वनफुल्ललताकुञ्जे मञ्जुकूजद्विहंगमे । किन्नरीकेलिसंगीतस्तिमितांगकुरंगके
vanaphullalatākuñje mañjukūjadvihaṃgame | kinnarīkelisaṃgītastimitāṃgakuraṃgake
Trong lùm dây leo rừng nở hoa, nơi chim hót ngọt ngào, và bầy nai đứng lặng—bị làm lắng yên bởi khúc nhạc vui đùa của các Kinnarī—nàng an trú nơi ấy.
Brahmā (deduced; Vaiṣṇava Khaṇḍa narrative frame)
Scene: A lush bower of flowering creepers; birds mid-song; Kinnarīs playing vīṇā and singing; deer frozen in rapt attention; Urvaśī seated gracefully amid blossoms, the grove glowing with otherworldly charm.
Sacred regions are depicted as harmonized with dharma—nature itself becomes serene and devotional in the presence of sanctity.
The sanctified environs of Raibhya’s āśrama—its grove and natural setting—within the Ayodhyā Māhātmya narrative.
None; the verse offers a māhātmya-style glorification through scenic, sacral description.