Glory of Puruṣottama: Pañcatīrthī Observance and Narasiṃha Worship
स्वधर्मनिरतः शांतो दाता भूतहिते रतः । आसाद्य वैष्णवं ज्ञानं ततो मुक्तिमवाप्नुयात् ॥ ६५ ॥
svadharmanirataḥ śāṃto dātā bhūtahite rataḥ | āsādya vaiṣṇavaṃ jñānaṃ tato muktimavāpnuyāt || 65 ||
若人安住于自身之法,心地寂静,乐于布施,勤行利益一切众生;得证毗湿奴派之正知之后,便能获得解脱。
Narada
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhakti
It links ethical living—svadharma, peace, generosity, and compassion—with Vaiṣṇava spiritual knowledge, presenting them together as the integrated cause for moksha.
By emphasizing “Vaiṣṇava jñāna,” it implies devotion to Viṣṇu grounded in right understanding, and shows bhakti expressed through calm conduct, giving, and universal welfare.
No specific Vedanga (like Vyākaraṇa or Jyotiṣa) is taught in this verse; the practical takeaway is dharmic discipline and dāna as applied supports for Vaiṣṇava jñāna and liberation.