अयमुच्चैः सिञ्चति इति कात्यायनः प्रवव्राज क्रौञ्चोऽपसव्यमिति कणिङ्को भारद्वाजः तृणमिति दीर्घश्चारायणः शीता शाटी इति घोटमुखः हस्ती प्रत्यौक्षीत् इति किञ्जल्कः रथाश्वं प्राशंसीत् इति पिशुनः प्रतिरवणे शुनः पिशुनपुत्रः ॥ कZ_०५.५.११ ॥
ayamuccaiḥ siñcati iti kātyāyanaḥ pravavrāja krauñco'pasavyam iti kaṇiṅko bhāradvājaḥ tṛṇam iti dīrghaś cārāyaṇaḥ śītā śāṭī iti ghoṭamukhaḥ hastī pratyaukṣīt iti kiñjalkaḥ rathāśvaṃ prāśaṃsīt iti piśunaḥ pratiravaṇe śunaḥ piśunaputraḥ
迦底耶耶那说“他从高处洒水”而离去。克劳恩恰说“这是不祥/左向之兆”而离去。迦宁迦·婆罗多婆阇说“不过是草”而离去。狄尔伽·恰罗耶那说“冷——薄衣”而离去。瞿吒目佉说“象被反向洒水(为兆)”而离去。金阇罗迦说“车马正被称赞”而离去。毗输那——毗输那之子舒那——在出现对喊/敌对喧嚣时离去。
To cite remembered precedents: earlier advisers withdrew from service when court conditions (omens, hostile signals, factional noise) indicated danger or loss of influence.
Not superstition for its own sake, but reading “signals” of court climate—when the ruler’s environment becomes unsafe or irrational, a minister must reassess duty versus survival and capacity to correct policy.