यद्याश्रयेद्दिजो मूढस्तदा चांडासतां व्रजेत् । ब्राह्मणक्षत्रियविशां त्रयाणां मुनिसत्तम ॥ ३२ ॥
yadyāśrayeddijo mūḍhastadā cāṃḍāsatāṃ vrajet | brāhmaṇakṣatriyaviśāṃ trayāṇāṃ munisattama || 32 ||
若二次生者(dvija)愚迷而依止不当之所,则必堕为旃陀罗之境。噢最胜牟尼,此言乃就三种姓——婆罗门、刹帝利与吠舍——而说。
Sanatkumara (in instruction to Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: raudra
Secondary Rasa: bhayanaka
It warns that spiritual and social decline follows when a dvija relies on an unworthy refuge—wrong guidance, corrupt patrons, or adharmic authority—causing a fall from dharmic status and conduct.
By implication, bhakti requires right āśraya—taking shelter of dharma, sādhus, and ultimately the Lord—rather than depending on adharmic supports that derail purity and practice.
The verse reflects smṛti-style dharma reasoning used alongside Kalpa (ritual/duty frameworks): correct eligibility, conduct, and association determine the fruit of one’s varna-based responsibilities.