The Exposition of Spiritual Knowledge
Jñāna-pradarśanam
नृणामाशाभिभूतानामाश्चर्यमिदमुच्यते । किञ्चिद्दातापि चाण्डालस्तस्मादधिकतां गतः ॥ २६ ॥
nṛṇāmāśābhibhūtānāmāścaryamidamucyate | kiñciddātāpi cāṇḍālastasmādadhikatāṃ gataḥ || 26 ||
关于被贪望所制伏之人,此处称为奇事:即便是旃陀罗,若能施与哪怕些许,也会升至比那样的人更高的境地。
Narada
Vrata: none
Primary Rasa: adbhuta
Secondary Rasa: shanta
It teaches that inner disposition matters more than social label: even small charity elevates a person, while being ruled by craving (āśā) diminishes spiritual standing.
By valuing selfless giving over grasping desire, it supports Bhakti’s core mood—offering rather than demanding—making the heart fit for devotion.
No specific Vedāṅga (like Vyākaraṇa or Jyotiṣa) is taught here; the practical takeaway is dhārmic conduct—dāna as a daily discipline to reduce attachment.