Shloka 100
Pulastya’s Tīrtha Enumeration: Sarasvatī, Naimiṣa, Gayā, and Associated Phalaśruti
Chapter 82
ततो निवृत्तो राजेन्द्र रुद्रे पदमथाविशेत् । अर्चयित्वा महादेवमश्वमेधफलं लभेत्,उनपर प्रसन्न होकर भगवानने उन्हें अष्टगुण-ऐश्वर्य अर्थात् अणिमा आदि आठ सिद्धियाँ प्रदान कीं। महाराज! तत्पश्चात् उनकी इच्छाके अनुसार अन्यान्य वर देकर भगवान् केशव वहाँसे उसी प्रकार अन्तर्धान हो गये, जैसे मेघोंकी घटामें बिजली तिरोहित हो जाती है। भारत! इसीलिये वह तीर्थ तीनों लोकोंमें सप्तचरुके नामसे विख्यात है। वहाँ अग्निके लिये दिया हुआ चरु एक लाख गोदान, सौ राजसूययज्ञ और सहस्र अश्वमेधयज्ञसे भी अधिक कल्याणकारी है। राजेन्द्र! वहाँसे लौटकर रुद्रपद नामक तीर्थमें जाय। वहाँ महादेवजीकी पूजा करके तीर्थयात्री पुरुष अश्वमेधका फल पाता है
tato nivṛtto rājendra rudre padam athāviśet | arcayitvā mahādevam aśvamedha-phalaṃ labhet ||
Rồi, hỡi bậc vương giả tối thượng, sau khi rời nơi ấy, hãy đến bến thiêng mang tên Rudrapada. Tại đó, nếu thờ phụng Mahādeva (Śiva), người hành hương sẽ đạt công đức tương đương một lễ Aśvamedha.
घुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that reverent worship at a sacred place (tīrtha), performed with devotion and proper conduct, can confer spiritual merit comparable to major Vedic royal sacrifices—highlighting an ethic of accessible dharma through pilgrimage and bhakti rather than only through costly rites.
The speaker instructs the king that after returning from the prior holy site, the pilgrim should go to the tīrtha named Rudrapada; there, by worshipping Mahādeva (Śiva), the pilgrim gains the merit of an Aśvamedha.