔怒、贪欲、迷妄与恶意，遂入于天女河（Devikā）中央的水中居处。

Verse 9

क्षेत्रे प्राभासिके रम्ये सम्यग्ज्ञात्वा शिवप्रिये । तत्रास्य वसतः कालः समतीतो महांस्तदा

他如理了悟那可爱而为湿婆所钟爱的普罗婆娑圣域，便居于其间，直至漫长岁月流逝。

Verse 10

परेण ध्यानयोगेन स्थाणुभूतस्य तिष्ठतः । ततः कदाचिदागत्य तं देशं मत्स्यजीविनः

他以至上禅观之瑜伽安住而立，凝然如柱；其后某时，渔人来到那处。

Verse 11

प्रसार्य सुमहज्जालं सर्वे चाकर्षयन्बलात् । अथ तं च महामत्स्यं निषादा बलदर्पिताः

他们张开巨网，众人以力拖拽；随后那些恃力而骄的尼沙陀人，也拉起了一条大鱼。

Verse 12

तस्मादुत्तारयामासुः सलिलाद्ब्रह्मनंदनम् । तं दृष्ट्वा तपसा दीप्तं कैवर्त्ता भयविह्वलाः । शिरोभिः प्रणिपत्योच्चैरिदं वचनमब्रुवन्

他们从那水中拖出“梵天之子”——那位婆罗门仙者。见他以苦行之光炽然辉耀，渔人惊惧战栗，俯首顶礼，高声说道：

Verse 13

निषादा ऊचुः । अज्ञानात्कृतपापानामस्माकं क्षन्तुमर्हसि । किं वा कार्यं प्रियं तेऽद्य तदाज्ञापय सुव्रत

尼萨达众说道：“我们因无明而造罪，愿尊者垂赦。今日我们当作何等令您欢喜的奉事？请下令吧，噢具高贵誓愿者。”

Verse 14

स मुनिस्तन्महद्दृष्ट्वा मत्स्यानां कदनं कृतम् । कृपया परयाविष्टो दाशान्प्रोवाच दुःखितः

那位牟尼见到鱼类遭受大肆屠戮，便被深切慈悲所充满；他悲恸地对渔人们说道。

Verse 15

केन मे स्यादुपायो हि सर्वे स्वार्थे बत स्थिताः । ज्ञानिनामपि यच्चेतः केवलात्महिते रतम्

“我还能有什么办法呢？唉——众人皆固守私利；即便智者之心，也只贪恋自身之利。”

Verse 16

ज्ञानिनोपि यदा स्वार्थमाश्रित्य ध्यानमास्थिताः । दुःखार्त्तानीह सत्त्वानि क्व यास्यंति सुखं ततः

“若连智者也依附私利而入禅定，那么此世受苦的众生又将往何处求得安乐？”

Verse 17

योऽभिवांछति भोक्तुं वै दुःखान्येकांततो जनः । पापात्पापतरं तं हि प्रवदंति मुमुक्षवः

“若有人真想只去‘享受’痛苦——求解脱者说，此人比罪本身更为罪重。”

Verse 18

को नु मे स्यादुपायो हि येनाहं दुःखितात्मवान् । अंतः प्रविष्टः सत्त्वानां भवेयं सर्वदुःखभुक्

“我这忧苦之心，当有何法，能令我入于一切众生之中，遍尝诸苦？”

Verse 19

यन्ममास्ति शुभं किचित्तदेनानुपगच्छतु । यत्कृतं दुष्कृतं तैश्च तदशेषमुपेतु माम्

“我所有些许功德，愿悉皆回向于彼等；而彼等所作诸恶业，愿无余尽归于我身。”

Verse 20

दृष्ट्वांधान्कृपणान्व्यंगाननाथान्रोगिणस्तथा । दया न जायते यस्य स रक्ष इति मे मतिः

“见盲者、贫苦者、残疾者、无依者与病者，而其心不生悲悯者，我以为彼即罗刹。”

