निर्वैरेण समेनाथ सुखदुःखभवाभवैः । ब्रह्मादिकीटपर्यन्तं किमेव क्लिश्यते जगत्
nirvaireṇa samenātha sukhaduḥkhabhavābhavaiḥ | brahmādikīṭaparyantaṃ kimeva kliśyate jagat
Ôi Chúa Tể, Ngài không oán thù và bình đẳng với muôn loài. Thế nhưng bởi vui và khổ, bởi sinh và không sinh, vì sao thế gian lại bị dày vò—từ Phạm Thiên Brahmā cho đến loài côn trùng nhỏ nhất?
Nandabhadra (within Nārada’s narration)
Scene: A panoramic hierarchy of beings—Brahmā above, humans mid, insects below—linked by a single thread of suffering (pleasure/pain cycles), while the Lord stands serene and equal.
Suffering is confronted as a universal condition, inviting deeper understanding of karma and grace through devotion.
Implied setting is Kapileśvara at Bahūdaka-kuṇḍa; the verse itself discusses universal suffering.
None; it is part of a devotional inquiry (gāthā/stotra).