Dharmānukathana
Narration of Dharma
तिस्रो विनायकस्यापि चतस्रो विष्णुमन्दिरे । कृत्वा तत्तद्गृहं प्राप्य मोदते युगलक्षकम् ॥ १३७ ॥
tisro vināyakasyāpi catasro viṣṇumandire | kṛtvā tattadgṛhaṃ prāpya modate yugalakṣakam || 137 ||
若为毗那耶迦建三座圣祠,又在毗湿奴圣殿中建四座,则得至各自的天界圣住处,于彼欢喜安乐,历二十万劫。
Sanatkumara (in dialogue with Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: adbhuta
It presents mandira-nirmāṇa (constructing deity shrines/temples) as a concrete act of bhakti that generates vast puṇya, culminating in attaining the deity’s own abode and prolonged divine enjoyment.
Bhakti here is expressed through service (sevā) to the deity’s presence in the world—establishing places of worship for Vināyaka and especially Viṣṇu—showing devotion as both inner faith and outer, community-sustaining action.
Ritual application is implied: proper establishment of shrines and temples depends on kalpa (ritual procedure) and related disciplines (e.g., choosing auspicious times and correct rites), aligning devotional works with śāstric method.