युधिष्ठिर उवाच । पाराशर्य समाख्याहि सदाचारं च मे प्रभो । आचाराद्धर्ममाप्नोति आचाराल्लभते फलम् । आचाराच्छ्रियमाप्नोति तदाचारं वदस्व मे
yudhiṣṭhira uvāca | pārāśarya samākhyāhi sadācāraṃ ca me prabho | ācārāddharmamāpnoti ācārāllabhate phalam | ācārācchriyamāpnoti tadācāraṃ vadasva me
Yudhiṣṭhira thưa: Ôi con của Parāśara, bậc Chúa tể, xin giảng cho tôi con đường sadācāra (chánh hạnh). Từ hạnh kiểm mà đạt Dharma; từ hạnh kiểm mà nhận quả báo; từ hạnh kiểm mà được śrī, phú quý thịnh vượng—vì thế xin nói cho tôi hạnh ấy.
Yudhiṣṭhira
Tirtha: Dharmāraṇya (context)
Type: kshetra
Listener: Vyāsa (Pārāśarya)
Scene: Yudhiṣṭhira, humble and earnest, questions Vyāsa (Pārāśarya) in an ashram setting; Vyāsa holds a manuscript and gestures in instruction; the scene emphasizes inquiry (jijñāsā) and the moral gravity of ācāra.
Dharma is grounded in daily conduct; ethical discipline is the doorway to merit and well-being.
The focus is ethical instruction within Dharmāraṇya’s māhātmya setting rather than a single named tirtha.
No specific rite; the request is for teachings on sadācāra (normative dharmic conduct).