Shloka 11
Duryodhana’s Śaraṇāgati and the Pāṇḍavas’ Resolve
Gandharva Encounter
सम्भूतं लोहितोदे तु शुक्रशेषमवापतत् । सूर्यरश्मिषु चाप्यन्यदन्यच्चैवापतद् भुवि,“महात्मा रुद्रने उमाके गर्भमें जिस वीर्यकी स्थापना की थी, उसका कुछ भाग इसी पर्वतपर गिर पड़ा था, जिससे मिंजिका-मिंजिक नामक जोड़ेकी उत्पत्ति हुई। शेष शुक्रका कुछ अंश लोहित-सागरमें, कुछ सूर्यकी किरणोंमें, कुछ पृथ्वीपर और कुछ वृक्षोंपर गिर पड़ा। इस प्रकार वह पाँच भागोंमें विभक्त होकर गिरा था। उसीसे ये तुम्हारे विभिन्न आकृतिवाले, मांसभक्षी एवं भयंकर पार्षद प्रकट हुए हैं; जिन्हें मनीषी पुरुष ही जान पाते हैं!
sambhūtaṃ lohitode tu śukraśeṣam avāpatat | sūryaraśmiṣu cāpy anyad anyac caivāpatad bhuvi ||
Mārkaṇḍeya nói: “Phần tinh lực còn lại rơi vào nước Lohita; một phần khác rơi vào các tia nắng của Mặt Trời, và một phần nữa rơi xuống mặt đất. Thế rồi, do phân tán vào những nơi tiếp nhận khác nhau, nó trở thành nguyên nhân khiến các gaṇa—hung dữ, ăn thịt, hình dạng muôn vẻ—hiện ra; bản tính thật của chúng chỉ người minh triết mới thấu.”
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The passage underscores that powerful causes can yield diverse effects depending on where and how they are received; discerning insight is needed to understand the origins and nature of formidable beings and events.
Mārkaṇḍeya explains how a generative essence (śukra) became divided and fell into different loci—Lohita waters, the Sun’s rays, and the earth—serving as the mythic cause for the manifestation of various fierce attendants (parṣadas/gaṇas).