Shloka 55
Sanatsujāta–Dhṛtarāṣṭra Saṃvāda: Pramāda as Mṛtyu
Chapter 42
धामांशभागस्य तथा हि वेदा यथा च शाखा हि महीरुहस्य । संवेदने चैव यथा55मनन्ति तस्मिन् हि सत्ये परमात्मनो<र्थे,द्वितीयाके चन्द्रमाकी सूक्ष्म कलाको बतानेके लिये जैसे वृक्षकी शाखाकी ओर संकेत किया जाता है, उसी प्रकार उस सत्यस्वरूप परमात्माका ज्ञान करानेके लिये ही वेदोंका भी उपयोग किया जाता है; ऐसा विद्वान पुरुष मानते हैं
dhāmāṁśa-bhāgasya tathā hi vedā yathā ca śākhā hi mahīruhasya | saṁvedane caiva yathā mananti tasmin hi satye paramātmano 'rthe ||
Sanatsujāta nói: “Cũng như người ta chỉ vào một cành của cây lớn để gợi cho thấy một phần tinh vi của nó, Veda cũng chỉ được dùng như phương tiện để làm hiển lộ Chân lý ấy—Đại Ngã tối thượng. Bậc hiền trí hiểu rằng: kinh điển là dấu chỉ hướng về thực tại tối cao, chứ không phải chính thực tại ấy.”
सनत्युजात उवाच
Educational Q&A
The Vedas function as indicators that guide the seeker toward realization of the supreme Truth (paramātman); they are like a pointing gesture (a branch shown to indicate something subtle), not the final reality itself.
In the Sanatsujātīya section of the Udyoga Parva, Sanatsujāta instructs Dhṛtarāṣṭra on the highest good. Here he explains the role of scripture: it is a means for awakening knowledge of the Supreme Self.