Puruṣaikatva-vyākhyāna: The One Virāṭ Puruṣa and the Many ‘Puruṣas’
Rudra–Brahmā Saṃvāda
चक्रे वसुस्तत: पूजां विष्वक्सेनाय भारत । जप्यं जगौ च सततं नारायणमुखोद्गतम्
cakre vasus tataḥ pūjāṃ viṣvaksenāya bhārata | japyaṃ jagau ca satataṃ nārāyaṇamukhodgatam ||
毗湿摩说道:“于是,婆苏(Vasu)啊,婆罗多(Bharata)之裔,他开始礼敬毗湿伐克塞那(Viṣvaksena);并且不断诵持那从那罗延那(Nārāyaṇa)口中流出的、适于持诵(japa)的神圣真言。” 此段强调:以严谨的礼拜与恒常的持诵,来表达虔敬之心。
भीष्म उवाच
Steady devotion is shown through two complementary practices: formal worship (pūjā) and continuous mantra-repetition (japa), especially when the mantra is regarded as divinely revealed and thus spiritually authoritative.
Bhīṣma narrates that Vasu begins worship of Viṣvaksena and then keeps chanting a japa-worthy mantra said to have emerged from Nārāyaṇa’s mouth, emphasizing sustained devotional practice.