Verse 21

प्राणसंशयमापन्नान्प्राणिनो भयविह्वलान् । यो न रक्षति शक्तोपि स तत्पापं समश्नुते

“众生陷于性命之危，因恐惧而战栗；若有人虽有能力却不护佑，彼即自受其罪。”

Verse 22

आहुर्जनानामार्त्तानां सुखं यदुपजायते । तस्य स्वर्गोऽपवर्गो वा कलां नार्हति षोडशीम्

“人们说：困厄之人因得救济而生之乐，纵使天界之福或解脱之境，亦不及其十六分之一。”

Verse 23

तस्मान्नैतानहं दीनांस्त्यक्त्वा मीनान्सुदुःखितान् । पदमात्रं तु यास्यामि किं पुनस्त्रिदशालयम्

因此，我决不抛弃这些可怜而极度受苦的鱼。我连一步也不走——更何况前往诸天之居所。

Verse 24

ईश्वर उवाच । निशम्यैतदृषेर्वाक्यं दाशास्ते जातसंभ्रमाः । यथावृत्तं तु तत्सर्वं नाभागाय न्यवेदयन्

自在天说道：渔夫们听闻仙者之言，心中惊惶不安，便将所发生的一切，如实禀告那婆伽（Nābhāga）。

Verse 25

नाभागोऽपि ततः श्रुत्वा तं द्रष्टुं ब्रह्मनन्दनम् । त्वरितः प्रययौ तत्र सामात्यः सपुरोहितः

那婆伽听闻此事，也急忙前去拜见那位梵天之子。他迅速赶往彼处，随行者有群臣与王家祭司。

Verse 26

स सम्यक्पूजयित्वा तं देवकल्पमुनिं नृपः । प्रोवाच भगवन्ब्रूहि किं करोमि तवाज्ञया

国王恭敬供养那位光辉如天神的牟尼后，说道：“世尊啊，请告知我——依您的教命，我当作何事？”

Verse 27

आपस्तंब उवाच । श्रमेण महताविष्टाः कैवर्त्ता दुःखजीविनः । मम मूल्यं प्रयच्छेति यद्योग्यं मन्यसे नृप

阿帕斯坦婆说道：“那些渔夫劳苦甚重，以艰辛为生，便说：‘请付我应得之价。’若大王以为相宜，便赐予他们这份酬偿。”

Verse 28

नाभाग उवाच । सहस्राणां शतं मूल्यं निषादेभ्यो ददाम्यहम् । निग्रहाख्यस्य भगवन्यथाह ब्रह्मनंदनः

纳婆伽说道：“噢，具福德者，我将付给尼沙陀族十万之酬，如梵天之子所教，关于那名为‘尼伽罗诃’者亦复如是。”

Verse 29

आपस्तंब उवाच । नाहं शतसहस्रैश्च नियम्यः पार्थिव त्वया । सदृशं दीयतां मूल्यममात्यैः सह चिंतय

阿帕斯坦婆说道：“大王啊，即便十万也不能‘买定’我。应当施与相称之酬；请与诸大臣共同思量。”

Verse 30

नाभाग उवाच । कोटिः प्रदीयतां मूल्यं निषादेभ्यो द्विजोत्तम । यद्येतदपि ते मूल्यं ततो भूयः प्रदीयते

纳婆伽说道：“二生中最胜者啊，当以一俱胝为酬付与尼沙陀族；若此亦非相称之价，则当更增其数。”

Verse 31

आपस्तंब उवाच । नार्हं मूल्यं च मे कोटिरधिकं वापि पार्थिव । सदृशं दीयतां मूल्यं ब्राह्मणैः सह चिंतय

阿帕斯坦婆说道：“大王啊，一俱胝乃至更多，也不足以称为我的‘价’。当施与相称之酬；请与婆罗门众共同商议。”

