भयं त्यजत भद्रं वः शुराः शस्त्राणि गृह्णत । कुरुध्वं विक्रमे बुद्धि मा च काचिद्व्यथास्तु वः
bhayaṃ tyajata bhadraṃ vaḥ śurāḥ śastrāṇi gṛhṇata | kurudhvaṃ vikrame buddhi mā ca kācidvyathāstu vaḥ
“Hãy gạt bỏ sợ hãi—nguyện điều lành đến với các ngươi! Hỡi các dũng sĩ, hãy cầm lấy vũ khí. Hãy đặt tâm vào dũng mãnh, và chớ để một nỗi khổ nào còn ở trong các ngươi.”
Śarva (Śiva), contextually rallying the Devas (deduced from preceding verse mentioning Śarva’s intervention)
Scene: Śiva (or a divine commander-figure) addresses trembling heroes: hands raised in assurance, then pointing to weapons; warriors straighten, grasping arms, faces shifting from fear to resolve.
Fearlessness grounded in divine refuge is a dharmic virtue; right action requires steady resolve and disciplined courage.
No specific tīrtha is mentioned.
None; it is an ethical-spiritual exhortation toward courage and duty.