Shloka 56
अध्याय ३३ — कर्म, दैव, हठ, स्वभाव और पुरुषार्थ पर द्रौपदी का उपदेश
Draupadī on Action, Fate, and Human Effort
तस्मादपचित: पार्थ लोके हास्यं गमिष्यसि । स्वथर्माद्धि मनुष्याणां चलन न प्रशस्यते,'पार्थ! उस धर्मसे हीन होनेपर तो संसारमें आप उपहासके पात्र हो जायँगे। मनुष्योंका अपने धर्मसे भ्रष्ट होना कुछ प्रशंसाकी बात नहीं है
tasmād apacitaḥ pārtha loke hāsyaṃ gamiṣyasi | svadharmād dhi manuṣyāṇāṃ calanaṃ na praśasyate ||
Vì thế, hỡi Pārtha, nếu ngài lìa bỏ bổn phận chính đáng của mình, ngài sẽ trở thành trò cười của thiên hạ. Quả thật, đối với con người, sự dao động và lạc khỏi dharma của chính mình không phải điều đáng ca ngợi.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse stresses steadfastness in svadharma: abandoning one’s rightful duty leads to loss of honor and public contempt, and such moral wavering is not ethically commendable.
Vaiśampāyana, narrating the events, conveys a warning addressed to Pārtha (Arjuna): if he deviates from his proper conduct and duty, society will mock him; the narrative underscores the Mahābhārata’s recurring concern with maintaining dharma under pressure.