Shloka 343
Dharma-vyādha’s Analysis of Moral Decline and the Mahābhūta–Guṇa Schema (धर्मव्याधोपदेशः)
अन्नदातृसम: सो<पि कीर््यते नात्र संशय: । यदि कोई रास्तेके थके-माँदे, दुबले-पतले पथिक धूलभरे पैरोंसे भूखे-प्यासे आ जाया और पूछें कि क्या यहाँ कोई भोजन देनेवाला है? उस समय उन्हें जो विद्वान् अन्न मिलनेका पता बता देता है, वह भी अन्नदाताके समान ही कहा जाता है, इसमें संशय नहीं है
annadātṛ-samaḥ so ’pi kīryate nātra saṃśayaḥ |
Mārkaṇḍeya nói: “Người ấy cũng được ca ngợi là ngang với người cho ăn—không còn nghi ngờ gì.” Bởi khi một lữ khách mệt lả trên đường, thân hình gầy guộc, chân dính đầy bụi, đói khát mà hỏi: “Ở đây có ai cho ăn chăng?”—thì bậc học giả chỉ cho người ấy biết nơi có thể tìm được thức ăn cũng được xem là một ‘annadātā’ (người ban thực).
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
Helping the hungry is not limited to physically giving food; even guiding a needy traveler to a source of food is ethically equivalent to feeding him, and is praised as the merit of an annadātā.
Mārkaṇḍeya is explaining a principle of dharma: in a situation where a hungry, thirsty traveler seeks help, the person who provides reliable direction to obtain food is honored as though he himself had given food.