Previous Verse
Next Verse

Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 44

Bhakti-Śraddhā-Ācāra-Māhātmya and the Commencement of the Mārkaṇḍeya Narrative

भगवानेव शेषात्मा शेते वटदले हरिः । असंख्याताब्जजन्माद्यैराभूषिततनूरूहः ॥ ४४ ॥

bhagavāneva śeṣātmā śete vaṭadale hariḥ | asaṃkhyātābjajanmādyairābhūṣitatanūrūhaḥ || 44 ||

Chính Hari—Đấng có Śeṣa làm tự tánh nội tại—an nhiên nằm trên chiếc lá cây đa. Thân Ngài được trang nghiêm bởi vô số dấu nhiệm mầu, như những “sinh khởi từ hoa sen” và các tướng lành kỳ diệu khác.

bhagavānThe Lord (Possessor of opulence)
bhagavān:
Karta (Subject/कर्ता)
TypeNoun
Rootbhagavat (प्रातिपदिक)
FormMasculine, Nominative (1st/प्रथमा), Singular
evaIndeed/Only
eva:
null
TypeIndeclinable
Rooteva (अव्यय)
FormParticle (Emphasis)
śeṣātmāHe whose soul/self is Shesha (or who is the soul of Shesha)
śeṣātmā:
Visheshana (Adjective/विशेषण)
TypeAdjective
Rootśeṣātman (प्रातिपदिक)
FormMasculine, Nominative (1st/प्रथमा), Singular
śeteSleeps/Lies down
śete:
Kriya (Verb/क्रिया)
TypeVerb
Rootśīṅ (शीङ् स्वप्ने)
FormPresent Tense (Lat/लट्), Atmanepada, 3rd Person (Prathama), Singular
vaṭadaleOn a banyan leaf
vaṭadale:
Adhikarana (Location/अधिकरण)
TypeNoun
Rootvaṭadala (प्रातिपदिक)
FormNeuter, Locative (7th/सप्तमी), Singular
hariḥLord Hari
hariḥ:
Karta (Subject/कर्ता)
TypeNoun
Roothari (प्रातिपदिक)
FormMasculine, Nominative (1st/प्रथमा), Singular
asaṃkhyātābjajanmādyaiḥBy countless Brahmas (lotus-born) and others
asaṃkhyātābjajanmādyaiḥ:
Karana (Instrument/करण)
TypeAdjective
Rootasaṃkhyātābjajanmādya (प्रातिपदिक)
FormMasculine, Instrumental (3rd/तृतीया), Plural
ābhūṣitatanūrūhaḥHe whose body hair is adorned (by the Brahmas etc.)
ābhūṣitatanūrūhaḥ:
Visheshana (Adjective/विशेषण)
TypeAdjective
Rootābhūṣitatanūrūha (प्रातिपदिक)
FormMasculine, Nominative (1st/प्रथमा), Singular

Sanatkumara (in dialogue with Narada)

Vrata: none

Primary Rasa: adbhuta

Secondary Rasa: bhakti

H
Hari (Vishnu)
B
Bhagavan
S
Shesha

FAQs

It presents Hari as the self-sufficient Supreme who remains present even at cosmic dissolution—reclining on the vaṭa leaf—signifying transcendence over time and the continuity of divine protection.

By giving a concrete meditation-form of Vishnu (Hari as vaṭa-patra-śāyī), it supports bhakti through remembrance (smaraṇa) and contemplation of the Lord’s auspicious attributes and cosmic sovereignty.

No specific Vedanga technique is taught in this verse; its practical takeaway is dhyāna-oriented—using Purāṇic iconography as a support for mantra-japa and devotional meditation.