असंख्या वारमुख्याश्च मया भुक्ता दुरात्मना । तथापि मयि कामस्य न तृप्तिः समजायत
asaṃkhyā vāramukhyāśca mayā bhuktā durātmanā | tathāpi mayi kāmasya na tṛptiḥ samajāyata
无数名妓也被我这个灵魂邪恶的人享用了;然而即便如此,我心中的欲望仍未得到满足。
Unknown (a male narrator confessing misdeeds; not identifiable from snippet alone)
Scene: The king, surrounded by luxury and courtesans as blurred, fading forms, realizes emptiness; a small lamp of discernment glows near a rosary or śiva-liṅga symbol, indicating the turn toward śānti.
Sense-pleasure cannot satisfy kāma; indulgence increases craving and deepens bondage.
No holy place is mentioned.
None.