Shloka 59
Duryodhana’s Śaraṇāgati and the Pāṇḍavas’ Resolve
Gandharva Encounter
] न सहसैव महाराज देवान् सर्वान् प्रमोहयत् । जज्वाल खं सनक्षत्रं प्रमूढ भुवनं भूशम्,महाराज! सहसा समस्त देवताओंको मोहमें डालता हुआ नक्षत्रोंसलहित आकाश प्रज्वलित हो उठा। समस्त संसार अत्यन्त मूढ़-सा हो गया
na sahasaiva mahārāja devān sarvān pramohayat | jajvāla khaṃ sanakṣatraṃ pramūḍhaṃ bhuvanaṃ bhūśam ||
Mārkaṇḍeya nói: “Tâu đại vương, đó không chỉ là trong khoảnh khắc làm cho chư thần đều mê muội; chính bầu trời rực cháy, lấp lánh muôn vì sao. Và, hỡi chúa tể của cõi đất, toàn thế gian như bị làm cho tê dại—bị nhấn chìm bởi cơn biến động đột ngột, kinh hoàng ấy.”
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
Even divine beings can be overwhelmed by sudden cosmic disorder; therefore a ruler should cultivate steadiness (dhairya) and discernment, recognizing that fear and confusion arise when the mind is seized by extraordinary events.
Mārkaṇḍeya describes a sudden, terrifying phenomenon: the star-filled sky appears to blaze, and the gods and the entire world fall into bewilderment, signaling a major portent within the story’s larger account.