शिवाचार्यैर्विमुक्तोऽहं पशुपाशैस्तदागमात् । निर्वाहदीक्षापर्यंतान्संस्कारान्प्राप्य सर्वतः
śivācāryairvimukto'haṃ paśupāśaistadāgamāt | nirvāhadīkṣāparyaṃtānsaṃskārānprāpya sarvataḥ
依彼圣传(阿伽摩)之法,由湿婆派导师解脱我脱离“兽灵”(paśu)之缚;并且我圆满领受诸般净化与成就之仪,直至“尼尔瓦哈灌顶”(nirvāha-dīkṣā)。
Kuśadhvaja
Scene: A lineage of Śaiva ācāryas stands behind the initiating guru; the disciple’s bonds (ropes/serpentine fetters) fall away as mantras are conferred; a palm-leaf āgama text is visible; the final rite ‘nirvāha-dīkṣā’ is symbolized by a completed ritual circle and calm radiance.
Liberation is mediated through authentic lineage and disciplined initiation: the guru and Āgamic path cut the soul’s fetters.
No particular tīrtha is named; the verse glorifies the Śaiva Āgamic path and the authority of Śivācāryas.
Receiving a sequence of saṃskāras culminating in nirvāha-dīkṣā under Śaiva teachers, in accordance with Āgama.