इष्टं तेन महायज्ञैः सहस्रशतदक्षिणैः । पंचाक्षरी महाविद्या येनोक्ता मणिकर्णिका
iṣṭaṃ tena mahāyajñaiḥ sahasraśatadakṣiṇaiḥ | paṃcākṣarī mahāvidyā yenoktā maṇikarṇikā
由他,已如法成办大祭(yajña),并施以百千之祭司酬礼(dakṣiṇā);又由他宣说了五字大明咒——摩尼迦耳尼迦(Maṇikarṇikā)。
Skanda (deduced from Kāśīkhaṇḍa dialogue convention)
Tirtha: Maṇikarṇikā
Type: ghat
Listener: Vīra (interlocutor)
Scene: A devotee utters ‘Maṇikarṇikā’ as a radiant five-syllable mantra; behind him appear symbolic Vedic altars, priests, and heaps of dākṣiṇā dissolving into the single luminous utterance.
The Purāṇic teaching elevates tīrtha-linked mantra and remembrance as equal to (or surpassing) elaborate sacrificial merit.
Maṇikarṇikā tīrtha of Kāśī.
Performance of mahāyajñas with dakṣiṇā, and utterance of the pañcākṣarī mahāvidyā associated here with Maṇikarṇikā.