विप्रप्रसादात्कमलावरोऽहं विप्रप्रसादाद्धरणीधरोऽहम् । विप्रप्रसादाज्जगतीपतिश्च विप्रप्रसादान्मम रामनाम
vipraprasādātkamalāvaro'haṃ vipraprasādāddharaṇīdharo'ham | vipraprasādājjagatīpatiśca vipraprasādānmama rāmanāma
“Nhờ ân phúc của các vị Bà-la-môn, ta được Lakṣmī yêu mến; nhờ ân phúc của các vị Bà-la-môn, ta là kẻ nâng đỡ cõi đất, bậc minh quân. Nhờ ân phúc của các vị Bà-la-môn, ta là chúa tể thế gian; và cũng nhờ ân phúc ấy, danh xưng của ta là ‘Rāma’.”
Rāma (Dāśarathi)
Tirtha: Dharmāraṇya (contextual)
Type: kshetra
Scene: Rāma, still humble, proclaims that all his fortune, kingship, and even his name arise from the grace of Brāhmaṇas; the brāhmaṇas listen with pleased composure.
Worldly authority and spiritual auspiciousness become stable through dharma—symbolized here as the ‘grace of the Brāhmaṇas’ and reverence for sacred learning.
No single tīrtha is named in the verse; the Dharmāraṇya setting frames the teaching on dharma and sacred authority.
Not a specific rite, but a dharmic principle: honoring Brāhmaṇas and seeking their blessings as a foundation for righteous rule.