Verse 32

नाभाग उवाच । अर्द्धराज्यं समस्तं वा निषादेभ्यः प्रदीयताम् । एतन्मूल्यमहं मन्ये किं वाऽन्यन्मन्यसे द्विज

纳婆伽说道：“当将我半壁王国，乃至整个疆土，施与尼沙陀族。我以此为相称之酬。或者，婆罗门啊，你认为还有别的更合宜的吗？”

Verse 33

आपस्तंब उवाच । अर्धराज्यसमस्तं वा नाहमर्हामि पार्थिव । सदृशं दीयतां मूल्यमृषिभिः सह चिंतय

阿帕斯坦巴说道：“大王，我既不配得半壁江山，也不配得整个国土。请奉上相称的供养——当与诸仙（ṛṣi）共同商议。”

Verse 34

महर्षेस्तद्वचः श्रुत्वा नाभागः स विषादवान् । चिन्तयामास दुःखार्तः सामात्यः सपुरोहितः

听到大圣仙的话，纳婆伽心中沮丧。忧苦所迫，他开始思量——与群臣及王家祭司一同商议。

Verse 35

ततः कश्चिदृषिस्तत्र लोमशस्तु महातपाः । नाभागमब्रवीन्मा भैस्तोषयिष्यामि तं मुनिम्

这时，那位大苦行仙人罗摩沙（Lomaśa）在彼处显现。他对纳婆伽说：“莫要畏惧；我将使那位牟尼心满意足。”

Verse 36

नाभाग उवाच । ब्रूहि मूल्यं महाभाग मुनेरस्य महात्मनः । परित्रायस्व मामस्मात्सज्ञातिकुलबांधवम्

纳婆伽说道：“吉祥者啊，请告诉我这位大心牟尼应得的‘价’——也就是相称的供养。请救我脱离此难，并护佑我的亲族、宗族与眷属。”

Verse 37

निर्दहेद्भगवान्रुद्रस्त्रैलोक्यं सचराचरम् । किं पुनर्मानुषं हीनमत्यंतवि षयात्मकम्

世尊鲁陀罗能焚尽三界，连同一切动与不动之物；更何况那羸弱卑微、全然系缚于诸欲境的凡人呢？

Verse 39

लोमश उवाच । त्वमीड्यो हि महाराज जगत्पूज्यो द्विजोत्तमः । गावश्च दिव्यास्तस्माद्गौर्मूल्यमम्यै प्रदीयताम्

洛摩沙说道：“大王啊，你实堪赞颂，为二次出生者中之最胜，亦为世间所敬。诸牛本具神圣；因此当以一头牛奉与彼人，作为相称的供献。”

Verse 40

उत्तिष्ठोत्तिष्ठ भगवन्क्रीत एव न संशयः । एतद्योग्यतमं मूल्यं भवतो मुनिसत्तम

“起身吧，起身吧，尊者——毫无疑虑，你确已被如法‘购得’，亦即已得满足。这正是献给你、最上牟尼的最相称供养。”

Verse 41

आपस्तंब उवाच । उत्तिष्ठाम्येष सुप्रीतः सम्यक्क्रीतोऽस्मि पार्थिव । गोभ्यो मूल्यं न पश्यामि पवित्रं परमं भुवि

阿帕斯坦巴说道：“我起身——大王啊，我甚为欢喜；我已被如法满足。在大地之上，我不见有胜过诸牛之‘价’，因为牛乃世间至上的净化者。”

Verse 42

गावः प्रदक्षिणीकार्याः पूजनीयाश्च नित्यशः । मंगलायतनं देव्यः सृष्टा ह्येताः स्वयंभुवा

