Shloka 28
तिग्मांशुस्तां तेजसा मोहयित्वा योगेनाविश्यात्मसंस्थां चकार । न चैवैनां दूषयामास भानु: संज्ञां लेभे भूय एवाथ बाला,तत्पश्चात् सूर्यदेवने उसे अपने तेजसे मोहित कर दिया और योगशक्तिके द्वारा उसके भीतर प्रवेश करके अपना तेजोमय वीर्य स्थापित कर दिया। उन्होंने कुन्तीको दूषित नहीं किया--उसका कनन््याभाव अछूता ही रहा। तदनन्तर वह राजकन्या फिर सचेत हो गयी
tigmāṁśus tāṁ tejasā mohayitvā yogenāviśyātmasaṁsthāṁ cakāra | na caivaināṁ dūṣayāmāsa bhānuḥ saṁjñāṁ lebhe bhūya evātha bālā ||
Vaiśampāyana nói: Thần Mặt Trời, rực lửa trong tia nắng, trước hết làm nàng choáng váng bởi hào quang của mình; rồi bằng uy lực yoga, ngài nhập vào nàng và đặt trong nàng hạt giống sáng chói của ngài. Nhưng Bhānu không hề làm nhơ nhuốc nàng—tiết hạnh trinh nguyên của nàng vẫn vẹn toàn. Sau đó, nàng công chúa trẻ lại tỉnh thức.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes an ethical boundary even within divine action: conception occurs through yogic power without ‘dūṣaṇa’ (defilement), explicitly preserving the maiden’s bodily integrity and social status. It reflects the epic’s concern with dharma, legitimacy, and the protection of a woman’s honor in narrative terms.
Sūrya (the Sun) overwhelms the maiden with radiance, enters her by yogic power, and implants his luminous seed; afterward she regains consciousness. The narration stresses that she is not violated and remains a maiden, setting the conditions for a miraculous yet socially significant birth.