Gaṅgā-māhātmya: Bāhu’s Envy, Defeat, Forest Exile, and Aurva’s Dharmic Consolation
ववर्ष भूमौ देवेन्द्र ः काले काले मुनीश्वर । अधर्मनिरतापाये प्रजा धर्मेण रक्षिताः ॥ ९ ॥
vavarṣa bhūmau devendra ḥ kāle kāle munīśvara | adharmaniratāpāye prajā dharmeṇa rakṣitāḥ || 9 ||
噢,至上牟尼啊,天帝因陀罗按时降雨于大地;当沉溺于非正法者被除去时,众生便在达摩之中得以护持。
Sanatkumara (addressing Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhakti
The verse connects cosmic harmony to ethical order: when Dharma prevails and Adharma is checked, nature responds with timely rains and society remains protected.
While not directly prescribing Bhakti practices, it implies that devotion expressed as living in alignment with Dharma sustains divine support (such as Indra’s timely rains), which is a key Purāṇic theme.
It indirectly reflects Jyotiṣa (Vedic calendrics/seasonal timing) through the phrase 'kāle kāle'—the importance of proper times and seasons for order, agriculture, and ritual life.