当每日绕行诸牛而行右绕礼（pradakṣiṇā），并恒常供奉礼敬。此等神圣之牛乃吉祥之所依，实由自生者（梵天）所造。

Verse 43

अग्न्यगाराणि विप्राणां देवतायतनानि च । यद्गोमयेन शुद्ध्यंति किंभूतमधिकं ततः

若婆罗门之火室（agnyāgāra）乃至诸神之庙宇，皆以牛粪而得净化，那么还有什么能比这更为崇高？

Verse 44

गोमूत्रं गोमयं क्षीरं दधि सर्पिस्तथैव च । गवां पंच पवित्राणि पुनंति सकलं जगत्

牛尿、牛粪、牛乳、酸乳（凝乳）与酥油（ghee）——此牛之五净，能净化整个世界。

Verse 45

गावो ममाग्रतो नित्यं गावः पृष्ठत एव च । गावो मे ह्रदये चैव गवां मध्ये वसाम्यहम

群牛常在我前，群牛亦在我后；群牛住于我心，我亦安住于群牛之中。

Verse 46

एवं जपन्नरो मंत्रं त्रिसंध्यं नियतः शुचिः । मुच्यते सर्वपापेभ्यः स्वर्गलोकं च गच्छति

如是，若有人持戒清净，于三时交会（黎明、正午、黄昏）诵此真言，便能解脱一切罪业，往生天界。

Verse 47

तृणाहारपरा गावः कर्त्तव्या भक्तितोऽन्वहम् । अकृत्वा स्वयमाहारं कुर्वन्प्राप्नोति दुर्गतिम्

以青草为食的牛，应当日日以虔敬之心照料；若只顾自食而不供给牛之日粮者，必堕于厄运。

Verse 48

तेनाग्नयो हुताः सम्यक्पितरश्चापि तर्पिताः । देवाश्च पूजितास्तेन यो ददाति गवाह्निकम्

由此之行，圣火得以如法供献，祖灵得以满足，诸天亦蒙礼敬——当人施与牛之日常应得（每日供养与服侍）之时。

Verse 49

मन्त्रः । सौरभेयी जगत्पूज्या देवी विष्णुपदे स्थिता । सर्वमेव मया दत्तं प्रतीच्छतु सुतोषिता

真言：“噢，娑罗婆诃耶伊，普世所礼敬的女神，安住于毗湿奴之境——愿你心满意足，纳受我所奉献的一切。”

Verse 50

रक्षणाद्बालपुत्राणां गवां कण्डूयनात्तथा । क्षीणार्तरक्षणाच्चैव नरः स्वर्गे महीयते

以护持牛犊，以搔痒照料群牛，并守护羸弱困苦者，此人于天界受尊崇。

Verse 51

आदिर्गावो हि मर्त्यस्य मध्ये चांते प्रकीर्तिताः । रक्षंति तास्तु देवानां क्षीराज्यममृतं सदा

宣说牛在凡人一生之初、中、终皆为所依。它们以乳与酥油不断供养诸天，其精华如甘露般不死。

Verse 52

तस्माद्गावः प्रदातव्याः पूजनीयाश्च नित्यशः । स्वर्गस्य संगमा ह्येताः सोपानमिव निर्मिताः

因此，当以牛行布施，并日日礼敬。因为它们确是通向天界的会合处，宛如造就的阶梯，引人上升。

Verse 53

एतच्छ्रुत्वा निषादास्ते गवां माहात्म्यमुत्त मम् । प्रणिपत्य महात्मानमापस्तंबमथाब्रुवन्

闻此群牛至上的伟德，那些尼沙陀人便向大德阿帕斯坦婆俯伏顶礼，继而开口说道。

Verse 54

निषादा ऊचुः । संभाषो दर्शनं स्पर्शः कीर्तनं स्मरणं तथा । पावनानि किलैतानि साधूनामिति च श्रुतम्

尼萨达族人说道：“与圣者交谈、得见其容、触及其身、称颂歌咏（kīrtana）与忆念——我们听闻，这一切确能净化众生。”

Verse 55

संभाषो दर्शनं चैव सहास्माभिः कृतं त्वया । कुरुष्वानुग्रहं तस्माद्गौरेषा प्रतिगृह्यताम्

