Shloka 3
Karṇa–Sūrya Saṃvāda: Satya, Dāna, and the Amoghā Śakti (कर्ण–सूर्यसंवादः)
अगाधतोया: परिखा मीननक्रसमाकुला: । बभूवु: सप्त दुर्धर्षा: खादिरै: शड्कुभिश्चिता:,नगरके चारों ओर सात गहरी खाइयाँ थीं, जिनमें अगाध जल भरा रहता था और उनमें मत्स्य-मगर आदि जल-जन्तु निवास करते थे। इन खाइयोंमें सब ओर खैरके खूँटे गड़े हुए थे
agādhatoyāḥ parikhā mīnanakrasamākulāḥ | babhūvuḥ sapta durdharṣāḥ khādiraiḥ śaṅkubhiś citāḥ ||
Mārkaṇḍeya nói: Quanh thành có bảy hào sâu, khó bề xông phá, nước trong đó thăm thẳm không dò, đầy cá và cá sấu. Lại còn được gia cố bốn phía bằng những cọc gỗ khadira, khiến việc tiếp cận và công kích càng thêm gian nan.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights prudent governance and the duty of protection: a well-ruled realm anticipates danger and establishes layered defenses, minimizing harm by deterrence rather than reckless confrontation.
Mārkaṇḍeya describes the city’s defenses: seven deep water-filled moats inhabited by dangerous aquatic creatures, additionally reinforced with khadira-wood stakes, presenting a formidable barrier to attackers.