Shloka 33
Dharma-vyādha’s Analysis of Moral Decline and the Mahābhūta–Guṇa Schema (धर्मव्याधोपदेशः)
पृच्छन्ति चात्र दातारं वदन्ति पुरुषा भुवि,अन्नदातृसम: सो<पि कीर््यते नात्र संशय: । यदि कोई रास्तेके थके-माँदे, दुबले-पतले पथिक धूलभरे पैरोंसे भूखे-प्यासे आ जाया और पूछें कि क्या यहाँ कोई भोजन देनेवाला है? उस समय उन्हें जो विद्वान् अन्न मिलनेका पता बता देता है, वह भी अन्नदाताके समान ही कहा जाता है, इसमें संशय नहीं है
pṛcchanti cātra dātāraṃ vadanti puruṣā bhuvi, annadātṛ-samaḥ so 'pi kīrtyate nātra saṃśayaḥ |
Mārkaṇḍeya nói: “Ở cõi đời này, khi người ta hỏi về người ban tặng và ca ngợi kẻ cấp dưỡng, thì ngay cả người chỉ ra nơi có thể tìm được thức ăn cũng được tán dương như ngang hàng với người bố thí cơm ăn—điều ấy không còn nghi ngờ gì.”
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
Helping the hungry is so central to dharma that even directing someone to a source of food is treated as morally equivalent to feeding them oneself; intention and practical assistance both generate merit.
In Mārkaṇḍeya’s discourse on righteous conduct, he explains how society praises beneficence: when people seek a donor of food, the one who provides reliable guidance to obtain food is also honored like an actual food-giver.