“你已赐予我们与汝交谈，并得见汝身。故此愿你垂恩——请收下这头母牛。”

Verse 56

आपस्तंब उवाच । एता वः प्रतिगृह्णामि गां यूयं मुक्तकिल्विषाः । निषादा गच्छत स्वर्गं सह मत्स्यैर्जलोद्धृतैः

阿帕斯坦巴说道：“我收下你们的母牛。你们如今已脱离罪垢。噢尼萨达啊，与你们从水中救起的群鱼一同前往天界吧。”

Verse 57

प्राणिनां प्रीतिमुत्पाद्य निन्दिते नापि कर्मणा । नरकं यदि पश्यामि वत्स्यामि स्वर्ग एव तत्

“只要能令众生生起欢喜——纵使所行被人讥责——即便我见到地狱，我也将住于其中，如同住在天界。”

Verse 58

यन्मया सुकृतं किञ्चिन्मनोवाक्कायकर्मभिः । कृतं स्यात्तेन दुःखार्ताः सर्वे यांतु शुभां गतिम्

“凡我以意、以语、以身所作的些许善业——愿以此功德，使一切受苦之人皆得趋向吉祥之归宿。”

Verse 59

ततस्तस्य प्रसादेन महर्षेर्भावितात्मनः । निषादास्तेन वाक्येन सह मत्स्यैर्दिवं गताः

随后，蒙那位心灵净化的大圣仙之恩，尼沙达族人凭那句话的威德，与群鱼一同升往天界。

Verse 60

तान्दृष्ट्वा व्रजतः स्वर्गं समत्स्यान्मत्स्यजीविनः । सामात्यभृत्यो नृपतिर्विस्मयादिदमब्रवीत्

见那些以捕鱼为生的人与群鱼一同启程升天，国王偕同大臣与侍从，惊叹之下说道：

Verse 61

सेव्याः श्रेयोऽर्थिभिः सन्तः पुण्यतीर्थे जलोपमाः । क्षणो पासनमप्यत्र न येषां निष्फलं भवेत्

“求至上福祉者当侍奉圣贤。在此神圣的渡口（tīrtha），圣者如赐命之水；哪怕片刻在此随侍，也从不徒然无果。”

Verse 62

सद्भिः सह सदासीत सद्भिः कुर्वीत सत्कथाम् । सतां व्रतेन वर्तेत नासद्भिः किञ्चिदाचरेत्

“当常住于善人之众；与善人共谈清净善语。应依贤者之誓戒与律仪而行，切莫与恶人同作任何事。”

Verse 63

सतां समागमादेते समत्स्या मत्स्यजीविनः । त्रिविष्टपमनुप्राप्ता नराः पुण्यकृतो यथा

“由于亲近贤德之士，这些渔人连同群鱼，已抵达三十三天（Triviṣṭapa，天界），正如行诸功德之人一般。”

Verse 64

आपस्तंबो मुनिस्तत्र लोमशश्च महामनाः । वरैस्तं विविधैरिष्टैश्छंदयामासतुर्नृपम्

在那里，圣者阿婆斯坦婆与大心的罗摩沙以种种合其心愿的恩赐与福愿，使国王欢喜满足。

Verse 65

ततः स वरयामास धर्मबुद्धिं सुदुर्लभाम् । तथेति चोक्त्वा तौ प्रीत्या तं नृपं वै शशंसतुः

随后，国王选择了极其难得的恩赐——一颗倾向于正法（达摩）的心。二位圣者欢喜地说“如是”，并称赞那位国王。

Verse 66

अहो धन्योऽसि राजेन्द्र यत्ते धर्मपरा मतिः । धर्मः सुदुर्लभः पुंसां विशेषेण महीक्षिताम्

噫，王中之王，你实为有福，因为你的心志归依于达摩。达摩对世人本已极难得，尤其对肩负治世重任的君王更是如此。

Verse 67

यदि राजा मदाविष्टः स्वधर्मं न परि त्यजेत् । ततो जगति कस्तस्मात्पुमानभ्यधिको भवेत्

