Shloka 95
कृतयुगवर्णनम् तथा राजधर्मोपदेशः
Kṛtayuga Description and Instruction on Royal Dharma
अतसीपुष्पवर्णा भ: श्रीवत्सकृतभूषण: । साक्षाल्लक्ष्म्या इवावास: स तदा प्रतिभाति मे,उसकी अंगकान्ति अलसीके फूलकी भाँति श्याम थी। उसका वक्ष:स्थल श्रीवत्सचिह्नसे विभूषित था। वह उस समय मुझे साक्षात् लक्ष्मीका निवासस्थान-सा प्रतीत होता था
atāsīpuṣpavarṇābhaḥ śrīvatsakṛtabhūṣaṇaḥ | sākṣāllakṣmyā ivāvāsaḥ sa tadā pratibhāti me ||
Vaiśampāyana nói: “Hào quang thân thể của ngài hiện ra xanh thẫm, như sắc hoa lanh. Trên ngực ngài có dấu Śrīvatsa làm trang sức. Ngay lúc ấy, ngài đối với ta dường như chính là nơi cư ngụ của Lakṣmī.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights auspicious divine signs—radiance and the Śrīvatsa mark—as indicators of sacred presence. Ethically, it frames reverent perception: recognizing dharmic auspiciousness and divinity through qualities that inspire humility, devotion, and trust in higher order.
Vaiśampāyana describes a revered figure’s appearance: dark-blue radiance like a flax flower and a chest marked with Śrīvatsa. The narrator’s perception intensifies into a devotional vision, seeing him as the very abode of Lakṣmī.