Shloka 7
Karṇa–Sūrya Saṃvāda: Satya, Dāna, and the Amoghā Śakti (कर्ण–सूर्यसंवादः)
अड्ढदस्त्वथ लड्काया द्वारदेशमुपागतः । विदितो राक्षसेन्द्रस्य प्रविवेश गतव्यथ:,(श्रीरामचन्द्रजीकी आज्ञासे) महाबली अंगद दूत बनकर लंकापुरीके द्वारपर आये। राक्षतराज रावणको उनके आगमनकी सूचना दी गयी। फिर अनुमति मिलनेपर उन्होंने निर्भय होकर पुरीमें प्रवेश किया। अनेक करोड़ राक्षसोंके बीचमें जाते हुए अंगद मेघोंकी घटासे घिरे हुए सूर्यदेवके समान सुशोभित हो रहे थे
aḍḍhadastv atha laṅkāyā dvāradeśam upāgataḥ | vidito rākṣasendrasya praviveśa gatavyathaḥ ||
Mārkaṇḍeya nói: “Bấy giờ Aṅgada, bậc dũng lực phi thường, theo lệnh của Śrī Rāmacandra làm sứ giả, đến trước cổng thành Laṅkā. Việc chàng đến được báo cho chúa tể loài Rākṣasa (Rāvaṇa). Khi được cho phép, chàng ung dung bước vào thành, không chút sợ hãi. Đi giữa vô số Rākṣasa, Aṅgada rực sáng như mặt trời bị vây bởi tầng mây—chói lọi, vững vàng, không nao núng trong bổn phận.”
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dūta-dharma: an envoy must carry out the assigned mission with composure and fearlessness, even among enemies. Ethical strength is shown as steadiness under threat and fidelity to one’s duty.
Aṅgada arrives at Laṅkā’s gate as Rāma’s envoy. His arrival is reported to Rāvaṇa, and after permission he enters the city unafraid, appearing radiant amid the assembled Rākṣasas.