若一位君王纵使沉醉于权势，也不舍弃自身的正当本分，那么在此世间，谁还能胜过他呢？

Verse 68

ध्रुवं जन्म सदा राज्ञां मोहश्चापि सदा ध्रुवः । मोहाद्ध्रुवश्च नरको राज्यं निन्दन्त्यतो बुधाः

对君王而言，生于王权之中固然确定，而迷妄也同样恒常相随。由迷妄而来，堕入地狱便成必然；因此智者谴责王位之业（当其滋生系缚之时）。

Verse 69

राज्यं हि बहु मन्यंते नरा विषयलोलुपाः । मनीषिणस्तु पश्यन्ति तदेव नरकोपमम्

贪恋诸根境界之人，极其珍重王权；而明智者却见此王权本身，宛如地狱一般。

Verse 70

तस्माल्लोकद्वयध्वंसी न कर्त्तव्यो मदस्त्वया । यदीच्छसि महाराज शाश्वतीं गतिमात्मनः

因此，你不可放纵傲慢；它能毁坏两界（此世与来世）。若你愿为自身求得永恒归趣，伟大的国王啊，当舍弃我慢。

Verse 71

ईश्वर उवाच । इत्युक्त्वा तौ महात्मानौ जग्मतुः स्वं स्वमाश्रमम् । नाभागोऽपि वरं लब्ध्वा प्रहृष्टः प्राविशत्पुरम्

自在天（Īśvara）说道：如是言毕，那两位大灵者各自回到自己的林苑精舍。那婆伽（Nābhāga）亦得所赐之愿，欢喜入城。

Verse 72

एतत्ते कथितं देवि प्रभावं देविकोद्भवम् । ऋषिणा स्थापितश्चापि भवो जाले श्वरस्तदा

女神啊，此即已向你宣说——由天女河德维迦（Devikā）所生的奇妙威力。并且在彼处，婆伐（湿婆，Bhava/Śiva）亦被仙人安立为“阇勒湿伐罗”（Jāleśvara）。

Verse 73

जाले निपतितो यस्माद्दाशानामृषिसत्तमः । जालेश्वरेति नामासौ विख्यातः पृथिवीतले

由于那位最胜仙人坠入渔人之网，故其名在大地上广为传扬，称为“阇勒湿伐罗”（Jāleśvara）。

Verse 74

तत्र स्नात्वा महादेवि जालेश्वरसमर्चनात् । आपस्तंबश्च नाभागो निषादा मत्स्यजीविनः

在那里，噢大女神，若沐浴净身并如法礼敬阇勒湿伐罗（Jāleśvara），阿帕斯坦巴（Āpastamba）与那婆伽（Nābhāga），以及以捕鱼为生的尼沙陀（Niṣāda）众，皆得吉祥之果。

Verse 75

मत्स्यैः सह गताः स्वर्गं देविकायाः प्रभावतः । चैत्रस्यैव तु मासस्य शुक्लपक्षे त्रयोदशीम्

凭借提毗迦（Devikā）的神圣威力，他们与群鱼一同升往天界。此功德与恰伊特罗月（Caitra）白半月的第十三日（trayodaśī）相应。

Verse 76

दद्यात्पिण्डं पितृभ्यो यस्तस्यांतो नैव विद्यते । गोदानं तत्र देयं तु ब्राह्मणे वेदपारगे । श्रोतव्यं चैव माहात्म्यं द्रष्टव्यो जालकेश्वरः

凡在彼处向祖灵奉献食团供（piṇḍa）者，所获功德无有穷尽。亦当于彼处将施牛之福（go-dāna）奉与通达吠陀的婆罗门。应聆听圣地的伟大灵验（māhātmya），并当瞻礼（darśana）阇罗迦湿伐罗（Jālakeśvara）。