Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 150
Devanagari script
स पुरोपवनाभ्याशे स्थित्वा तं फणि पुत्रकम् । विससर्जात्मदायादान्नृपासनगतान्प्रति
Transliteration
sa puropavanābhyāśe sthitvā taṃ phaṇi putrakam | visasarjātmadāyādānnṛpāsanagatānprati
Translation
Đứng gần khu vườn ngự uyển, ông sai con rắn trẻ ấy đi, hướng về các người thừa tự của mình đang ngồi nơi ngai vàng của nhà vua.
Word by Word
सःhe
सः:
Karta (Subject/कर्ता)
TypeNoun
Rootतद् (सर्वनाम-प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, प्रथमा, एकवचन; सर्वनाम
पुरोपवनाभ्याशेnear the city-grove
पुरोपवनाभ्याशे:
Adhikarana (Locative/अधिकरण)
TypeNoun
Rootपुर + उपवन + अभ्याश (प्रातिपदिक-त्रय)
Formतत्पुरुष-समास (पुरस्य उपवनस्य अभ्याशः), पुंलिङ्ग, सप्तमी, एकवचन
स्थित्वाhaving stood
स्थित्वा:
Purvakala-kriya (Prior action/पूर्वक्रिया)
TypeIndeclinable
Rootस्था (धातु)
Formक्त्वान्त-अव्यय (absolutive/gerund), पूर्वकालिक क्रिया
तम्him/that one
तम्:
Karma (Object/कर्म)
TypeNoun
Rootतद् (सर्वनाम-प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, द्वितीया, एकवचन; सर्वनाम
फणिserpent
फणि:
Visheshana (Qualifier/विशेषण)
TypeNoun
Rootफणि (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, (अव्ययभावे) उपपद-विशेषणरूपेण; तं पुत्रकम् इत्यस्य विशेषणम्
पुत्रकम्little son/child
पुत्रकम्:
Karma (Object/कर्म)
TypeNoun
Rootपुत्रक (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, द्वितीया, एकवचन; स्नेहार्थक-प्रत्यय (diminutive/affectionate)
विससर्जsent forth/dispatched
विससर्ज:
Kriya (Verb/क्रिया)
TypeVerb
Rootवि + सृज् (धातु)
Formलिट् (perfect), प्रथमपुरुष, एकवचन; परस्मैपद
आत्मदायादान्his own heirs/kinsmen
आत्मदायादान्:
Karma (Object/कर्म)
TypeNoun
Rootआत्मन् + दायाद (प्रातिपदिक-द्वय)
Formतत्पुरुष-समास (आत्मनः दायादाः), पुंलिङ्ग, द्वितीया, बहुवचन
नृपासनगतान्who had gone to the king’s seat/throne
नृपासनगतान्:
Visheshana (Qualifier/विशेषण)
TypeAdjective
Rootनृपासन + गत (कृदन्त-प्रातिपदिक; √गम्)
Formतत्पुरुष-समास (नृपासनं गताः), पुंलिङ्ग, द्वितीया, बहुवचन; आत्मदायादान् इत्यस्य विशेषणम्
प्रतिtowards
प्रति:
Gati/Direction (प्रति-सम्बन्ध)
TypeIndeclinable
Rootप्रति (अव्यय/उपसर्ग)
Formउपपद-अव्यय (preposition: towards)
Speaker
Unspecified narrator (storytelling voice)
Visual Art Cues
Scene: A commanding figure stands at the edge of a palace garden, arm extended as a young serpent (nāga-kumāra) is sent forth toward the throne hall where princes/heirs sit.
FAQs
The narrative shows purposeful action and communication to rightful authorities, reflecting order and responsibility in dharmic governance.
No tīrtha is named; the setting is a royal grove and throne-room context.
None.