Shloka 32
इन्द्रद्युम्नोपाख्यानम्
Indradyumna Upākhyāna: On Kīrti, Smṛti, and Restoration
परिग्रहं करिष्यन्ति मायाचारपरिग्रहा: । समाह्दयन्त: कौन्तेय राजान: पापबुद्धयः,उनके शारीरिक बल और पराक्रम क्षीण हो जायँगे। वे उद्ण्ड होकर लोभ और मोहमें डूबे रहेंगे। वैसे ही लोगोंकी चर्चा करने और उनसे दान लेनेमें प्रसन्नताका अनुभव करेंगे। कपटपूर्ण आचारको अपनाकर वे दुष्टोंके दिये हुए दानको भी ग्रहण कर लेंगे। कुन्तीनन्दन! पापबुद्धि राजा एक-दूसरेको युद्धके लिये ललकारते हुए परस्पर एक-दूसरेके प्राण लेनेको उतारू रहेंगे और मूर्ख होते हुए अपनेको पण्डित मानेंगे। इस प्रकार युगान्तकालके सभी क्षत्रिय जगतके लिये काँटे बन जायँगे
parigrahaṃ kariṣyanti māyācāra-parigrahāḥ | samāhvayantaḥ kaunteya rājānaḥ pāpa-buddhayaḥ ||
Mārkaṇḍeya nói: “Hỡi con của Kuntī, các vua chúa mang trí hiểu tội lỗi—ham chiếm đoạt, nắm giữ của cải bằng lối hành xử gian trá—sẽ trở nên khát khao đoạt lấy tài vật. Họ sẽ thách thức nhau vào xung đột, bị thúc đẩy bởi những động cơ bại hoại. Trong thời ấy, bậc cầm quyền bỏ rơi sự tự chế theo chính pháp, và quyền trị vì của họ sẽ trở thành nguồn tai hại cho thế gian, chứ không còn là sự che chở.”
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
When rulers become driven by parigraha (grasping) and māyā-ācāra (deceitful conduct), they lose the ethical purpose of kingship—protection and justice—and instead provoke conflict. The verse warns that moral corruption in leadership turns political power into social harm.
Mārkaṇḍeya is describing a degenerating age to Yudhiṣṭhira (Kaunteya), portraying future kings as greedy and deceptive, inclined to challenge one another. It forms part of a broader prophetic depiction of societal decline and the inversion of dharma.