Adhyaya 57 — The Ninefold Divisions of Bharata: Mountains, Rivers, and Peoples
विपाशा देविका रङ्क्षुर्निश्चीरा गण्डकी तथा ।
कौशिकी चापगा विप्र ! हिमवत्पादनिःसृताः ॥
vipāśā devikā raṅkṣur niścīrā gaṇḍakī tathā / kauśikī cāpagā vipra himavat-pāda-niḥsṛtāḥ
毗婆沙河(Vipāśā)、提毗迦河(Devikā)、兰克苏河(Raṅkṣu)、尼施支罗河(Niścīrā),以及犍陀迦河(Gaṇḍakī);又有憍尸迦河(Kauśikī)与阿波伽河(Āpagā)——婆罗门啊——这些皆是从喜马伐特(Himavat)之足(即山麓坡面)流出的诸河。
{ "primaryRasa": "adbhuta", "secondaryRasa": "shanta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
The Himalaya is treated as a sanctifying source; dharma is grounded in origin-awareness—recognizing sources (mūla) fosters reverence and restraint in use.
Not a core pancalakṣaṇa narrative unit; rather a supporting geographic-tīrtha register that Purāṇas use to situate dharma in place.
‘From Himavat’s feet’ suggests the descent of purity from the highest (śikhara) to the accessible world—like higher knowledge flowing into practical life.