Sainyasaṅgraha and Bhāga-Vyavasthā (Forces Assembled and Rival Allocations) | सैन्यसंग्रह-भागव्यवस्था
इस प्रकार बोलते हुए धृष्टद्युम्नसे धर्मात्मा राजा युधिष्ठिरने कहा--“महाबाहो! पाण्डवोंसहित समस्त पांचाल वीर तुम्हारे धैर्य और पराक्रमका ही आश्रय लेकर युद्धके लिये उद्यत हुए हैं
sañjaya uvāca | iti prakāraṃ bruvati dhṛṣṭadyumne dharmātmā rājā yudhiṣṭhira uvāca— “mahābāho! pāṇḍavaiḥ saha samastāḥ pāñcālā vīrās tava dhairya-parākramayor eva āśrayaṃ kṛtvā yuddhāya udyatāḥ; tasmāt tvam eva asmān asmāt saṅgrāmāt uddhara. ahaṃ jānāmi— tvaṃ kṣatriya-dharme pratiṣṭhitaḥ, yuddhecchayā samāgatān sarvān kauravān ekaka eva bandī-kartuṃ samarthaḥ.”
三阇耶说道:当德里什塔杜姆那如此陈言之时,秉持正法的国王坚战答道:“大臂者啊!般遮罗诸勇士与般度诸子,皆唯仗汝之沉毅与英勇而整军待战。故此一役,唯汝能救我等出此战阵。我知汝坚立于刹帝利之法,且具足威力,纵使独身一人,亦能擒拿并俘获那一切前来求战的俱卢诸王。”
संजय उवाच
The passage highlights kṣatriya-dharma and collective reliance: a leader recognizes and invokes the duty and capability of a foremost warrior to protect the alliance, framing martial action as responsibility and rescue rather than mere aggression.
Sanjaya reports that after Dhrishtadyumna speaks, Yudhishthira addresses him, saying the Panchalas and Pandavas are ready for war depending on his courage and prowess, and urges him to deliver them in the coming battle, asserting he could even capture the Kauravas single-handedly.