Śrāddha-prayoga: Niyama, Brāhmaṇa-parīkṣā, Kutapa-kāla, Tithi-nyāya, and Vaiṣṇava-phala
निंदकोऽमर्षणो धूर्तस्तथैव ग्रामयाजकः । असच्छास्त्राभिनिरतः परान्ननिगतस्तथा ॥ १३ ॥
niṃdako'marṣaṇo dhūrtastathaiva grāmayājakaḥ | asacchāstrābhinirataḥ parānnanigatastathā || 13 ||
诽谤者、不容忍者、狡诈者;以及为酬金在乡里行祭的雇佣祭司;沉迷伪经邪论者;并且依赖他人饮食而活者——此等于法事皆应视为不堪、不宜。
Narada (teaching in dialogue context with Sanatkumara tradition)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: raudra
It warns that spiritual life and dharmic ritual require inner integrity—truthfulness, forbearance, and reliance on valid śāstra—so that practice does not become hypocrisy, exploitation, or doctrinal confusion.
Bhakti rests on humility and sincerity; slander, intolerance, deceit, and attachment to false teachings obstruct devotion by strengthening ego and delusion, making the heart unfit for steady remembrance of the Divine.
It implicitly stresses śāstra-prāmāṇya (scriptural authority) and right ritual professionalism—key to Vedāṅga-based practice—by cautioning against asat-śāstra and mercenary ritualism that departs from proper Vedic standards.