श्रीमहादेव उवाच । न वृथा दर्शनं मे स्याद्विशेषाद्ब्राह्मणस्य च । दर्शनं ये करिष्यंति तेषां च तीर्थजं फलम्
śrīmahādeva uvāca | na vṛthā darśanaṃ me syādviśeṣādbrāhmaṇasya ca | darśanaṃ ye kariṣyaṃti teṣāṃ ca tīrthajaṃ phalam
Śrī Mahādeva phán: “Darśana của Ta sẽ không hề uổng phí—nhất là đối với một brāhmaṇa. Ai sẽ được darśana này cũng sẽ đạt quả phúc phát sinh từ một tīrtha.”
Śrī Mahādeva (Śiva)
Listener: Munis
Scene: Śiva assures the sages that his darśana is never futile and grants tīrtha-born merit to future visitors who behold him.
Darśana of Śiva at a sanctified place yields real merit; sacred encounter itself becomes tīrtha-like in fruit.
The Arbuda Koṭiliṅga sacred setting where Śiva’s darśana is declared to confer tīrtha-born merit.
The implied prescription is to seek darśana; no separate snāna/dāna/japa is specified in this verse.