Shloka 84
Sarasvatī–Tārkṣya Saṃvāda: Agnihotra-vidhi, Dāna-phala, and Mokṣa-prasaṅga (सरस्वती–तार्क्ष्यसंवादः)
च्यवन्तं जायमानं च गर्भस्थं चैव सर्वश: । स्वमात्मान परं चैव बुध्यन्ते ज्ञानचक्षुषा,जितेन्द्रिय होनेके कारण वे मनको वशमें रखते हैं और सात््विक अन्त:करणके होनेके कारण नीरोग होते हैं। दुःख और त्रासके क्षीण होनेके कारण वे उपद्रवरहित होते हैं। विवेकी पुरुष गर्भसे गिरते, जन्म लेते अथवा गर्भमें ही रहते समय भी ज्ञानदृष्टिसे अपने-आपका और परमात्माका सर्वथा यथार्थ अनुभव करते हैं
cyavantaṃ jāyamānaṃ ca garbhasthaṃ caiva sarvaśaḥ | svam ātmānaṃ paraṃ caiva budhyante jñānacakṣuṣā ||
Mārkaṇḍeya nói: “Dù đang rời khỏi thai, đang sinh ra, hay còn ở trong thai—ở mọi giai đoạn—người có phân biệt trí vẫn thấy biết, bằng con mắt trí tuệ, cả bản ngã của mình và Đấng Tối Thượng trong sự thật trọn vẹn.”
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
True wisdom is not limited by bodily condition or life-stage; the truly discerning, through jñāna (spiritual insight), recognize both the individual Self (ātman) and the Supreme (param) as they really are, even amid the most embodied states such as gestation and birth.
Mārkaṇḍeya is describing the extraordinary clarity of realized or discerning persons: regardless of whether they are in the womb, being born, or emerging from the womb, they can perceive the truth of self and the Supreme through the ‘eye of knowledge’.