Shloka 12
Duryodhana’s Śaraṇāgati and the Pāṇḍavas’ Resolve
Gandharva Encounter
आसक्तमन्यद् वृक्षेषु तदेवं पज्चधापतत् | तत्र ते विविधाकारा गणा ज्ञेया मनीषिशभि: | तव पारिषदा घोरा य एते पिशिताशिन:,“महात्मा रुद्रने उमाके गर्भमें जिस वीर्यकी स्थापना की थी, उसका कुछ भाग इसी पर्वतपर गिर पड़ा था, जिससे मिंजिका-मिंजिक नामक जोड़ेकी उत्पत्ति हुई। शेष शुक्रका कुछ अंश लोहित-सागरमें, कुछ सूर्यकी किरणोंमें, कुछ पृथ्वीपर और कुछ वृक्षोंपर गिर पड़ा। इस प्रकार वह पाँच भागोंमें विभक्त होकर गिरा था। उसीसे ये तुम्हारे विभिन्न आकृतिवाले, मांसभक्षी एवं भयंकर पार्षद प्रकट हुए हैं; जिन्हें मनीषी पुरुष ही जान पाते हैं!
āsaktam anyad vṛkṣeṣu tad evaṃ pañcadhā patat | tatra te vividhākārā gaṇā jñeyā manīṣibhiḥ | tava pāriṣadā ghorā ya ete piśitāśinaḥ |
Mārkaṇḍeya nói: “Một phần khác bám vào cây cối; và như thế, nó rơi xuống thành năm phần. Từ đó, những đoàn gaṇa hình dạng khác nhau chỉ người minh triết mới nhận biết được. Ấy chính là những tùy tùng ghê gớm của ngươi—bọn ăn thịt—đã sinh ra từ tinh chất bị phân chia ấy.”
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
That powerful forces, when dispersed or misdirected, can manifest as disruptive or fearsome beings; only the discerning can trace causes and judge consequences, emphasizing the ethical value of wisdom and restraint.
Mārkaṇḍeya explains that a certain potent essence fell in five divisions, with one portion clinging to trees; from this fivefold dispersal arose variously formed, dreadful, flesh-eating attendants (gaṇas/pāriṣadas) whose true origin is understood only by the wise.