Shloka 30
उद्योगपर्व (अध्याय १२९) — केशवस्य वैभवप्रदर्शनम् / Krishna’s Theophanic Display in the Kuru Assembly
अहं तु सर्वास्तनयाननुजानामि ते नृप । “नरेश्वर! यह दुर्योधन जैसा चाहता है, वैसा ही हो। मैं आपके सभी पुत्रोंको इसके लिये आज्ञा देता हूँ ।। एतच्छुत्वा तु विदुरं धृतराष्ट्रो3भ्यभाषत । क्षिप्रमानय तं पापं राज्यलुब्धं सुयोधनम्,यह सुनकर धृतराष्ट्रने विदुरसे कहा--“तुम उस पापात्मा राज्यलोभी दुर्योधनको उसके मित्रों, मन्त्रियों, भाइयों तथा अनुगामी सेवकोंसहित शीघ्र मेरे पास बुला लाओ। यदि पुनः उसे सन्मार्गपर उतार सकूँ तो अच्छा होगा”
ahaṁ tu sarvās tanayān anujānāmi te nṛpa | etac chrutvā tu viduraṁ dhṛtarāṣṭro 'bhyabhāṣata | kṣipram ānaya taṁ pāpaṁ rājya-lubdhaṁ suyodhanam |
Vaiśaṃpāyana nói: “Tâu Đại vương, thần cho phép tất cả các hoàng tử của người—hãy để mọi sự đúng như điều Duryodhana mong muốn.” Nghe vậy, Dhṛtarāṣṭra bảo Vidura: “Hãy mau đưa đến đây Suyodhana tội lỗi ấy, kẻ tham lam vương quốc. Hãy đưa hắn đến cùng bạn bè, các đại thần, anh em, và những kẻ tùy tùng hầu cận. Nếu ta còn có thể kéo hắn trở lại con đường chính đạo, ấy là điều tốt.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Unchecked desire for power (rājya-lobha) is portrayed as a moral failing that endangers family and kingdom; even a king’s late wish to correct a wrong path must contend with the consequences of earlier indulgence and weak restraint.
After hearing a decisive statement granting the sons freedom to act as Duryodhana wishes, Dhṛtarāṣṭra urgently instructs Vidura to summon Duryodhana (with his circle) so that he might still attempt to redirect him toward righteous conduct and avert disaster.