Shloka 4
देव–विष्णु–संवादः । कालेयगणस्य समुद्राश्रयः । अगस्त्योपसर्पणम्
Devas and Viṣṇu on the Kāleyas; Approach to Agastya
उद्यतप्रतिपिष्टानां खड्गानां वीरबाहुभि: । आसीत् सुतुमुल: शब्द: शरीरेष्वभिपात्यताम्,वीरोंकी भुजाओंके साथ उठे हुए खड्ग शत्रुके शरीरोंपर पड़ते और विपक्षी योद्धओंके घातक प्रहारोंसे टूटकर चूर-चूर हो जाते थे, उस समय उनका अत्यन्त भयंकर शब्द सुन पड़ता था
udyata-pratipiṣṭānāṁ khaḍgānāṁ vīra-bāhubhiḥ | āsīt sutumulaḥ śabdaḥ śarīreṣv abhipātyatām ||
Khi những cánh tay lực lưỡng của các dũng sĩ giương kiếm rồi nện phập xuống thân xác đối phương, một âm thanh cuồng loạn, dữ dội nổi lên—tiếng kim khí va đập và vỡ nát trong cuộc trao đổi đòn chí tử.
लोगश उवाच
Educational Q&A
The verse primarily serves as vivid battlefield narration rather than explicit moral instruction; implicitly, it underscores the harsh reality of kṣatriya warfare—where strength and valor manifest through relentless, often destructive combat.
Warriors lift their swords and strike opponents’ bodies; the impacts produce an extremely loud, terrifying din—suggesting blades clashing, biting into armor or flesh, and even being crushed or shattered amid heavy blows.