Shloka 31
इन्द्रद्युम्नोपाख्यानम्
Indradyumna Upākhyāna: On Kīrti, Smṛti, and Restoration
स्वल्पवीर्यबला: स्तब्धा लोभमोहपरायणा: । तत्कथादानसंतुष्टा दुष्टानामपि मानवा:,उनके शारीरिक बल और पराक्रम क्षीण हो जायँगे। वे उद्ण्ड होकर लोभ और मोहमें डूबे रहेंगे। वैसे ही लोगोंकी चर्चा करने और उनसे दान लेनेमें प्रसन्नताका अनुभव करेंगे। कपटपूर्ण आचारको अपनाकर वे दुष्टोंके दिये हुए दानको भी ग्रहण कर लेंगे। कुन्तीनन्दन! पापबुद्धि राजा एक-दूसरेको युद्धके लिये ललकारते हुए परस्पर एक-दूसरेके प्राण लेनेको उतारू रहेंगे और मूर्ख होते हुए अपनेको पण्डित मानेंगे। इस प्रकार युगान्तकालके सभी क्षत्रिय जगतके लिये काँटे बन जायँगे
svalpavīryabalāḥ stabdhā lobhamohaparāyaṇāḥ | tatkathādānasaṃtuṣṭā duṣṭānām api mānavāḥ ||
Mārkaṇḍeya nói: “Con người sẽ yếu ớt, dũng lực suy tàn, lòng chai cứng và kiêu ngạo, hoàn toàn buông mình theo tham và si. Họ sẽ thích thú việc bàn tán về những kẻ như thế và nhận quà biếu của chúng; theo lối hành xử gian trá, họ sẽ nhận cả bố thí do kẻ ác dâng.”
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse warns that when society loses dharma, people become weak in courage and character, dominated by greed and delusion, and they normalize unethical behavior—such as flattering the corrupt and accepting tainted gifts—thereby strengthening wickedness.
Mārkaṇḍeya is describing signs of a degenerate age: humans will grow morally and physically diminished, become arrogant and greedy, and find satisfaction in gossip and in receiving donations—even from immoral sources—indicating a broader collapse of righteous conduct.